What You Need Justin Vasquez Lyrics Novels & Stories

pagbabanta ni Jasmin. "Ang kill joy mo naman! Minsan nga lang ako kakanta!" natatawang sabi ni Justin. Hindi talaga siya nagpapigil at kumanta. Ang kinanta niya ay ang kanta ni Ed Sheeran na may title na PERFECT.

ang boses niya ay nagiging haka-haka sa ating gitnang walang kasiguraduhan. Muli akong umiyak, ang bawat patak ng luha ay tila humahalo sa bigat ng mga desisyon. Hindi ko kayang makita si Justin sa ganitong estado. Ang mga luha niya ay nakadampi sa akin, pakiramdam ko'y sobrang hirap, paalam sa mga pangarap na sana'y malapit na nakamit. “Kahit kailan, hindi ka mawawala sa puso ko,” sabi niya, ang tinig ay puno ng pag-asa nagdarasal na sana’y hindi ito ang katapusan.

Nandoon siya samantalang ako bored na bored na dito. Kukuhanin ko na sana ang vodka sa harap ko nang biglang tapikin ng kung sino man ang kamay ko. "What?" Inis kong sambit. "Anong what? Huwag mong sabihin na iinumin mo iyan? Masama iyon para kay baby." Sambit ni Justin at umupo sa tabi ko. Hindi ko napansin na nakabalik na pala siya.

[To be is all I gotta be. And all that I see. And all that I need this time. To me the life you gave me. The day you said goodnight....] This time ay huminto na si Vincenzo kaya ako na lamang ang mag isang nagpatuloy. [If you could only know me like your prayers at night. Then everything between you and me, will be alright....] To be is all I gotta be. And all that I see. And all that I need this time. To me the life you gave me. The day you said goodnight....]

Kasabay niyon ay ang pagkahigit ng aking hininga. Cause that would bring a tear to me This world has lost it's glory Lets start a brand new story Now my love You think that I don't even mean A single word I say... It's only words And words are all I have To take your heart away "You are such an exquisite creature, Eleithiya Vejar..." Just like that he kissed me. And I kissed him back. He had taught me well. I now know how to return the favor.

At iyon ang bagay na wala ako. Hindi ko alam ang mga paboritong pagkain ni Justin. Hindi ko alam kung ani siya noong college. Hindi ko alam ang mga pangarap niya bago siya naging successful. Pero si Vanessa? Mukhang alam niya lahat. -- "Ms. Reyes." Napabalik ako sa reyalidad ng mapansin na nakatayo na pala si Justin sa harapan ko. "Sir?" "Are you okay?" Natigilan ako.

So, don't ever think I need more I've got the one to live for No one else will do, yeah, I'm telling you Just put your heart in my hands I promise it won't get broken We'll never forget this moment Yeah, we'll stay brand-new 'cause I'll love you Over and over again Over and over again...

*Burrsstt* (naibuga ko ang tubig sa tabi ng kama ko) *Cough* *cough* "Hey, careful"- hagod ni Justin sa likod ko saka nagsalin ulit ng tubig sa baso and gave it to me. "WHAT ARE YOU DOING HERE!?"- tanong ko Napansin ko rin na iba na ang suit kong damit, so I hugged myself and looked at him. "Don't overthink"- Justin "Eh- paano ako-" Hindi ko natuloy ang gusto kong sabihin. "Ikaw mismo ang nagbihis sa sarili mo kagabi"- Justin

Maraming umaasa roon and somehow, we all became family because of the love for food. I was about to zip my luggage when the door opened. Justin came in without a smile on his face and went to the washroom. Nang lumabas siya ay hindi niya ako tinapunan ng tingin. Para lang akong hangin sa harapan niya. “Can we talk?” tanong ko sa kaniya. “Sure. I was just about to ask you the same thing.”

utos ni Vash pagkababa niya, ang tinig niya ay puno ng seryoso, lamig at determinasyon. "Talagang maghihiwalay na ba tayo?" Lakas na loob na tanong ni Hyacinth. "Talaga bang tinatapon mo na kami ni Sean?" Pinunasan niya ang kanyang ilong ang pisngi. "You know how much I gave my heart to you, how much I love you, how much I waited for you to listen and forgive me, Vash. I can't live without you...but this is what you want."