When Boredom Strikes Novels & Stories

"Okay. What do we need to talk about?" "I want to keep doing this. For until we get tired of each other." "Do you think we'll get tired of each other?" mas lalo niyang diniinan ang pagdantay ng paa sa ilalim ng mesa. "We'll I'd like to think that maybe, eventually we'll get there." I sighed. Nakakalungkot isipin na pwedeng mangyari 'yun. A sudden surge of boredom started attacking me. "So what do you have in mind?"

Para siyang pagod kahit kompleto naman ang oras niya sa pagtulog. Para mawalan ang boredom ay pinilit ni Crassus na buksan ang kompyuter. Habang inaantay niya ito ay nahagip ng kanyang mata ang payong na binigay ni Raine. Nasa kanang parte ito ng la mesa at malapit ito sa lagyanan ng mga bolpen. Ngayon pa lang niya naalala ang bagay na iyon. Dinampot niya ito.

ani niya at nitingnan ang kaibigan ng may pagdududa. "Wala lang, I'm just bored and I need places to release my stress," tsaka napahawak sa batok nito at tumawa dahil sa naging tanong niya. Pinagsaalang bahala na lang niya ang sinabi nito, dahil alam niyang sasabihin din naman sa kanya pag handa na ito. "Grabe ka ma bored, ang weird," ani na lang niya at hinayaan ito kung ano 'man ang gusto nitong gawin. "Saan nga pala ako pwede mag stay?" pag-iiba niya sa usapan.

Chapter 7 Kahit nahihirapan sa kanyang paghiga ay nakatulog naman ng mahimbing si Zendra. Ngunit ng magising na siya ay bangungot ang nasa paligid niya. Back to reality where she's losing hope but still hanging on. Manipis nalang ang pisi niya at malapit na itong maputol! Nagsisimula na siyang ma bored, mangamba at ma stress.

", nakangusong sabi ko sa kanya. Ayaw ko na talaga sa bahay! Super bored na ako! Gusto ko ng bumalik sa trabaho ko! "Ang sakit mo sa puson, Jewel. Akala ko pa naman kung anong importanteng bagay ang sasabihin mo. Yun pala, sasabihin mo lang na bored ka na sa bahay.", naiiling na sabi ni Aiden.

Hindi ko alam kung dulot ba ito ng pagkabagot, pero habang nakatitig ako ay parang hindi na ito gumagalaw sa sobrang bagal ng takbo nito. Bored na nga talaga ako, Lord. Iniisip ko pa lang na mahaba pa ang magiging araw ko, na walang ginagawa ay para na akong nababaliw. Ano'ng gagawin ko sa susunod pang mga oras? Wander around aimlessly? As in, dito sa bahay na ito? No way! Baka may masira pa akong bagay dito. Nalagot pa ako sa matanda.

I groaned again and sighed for the nth time today. Pinapatay ako ng boredom. Hindi ako sanay na nakaupo lang ng ganito at walang ginagawa. Kailangan kong magtrabaho. I need something to distract my mind kasi nababaliw na ako! Dahil pakiramdam ko sasabog na ang ulo ko sa inip, tumunog ang phone ko at agad nabuhayan ang dugo ko matapos makita ang pangalan ni Georgina sa screen.

reklamo ko habang nakatingin sa labas na para bang sasagutin ako ng ulan. Bigla akong nakaramdam ng antok dahil sa bored na bored na ako kaya naman humiga ako sa mahabang sofa. Naglaro na lang ako ng offline games na nasa cellphone ko para malibang ang sarili ko. Pero dahil sa inaantok ako, napapapikit ako. I was about to drift off to sleep when I heard a knock..

Sa tuwing magtatanong siya kung bakit, isang simpleng sagot lang ang naririnig niya. “I’m bored,” wika nito minsan, nakahilig sa conference table. “Nowhere else to go.” Minsan ay doon na rin ito natutulog, sa lounge area ng opisina nila. At kahit pa dapat ay palayasin na niya ito, she didn’t have the heart to do it.

"You're acting like a teenager." He glanced up, his eyes narrowed in a playful challenge. "So, what? You're saying I'm not allowed to have fun?" "Fun?" she scoffed, her lips curling into a smirk. "That's what you call this? This mindless, repetitive, pixelated torture?" He laughed, a deep, booming sound that echoed through the room. "It's called relaxation, Soirye. It's called stress relief. It's called a break from the monotony of your boring, predictable life."