When Boredom Strikes Novels & Stories

“Balita ko rin bilyonaryo si Professor Farris. Kaya nakakapagtakang naging Professor natin siya.” “Ano ka ba? Baka naman bored lang siya. Ganoon ang mga mayayaman, 'di ba? Abot abot na ang pera at pera na ang kusang lumalapit sa kanila kaya sila nagiging bored at gumagawa ng mga bagay para mawala ang boredom nila.”

Bakit ba ako naiinis sa kanilang dalawa eh wala naman silang ginagawang masama. Bitter. Gumulong ako sa kama para abutin 'yung cellphone kong nakapatong sa desk. Maaga pa pala. 9:46 am pa lang pero gusto ko na agad matapos ang araw na ito. Ganito siguro kapag sobrang bored mo na at tamad na tamad kang kumilos.

he sat on a wooden chair in front. "Not yet." I'm bored,” ngumuso siya. Lantaran pang pinasadahan ng tingin ang aking katawan. “What is it to me then?” huminto ako sa ginagawa at tinaasan siya ng kilay. "'Wala kang lakad ngayon? Paper works, business-"

Tugon ko rito. "Ahh oo eh, bakit?" He answered. Goodness! He's busy. What would I do? "Ehhh yayayain sana kita gumala eh ang boring talaga subra! I can't take it too long bes! Mahihirapan akong huminga dahil sa ka-boringang nakadagan sa'kin.” ani ko sa maarte na boses. "Ayy nako sorry bes ah may ginagawa kasi ako eh. T'yaka hindi ka naman mamamatay sa simpleng ka-boringan lang. Kaartehan mo lang talaga bes. Sa susunod nalang ah"

Agad kong nakita ang masaya niyang ngiti habang nakatapat sa screen. “Hi, Mommy!” she greeted enthusiastically as she wave her hand at the screen. “Hello, baby, how are you? And why did you call?” I asked while placing my phone on a phone stand. I’m signing some papers right now. “I’m fine, Mommy. But, I miss you . . .” she said in a little and soft voice. I look at her, “you’re bored?” she nodded. I sighed. “Alright, we’ll go out this weekend so you don’t have to be bored at all. Uhm . . . we’ll go to an amusement park, how’s that?”

Minsan nga ay napapatanong na siya sa kanyang sarili kung bakit mayroong mga tao na mas gusto ang magkaroon ng sick leave, kaysa ang magtrabaho at makaipon ng persa. Mariin niyang kinagat ang kanyang ibabang labi at humugot ng malalim na hininga. Pinili nalang ni Bliss ang pumikit at nang makatulog na siya. Kaysa naman sa mamatay siya sa boredom habang nakatitig sa labas ng bintana. And as darkness started eating her whole, voices started ringing her eardrums. “Mommy…” “Mommy, I love you.”

Ganito ako kapag hindi komportable, malamig, diretso, minsan masakit. Alanganing ngumiti ang babae, halatang nahiya. Pulang-pula ang pisngi niya habang tumingin sa plato. “I just thought…” mahinang sabi niya, halos pabulong. “Na since nandito na rin ako, why not talk? At least, mabawasan man lang ‘yung boredom ko.” Tumahimik ako. Narinig ko ang mahinang tawa ni Dad mula sa kabilang side ng mesa, parang hindi niya alintana ang awkward tension sa paligid.

Kahit ngayong Biyernes? Ako: Almost. I have to run some errands tonight. André: Like what? I can pick you up and help. Parang uminit ang pakiramdam ko. This is not gonna happen. Sinuklay ko ang aking buhok gamit ang aking mga daliri. Ako: Wala... Not really important but... Kaya ko na ako lang. André: What is it? I'm available. Ako: Are you bored? Tutok na tutok na ako sa aking cellphone. I can imagine him in his swivel chair, bored and unproductive.

nakakalimutan mo Yung problema mo, kumbaga chill lang. " I'm okay, don't mind me. ikaw ba mukhang sanay na sanay Kang uminom." Saad nito na nginitian ko lang. " Hindi Naman po masiyado pang pawala lang po Ng boredom sa Buhay sir." maikli Kung tugon sa kanya.

bungad niya dito. "Hi besty! May ginagawa ka ba ngayon?" masiglang sabi nito sa kanya. Napakunot-noo siya. "Ahh, wala naman..bakit?" "Well, you know I'm bored. Can you join me for now? Matagal na rin noong huli tayong nag bounding eh, kaya kung okay lang saiyo samahan mo muna ako ngayon," sabi nito sa kanya.