When Boredom Strikes Novels & Stories

Mabuti na lang at may dalawang buwan s'yang bakasyon sa trabaho, dahil kapag nagkataon ay hindi s'ya makakapag focus sa trabaho n'ya kung ganito s'ya araw-araw. Nahiga s'ya sa sofa at mariing nakatingin sa kisame. Puro Bree ang nasa isip n'ya, napahilamos s'ya ng palad sa mukha dahil sa frustration. Ano ba ang mayroon kay Bree? Bakit s'ya nagkaganito. Bumangon na lang s'ya at nagpasyang pumasok sa kwarto at matulog. Alas syete pa lang ng gabi ngunit gusto n'ya nang ipahinga ang utak sa kakaisip sa bata. Akmang papasok na s'ya sa kan'yang kwarto ng may biglang nag doorbell.

Iyung walang bahid na pagiging babaero at mapaglaro sa mga kababaihan. Hindi ko namalayan ang palipas ng oras. Basta ang alam ko bored na bored ako ngayung araw na siyang nakakapagtaka. Araw-araw naman sana akong inspired sa pag-aaral pero iba na ngayun. Siguro dahil sa mga kumakalat na balita tungkol kay Peanut.

Nagkaroon ng panibagong silbi iyong mask na suot ko kasi hindi nila agad nahahalata na bored na bored na ako sa buhay. "You must've been bored. Rest. We'll talk about business tomorrow," ani Killian na kasama ko sa kwarto ngayon dahil nag-aya na akong magpahinga. Sumasakit na rin kasi ang paa ko dahil kanina pa ako nakatayo habang suot-suot iyong heels. Hindi naman sa hindi ako sanay, pero ibang usapan na iyong isang buong oras o lagpas na akong nakatayo habang suot 'yon.

Ngunit nag-alala siya nang bigla na lang hindi sumagot ito. Itinuloy na niya ang pag-kain. "Wala lang.... Bored lang ako at naghahanap ng... mapagli-libangan, kaya... Kaya naisip kitang puntahan." Minasdan ni marigold ang mabituing langit. "Tingin mo ba, interesting yung nangyari sa 'kin? Gusto mo bang maki-balita ng tungkol doon? Gusto mo ba'ng itanong kung ako nga–"

Nginitian ko siya. “So if your parents don’t appreciate it, then find someone who will. Kahit isang tao lang na tunay na makaka-appreciate sa ‘yo. O sa ginagawa mo. Tungkol sa madalas na pagka bored mo sa mga hobbies mo, that’s totally fine. Even the most passionate person will get bored doing the thing they’re passionate about sometimes too. Hindi mo iyon maiiwasan. Don’t overthink. Practice to enjoy the moment. Pwedeng-pwede kang tumigil pero huwag mong kalimutan bumalik.”

Boredom kills me! Kanina pa ko walang magawa! Pabalik-balik na ko sa kwarto at sala pero nakakatamad na talaga! Nakipaglaro na nga ako ng golf kina manang eh! Hay! What to do? Marahas akong huminga saka nangalumbaba habang nakadapa sa kama ko. Tik tok tik tok. " argggh!" Inis na sinabunutan ko ang sarili ko. Mababaliw ako ng ganito! Umupo ako saka nagcross arm. Nakakainis! Nabobored ako!

O baka ayokong alamin. “If you say so,” mahina niyang sagot. Mukhang naramdaman niya na wala ako sa mood kaya hindi na siya nangulit pa. Tahimik lang siya sa tabi ko, pinapanood ako habang nakatingin ako sa kawalan. Siguro tatawag na lang ako kay Nathaniel mamaya. I wasn’t sleepy, but the boredom was suffocating. I hated doing nothing. It made me feel restless, trapped.

"Alam ko noh!" Kinabig niya ako palapit at hinalikan ang aking noo. "Pasensya na, kailangan kong mag trabaho sa labas. Kamusta ang araw mo?" Nagkibit-balikat ako at hinayaan siyang ipulupot ang tuwalya sa katawan ko matapos ibuhol ang bathrobe. "Ayun, boring pa din. Araw-araw bang ganito? Baka hindi ako umabot ng six months kung nakakamatay ang boredom!"

suplado niyang tanong sa akin. “Wala. Bored ako kaya nandito pa ako," aniko sa malamig na ring boses. “Kung ‘di mo lilinawin ang trip mo kaya may bigla kang pa-personal space, hindi ako aalis dito," dugtong ko at talagang pumangalumbaba ako sa lamesa niya. Akala niya ha!

Sweldo ko ba ‘to sa pagtulong na mawala ang pag ka boredom nya sa loob ng isang taon? Bumalik ako sa huwisyo nang tumunog ang cellphone ko kaya sinagot ko na muna ‘yon. “Hello?” “Miss, nasaan po kayo? Pumunta po kayo ngayon dito.” Napa tayo ako. “B-Bakit?” ang pag aalala kong boses ay nahaluan ng kaba.