When Boredom Strikes Novels & Stories

"Ang sabi mo ay pumunta ka rito para mag-bonding tayo. Bakit humihilik ka riyan?" She combed her disheveled hair and yawned while saying, "inaantok ako, eh!" Inismiran niya ito. "Umuwi ka at doon ka matulog. Hindi ‘yung nakahiga ka lang diyan tapos ito ako at parang matitigok na yata dahil sa boredom!" Mapang-asar na ngumiti si Janine at siya naman ngayon ang nang-uuyam na sinupla ito. "Alam mo pala ang salitang bored? Akala ko hindi!"

And why the hell did it make my stomach do a cartwheel? … The silence was louder than ever. No music. No phone. No social media. No chika. No tsismis. No toxic office updates. Nothing. Nada. Zilch. I sat up on the bed, looked around, then sighed dramatically like some bored Marites trapped in a telenovela subplot. “Okay,” I muttered. “Shet, I’m bored.” I swung my legs off the bed. My ankle? Still tender. But better. I could walk—kinda. Parang slight limp lang. Nothing a little drama couldn’t exaggerate.

Stupid me! Bumuntonghininga ako saka sumandal. Kanina pa bumaba si papa at heto ako't nayayamot na hinihintay siya, kaya minabuti kong lumabas. Pinuntahan ko ang table kung saan mayroon siyang kausap. Gaya ng lutang na nilalang, agad akong umupo sa tabi ni papa saka pumangalumbaba. "I'm bored." Maktol ko pa.

Nagyayaya ang mga ito na mag-inom, gustong-gusto niya mang pumunta at hindi naman pwede dahil nakabantay sa kanya si Xavier at alam niyang hindi niya ito matatakasan. Na bored na naman siya sa social media niya kaya naisipan niyang manuod na lang ng mga videos ngunit hindi pa din sapat. Nababagot na talaga siya kaya lumabas siya at pinuntahan si Xavier na manonood pa rin ng palabas sa TV. "I'm bored." Anunsiyo niya pa sa harap nito.

seryoso niyang tanong dito, pilit na pinagtatakpan ang nadaramang pagkailang. His stares was still on her face as he answered her. "Wala naman. Kanina ka pa narito. Aren't you bored?" Halos gusto niya itong irapan. Bored? Seriously? Kung boredom lang ang pag-uusapan ay sobra na siyang nababagot. Sa mga oras na iyon ay abala na dapat siya sa paggawa ng commercial para sa isang produkto na ieendorso niya. Bagay iyon na malabo nang mangyari dahil sa pagbili ng kanyang kapatid sa kontrata niya.

He seems so bothered about something. “Are you alright?” tanong ko. He just looked at me and nodded. Nakapangalumbaba lamang ako habang si Damon ay busy sa paperworks, hindi pa ‘rin ako pinapansin. Hanggang sa may naisip ako’ng magandang ideya, to ease my boredom. I got a paper and a ballpen. Masinsinan ko siyang tinignan tsaka napahagikhik sa naiisip, I am going to draw him.

Medyo nagiging close na rin kaming dalawa. "Okay, thanks." Bumangon ako agad at nagtungo sa sala. "Lolo! Ipinapatawag niyo raw po ako." Humalik ako sa pisngi ni Lolo pagkalapit ko sa kanya. "Naiinip ka na ba, hija ?" Napairap naman ako sa hangin at saka umarte na sumasakit ang dibdib. "I feel like dying because of boredom, Lo." Napatawa naman ng malakas si Lolo dahil sa kaartehan ko.

Professor start his class. Boredom. I need to wait this to done so finally i can go home. I want to take a rest. I do so many things today. I don't have any friends, May is my only friend so my life is boring here in room. No one talking to me cause im not close to all of my classmatee. This is our last subject after this we can go home. But the time is so slow in running. My phone vibrate inside my pocket. Warren message me if i have class right now. And i replied yes. I thought it was mom who texted me. She still didn't response from my text.

Ewan ba niya kung dahil sa bored siya kaya niya naiisip pa ang bagay na iyon at nabibigyan ng kakaibang kahulugan kahit hindi naman dapat na mangyari iyon. “Tingnan nga natin kung paano siya masisiyahan kapag nakita niyang may karne na ang ulam namin.” Matapos na magluto ay mahaba ang pasensyang naghintay siya sa pag-uwi ni Kenan. Noong una ay tumambay siya sa kusina matapos na ihanda ng pulido ang kanilang mga gagamitin. Nang ma-bored ay lumipat siya sa sala at binuhay ang TV ngunit alerto ang kanyang pandinig sa pagdating ni Kenan. Nang muling ma-bored ay pinatay niya na ang TV na maingay. Phoebe waited until 7:30 PM. Kenan still hadn't returned. Hindi man dapat ngunit nababahala na ang b

I stomped my foot on the floor, so he could see that I was sulking. “It’s so boring here kaya Dad, and Mum’s busy too, she’s talking to her amigas e, kaya wala na siyang time para sakin.” Pinalungkot niya ang boses, para talaga kaawaan siya nito. She’s always like this, wala naman ng bago, pero nagi-inarte lang talaga siya ngayon ng extra para makapag bar siya tonight. She’s a little bit sad because it’s true, na her mum was always busy, at wala na itong time sa kaniya. Pero hell, she’s going to be a waste tonight, at kahit kalungkutan ay hindi siya mapipigilan.