When Boredom Strikes Novels & Stories

Hindi ko alam kung dulot ba ito ng pagkabagot, pero habang nakatitig ako ay parang hindi na ito gumagalaw sa sobrang bagal ng takbo nito. Bored na nga talaga ako, Lord. Iniisip ko pa lang na mahaba pa ang magiging araw ko, na walang ginagawa ay para na akong nababaliw. Ano'ng gagawin ko sa susunod pang mga oras? Wander around aimlessly? As in, dito sa bahay na ito? No way! Baka may masira pa akong bagay dito. Nalagot pa ako sa matanda.

naka-ngising hasik ko. Boredom Reliever. Sh*t, exciting. @Bwi_laber

I groaned again and sighed for the nth time today. Pinapatay ako ng boredom. Hindi ako sanay na nakaupo lang ng ganito at walang ginagawa. Kailangan kong magtrabaho. I need something to distract my mind kasi nababaliw na ako! Dahil pakiramdam ko sasabog na ang ulo ko sa inip, tumunog ang phone ko at agad nabuhayan ang dugo ko matapos makita ang pangalan ni Georgina sa screen.

"Of course not. You're healthy and perfectly fine baby. Kelangan mo lang ng tamang pahinga" "What if I want to study?" kunot-noo nyang tanong. "You can study naman, pero gagawin mo yun kapag magaling na magaling ka na" mabilis kong sagot. "I will die early" she openly declared. Now it's my time to be confused and furrow my brows "Why?" "I will get bored and probably die because of boredom overload syndrome" she simply explained like she's talking about a very obvious fact. "Ikaw talaga..."

reklamo ko habang nakatingin sa labas na para bang sasagutin ako ng ulan. Bigla akong nakaramdam ng antok dahil sa bored na bored na ako kaya naman humiga ako sa mahabang sofa. Naglaro na lang ako ng offline games na nasa cellphone ko para malibang ang sarili ko. Pero dahil sa inaantok ako, napapapikit ako. I was about to drift off to sleep when I heard a knock..

Sa tuwing magtatanong siya kung bakit, isang simpleng sagot lang ang naririnig niya. “I’m bored,” wika nito minsan, nakahilig sa conference table. “Nowhere else to go.” Minsan ay doon na rin ito natutulog, sa lounge area ng opisina nila. At kahit pa dapat ay palayasin na niya ito, she didn’t have the heart to do it.

"Sabi nila, may boredom phase daw ang relationship and that is around the seven-year mark. How boring are you na nagsawa agad siya sa'yo in just four years?" Natawa siya. "Paano ba sukatin ang pagiging boring?" "Do you pay attention to her?" "I guess?" "You guess?" Tumikwas ang kilay nito. "Ano bang ginagawa mo para mapasaya siya?" Napuno na nito ang dalawang backpack. "I took her shopping, a trip abroad...does that count?" "How about sex? Baka naman dini-deprive mo siya sexually? Like you are not giving her enough affection."

"You're acting like a teenager." He glanced up, his eyes narrowed in a playful challenge. "So, what? You're saying I'm not allowed to have fun?" "Fun?" she scoffed, her lips curling into a smirk. "That's what you call this? This mindless, repetitive, pixelated torture?" He laughed, a deep, booming sound that echoed through the room. "It's called relaxation, Soirye. It's called stress relief. It's called a break from the monotony of your boring, predictable life."

Corporate robot talaga! ​Makalipas ang kalahating oras, na-bored na naman ako. Ang daling maubos ng clips sa toktik kapag aburido ang utak mo. Paano ba naman, paulit-ulit na lang ang sayaw at nakikitang mukha ng mga tao roon. Napabuntong-hininga ako nang malalim, humiga nang patag, at muling binuksan ang messenger ko.

Ang tahimik na talaga na mag-isa na lang siya. Tanging ang banayad na ugong ng air conditioner at ang mahinang huni ng mga ibon mula sa labas ng balkonahe ang kaniyang naririnig. Pati yata pagkabog ng dibdib niya, naririnig na rin niya eh dahil sa sobrang tahimik. Napabuntong-hininga siya. "Ano ba naman 'to..." Mahina niyang bulong sa sarili. "Wala pa ngang isang oras pero bored na bored ka na. Kagigil ka talaga."