Boredom Inside Out Novels & Stories

"Alam ko noh!" Kinabig niya ako palapit at hinalikan ang aking noo. "Pasensya na, kailangan kong mag trabaho sa labas. Kamusta ang araw mo?" Nagkibit-balikat ako at hinayaan siyang ipulupot ang tuwalya sa katawan ko matapos ibuhol ang bathrobe. "Ayun, boring pa din. Araw-araw bang ganito? Baka hindi ako umabot ng six months kung nakakamatay ang boredom!"

Mas humaba pa ang nguso ko sa nabasa,it's gonna be a boring day Kinain ko ang pagkain na niluto niya para saakin habang nakatingin sa kawalan,we enjoy our night kagabi tapos ito ang bubungad ngayon,hmp bad day Pagkatapos kong kumain ay nahiga ako sa kama,I have no energy and I don't know why. Nilabas ko ang cellphone ko at nag scroll nalang sa F******k,I watch YouTube and watch N*****x.Ginawa kona lahat para lang hindi ako ma bored Until I saw one of a vlog about baking a cake so I click on it.I got interested so I tried to copy it.Pumunta ako sa kusina at naghanda ng mga ingredients

Ang tahimik na talaga na mag-isa na lang siya. Tanging ang banayad na ugong ng air conditioner at ang mahinang huni ng mga ibon mula sa labas ng balkonahe ang kaniyang naririnig. Pati yata pagkabog ng dibdib niya, naririnig na rin niya eh dahil sa sobrang tahimik. Napabuntong-hininga siya. "Ano ba naman 'to..." Mahina niyang bulong sa sarili. "Wala pa ngang isang oras pero bored na bored ka na. Kagigil ka talaga."

Hindi ko ito naibalik sa bookshelf kagabie dahil naging abala ako sa pag-aalaga kay Max. Napalingon ako nang may narinig akong nahulog na bagay. Pagtingin ko sa sahig ay nakita ko ang isang picture frame na nahulog. Pinulot ko ito at tiningnan. Biglang bumilis ang pintig ng aking puso nang nakita ang picture frame ni Mommy na nabasag. Nabitawan ko ito at mabilis akong bumaba ng hagdan para tingnan si Mommy. Hindi ako naniniwala sa mga ganitong pamahiin pero kinakabahan ako.

Ang boses niya, isang klasikong combination ng entitlement at bored na curiosity, nakakairita talaga. Hindi ako agad nagsalita. Pinili kong huminga muna ng malalim. Ramdam mo ‘yung kakatihin ng dila, hindi ko talaga trip na mag-dramahan sa work floor. Pero may parte sa loob ko na gustong sabihing: “Chill, wala namang nangyayari.” Sa kabilang banda, may tension din — ‘yung klaseng hindi mo ma-explain pero ramdam mo.

Become the darkness itself, Cassy! Napangiwi siya nang muli na naman niyang marinig ang boses na ilang gabi na siyang binabagabag. It was like there's a whole different person existing inside her. And it's trying to take over her several times. Good thing she has a good grip of herself, dahil kung hindi, the persona inside her would devour her completely. "Stop!" utos ni Cassy sa boses sa kaniyang isipan. "Stop!" Ulit niya nang mas lalong lumakas ang boses na halos mabingi na siya.

Hindi lang para sa isang tao, kundi para sa aking sarili. Ang mundo sa labas ng opisina—mga intriga, selos, at paninira—ay tila napapalayo. Sa loob ng sandaling iyon, ang init, ang tensyon, at ang sinseridad ni Jayden ay lahat ng kailangan ko para maramdaman ang kumpletong kapangyarihan ng damdamin.

Sinundan ko ng tingin ang kotseng minamaneho niya hanggang sa maglaho ito sa aking paningin at pagkatapos ay pumasok na ako sa loob ng bahay. Wala akong trabaho sa ngayon kung kaya't ginawa kong busy ang sarili ko. Naisipan kong mag work out dahil may mini gym doon na kailan ko lang nadiskubre na meron pala. Meron din siyang mini library kung saan doon ako tumatambay kapag bored ako. Napakaraming self help at money books pero pakiramdam ko ay hindi niya naman matulungan ang sarili niya sa bad habits niya. Baka nagsusugal pa rin.

paalaala ni Mang Lito. “Salamat po ulit, I’ll be back quick,” she told him. As she stepped inside, she was greeted by a spacious lobby adorned with modern furnishings and polished marble floors. The air hummed with the soft murmur of conversations and the distant hum of office machinery. Elevators whisked occupants to their respective floors, their doors opening and closing with a soft chime. Each floor housed rows of cubicles and offices, divided by glass partitions that allowed natural light to filter through. The atmosphere was one of focused productivity, with employees buzzing around, and engaged in their tasks. It brought Chloe back to a time when her father had proudly toured her arou

Ito ang bukod tanging kuwarto na kahit sarili ko ay hindi ko na makita dahil sa sobrang kadiliman. Isinandal ko nalang ang aking ulo sa pader dahil nararamdaman ko na ang pagod. Sa mga oras na ito ay wala akong ideya kung ano va ang eksaktong plano ni Barron ngunit sisiguraduhin kong hindi s'ya magtatagumpay sa pinaplano n'ya. Napaayos ako nang upo ng marinig ang pagkalabog ng pinto. Para bang may nag-aaway sa labas.