Wherever You Will Go Meaning Novels & Stories

Going there for me is like going back to my past too. During the days, weeks, and months that I don’t go to that place, I was busy trying to hold on. I was busy trying to build a new life without them. But when I’m there, it’s like forgetting about your present and you’re going back to the past. It’s the most possible way to reunite with them. It’s giving me comfort and pain all at once.

Masayang pagsalubong ko sa asong papalapit sa akin. Pagkauwi ko sa aking tirahan sa malayong kweba at liblib na lugar. Kweba kung saan nagtatago at mailap sa lahat. Kweba na kailanman wala pang nakakapunta dito at nakakahagilap sa lugar kung saan ito naroroon. Mainam pagtaguan ng isang bilanggong katulad ko.

Ano ba tong pinasok ko? "Where are you going?" Natigilan ako sa paglalakad at pag-iisip ng malalim nang marinig ang boses ni Ivo sa kung saan. Napasulyap ako sa kanya, sunod ay sa kotse niya. Napakamot ako sa ulo nang mapagtantong nalagpasan ko na iyon sa subrang pag-iisip.

“Wait. Let me take you somewhere safe.” Napahinto ako. Saglit ko siyang tiningnan, saka ibinaling muli ang tingin sa madilim na daan sa harapan ko. “I don’t know where to go,” bulong ko. “I don’t want to go back there… not tonight.” He nodded slowly. “Then let’s go. Anywhere you want.”

And I don't care if he get mad at me. "Where are we going?" I asked after some minutes. Mabagal ang pagpapatakbo niya na para bang binubusisi niya ang bawat nadadaanan namin. Pwede ko na nga ring isipin na joyride itong ginagawa namin. "Anywhere."

Napangiti ako ng naisip ko na kung paano ko i-enjoy ang kinita ko sa gabing ito. "Mauna na ako sa inyo mga girls. Keep in touch na lang," nakangiti na paalam ko sa lahat at nakipagbeso bago umalis. Habang palabas ng building ay naisip ko na tama ang sinabi ng mga kasama ko kanina na dapat ay i-enjoy ko ang kinita ko. Isa lang naman ang nasa isip kong pwede kong gawin para mag-enjoy ako. Sumakay na ako ng dyip papunta sa simbahan at sakto naman na mag-umpisa pa lang ang misa. Pagkatapos ko magsimba ay agad ako naghanap ng Restaurant dahil bukod sa pagod, sakit ng katawan ay gutom na gutom na rin ako.

Huwag daw hihiwalay! "I'll come with you wherever you go and you'll come with me wherever I go," dere-deretso niyang sabi. "Hindi naman puwede iyon!" pagtutol ko sa sinabi niya. "Paano kapag pupunta ka sa bar? Dapat sasama rin ako?"

“Let’s go.” “Saan ba tayo pupunta? Teka lang!” “Somewhere away from here.”

“Wait. Let me take you somewhere safe.” Napahinto ako. Saglit ko siyang tiningnan, saka ibinaling muli ang tingin sa madilim na daan sa harapan ko. “I don’t know where to go,” bulong ko. “I don’t want to go back there… not tonight.” He nodded slowly. “Then let’s go. Anywhere you want.”