Novel & Cerita Why Do My Eyes Hurt When I Move Them

Pigil ko ang hininga habang di magawang ialis ang mga mata sa bata. At kung nakakagalaw o nakakalakad lang ako ay baka mabilis ko itong nilapitan. I can't even blink at mukhang ganoon din ito na nakikipaglabanan ng titig. Mababakas sa magandang mukha nito ang pagtataka habang salubong ang mga kilay na nakatingin sa akin.

ALIYAH'S POV Matayog ang sikat ng araw nang unti-unti kong imulat ang mga mata ko. My eyes are too heavy that opening them feels difficult. Ramdam ko ang mga munting mga sinag ng araw sa mga ito kaya't umikot ako ng posisyon. "Ouch..." I groaned as I felt the throbbing pain in my head. Kumurap-kurap pa ako at saka hinawakan ang ulo ko.

nangangalaiti sa galit na sigaw n'ya sa pagmumukha ni Kiannna. Nakita n'ya ang pagdaan ng sakit sa mga mata nito at parang gusto n'yang bugbugin ang sarili. Naiinis s'ya rito ngunit may nararamdaman din s'ya na kakaiba sa tuwing nakikita ang sakit sa mga mata ng dalaga dahil sa mga pinagsasabi n'ya rito.

Wala akong mukhang maihaharap sa kanya no! Naramdaman kung yumakap siya sa akin kaya nabato ako bigla at hindi nakagalaw. Ramdam na ramdam ko ang titig niya. Nagwawala na naman ang puso ko at nag-iinit ang aking pisngi. Kahit nakapikit ay hindi ako mapakali, ebidensya ang pagalaw- galaw ng talukap ng aking mga mata. Natigil lang ang paggalaw ng aking mata nang mawala ang init ng araw sa aking mukha.

Hindi pa nakatulong ang paglakas ng tunog na iyon kasabay ng lala ng sakit ng ulo ko. Nagsimulang lumabo ang paningin ko dahil sa mga luha ko. No, it isn't the tears. Tsaka ko lang napagtantong hindi dahil sa luha ang paglabo niyon dahil tuluyan ng nalukob ng kaidiliman ang paningin. Parang pati ang araw ay hindi nagliwanag. Natumba ako mula sa pagkaka-upo. I'm afraid that once again, broken glasses may be planted again in my head. But a strong arm prevent it to happen. Narinig ko pa ang pagdaing niya sa hindi ko mawaring rason.