Why Do My Eyes Hurt When I Move Them Novels & Stories

nangangalaiti sa galit na sigaw n'ya sa pagmumukha ni Kiannna. Nakita n'ya ang pagdaan ng sakit sa mga mata nito at parang gusto n'yang bugbugin ang sarili. Naiinis s'ya rito ngunit may nararamdaman din s'ya na kakaiba sa tuwing nakikita ang sakit sa mga mata ng dalaga dahil sa mga pinagsasabi n'ya rito.

Kinusot niya ang mga mata at humikab. Dahan-dahan siyang bumangon at inilibot ang tingin sa buong paligid. Ramdam niya ang pamamaga ng kanyang mga mata dahil sa pag-iyak. Wala sa sarili siyang napatitig sa kisame at humugot ng malalim na hininga.

Hindi pa nakatulong ang paglakas ng tunog na iyon kasabay ng lala ng sakit ng ulo ko. Nagsimulang lumabo ang paningin ko dahil sa mga luha ko. No, it isn't the tears. Tsaka ko lang napagtantong hindi dahil sa luha ang paglabo niyon dahil tuluyan ng nalukob ng kaidiliman ang paningin. Parang pati ang araw ay hindi nagliwanag. Natumba ako mula sa pagkaka-upo. I'm afraid that once again, broken glasses may be planted again in my head. But a strong arm prevent it to happen.

Okay na kasi lahat, bakit kailangan pang magbago na naman? Sa simpleng tanong na iyon ay naramdaman ko na agad ang pag iinit ng mga mata ko. Ramdam ko na rin ang nagbabadyang pagtulo ng luha mula roon. Kaya bago pa man may mangyaring hindi dapat at ayaw ko ay tumingala na ako tsaka pasimpleng diniinan ang magkabilaang sulok ng mga mata ko. This is my way of coping and fighting my tears back.

Nanatili siyang hindi gumagalaw sa aking ibabaw. Ginawaran ko siya ng halik bilang tugon sa nag-aalinlangan niyang isip, naramdaman ko na lang ang unti-unti niyang pagtanggal sa piring ng aking mga mata. Kasabay ng dahan-dahan niyang paggalaw halos pigil hininga ang kanyang ginawa upang mabawasan ang sakit na nararamdaman ko.

pasigaw niyang pagtataboy kasabay ng luhang tuloy-tuloy na bumagsak sa kaniyang mga mata dahil sa sa labis na sakit na nararamdaman niya dahil sa pagtataboy niya sa taong mahal niya. Tumalikod siya at mabilis na naglakad papasok ng bahay. Naiwan si Zymon na nakatulala lang habang nakatingin sa pinto kasunod ng luhang pumatak sa mga mata nito na hindi naitago ng patak ng ulan. Napasigaw ito at marahas na naisuklay ang daliri sa buhok nito. Bakas ang labis na frustration at sakit sa mukha nito.

Nabangga ang likod sa isang bagay at malakas akong natumba kasama ang bagay na iyon. Napadaing ako sa sakit. Nanlalabo ang paningin ko. Bigla ko na lang naramdaman na may nahulog sa taas, at tumama iyon sa noo ko. Mas lumabo ang paningin ko. I want to ask for help pero hindi ako makagalaw. Hindi ko maimulat ang mga mata ko. Bumibigat na ang talukip ng mata ko. Masakit ang tiyan ko. Kumukirot iyon.

katwiran ko naman. Sabi ng optometrist, may astigmatism daw ako. May mga pagkakataong blurred ang tingin ko. Minsan okay naman ang paningin ko, pero minsan malabo talaga. Mabilis mapagod ang mga mata ko kaya lagi akong naiidlip sa school kapag lunch break.

Pinikit niya ang mata niya at huminga ng malalim tiyaka sinalubong ang pagkalalaki nito. "Ahhh!" "Fuck! why did you move?!" Tumulo ang luha sa kaniyang mata, para siyang nanghina dahil sa sakit na naramdaman. Naramdaman niya ang pagpunas nito sa luha niya at marahan siyang hinalikan sa labi. Unti-unting nawala ang focus niya sa sakit. Ramdam niya ang masuyo at malambing nitong halik sa kaniya.

, nakangiting turan niya dito. “What do you mean?”, tila nahiwagaang turan nito habang tumitig sa kanyang mga mata. Gusto niyang hawakan ito at ikulong na naman sa kanyang bisig ngunit natuwa siya ng unti unting gumalaw ang kanyang mga mata at sinuyod ang kanyang katawan mula ulo hanggang paa. Nang matapos siya nitong i-xray vision ay lumunok ito ng ilang beses habang naluluhang tumitig sa kanyang mga mata. Maya maya ay ipinikit nito ang mga mata ngunit pagkaraan ng ilang sandali ay nagmulat ito, tumitig sa kanyang mukha at pagkatapos ay umiling.