Why Does Gojo Wear A Blindfold の小説・ストーリー

He should thank that man later. "Paano---?" Naguguluhang tanong ni Xerene. Yes, Locke has a unique ability. But it has weakness. His own eyes. If it was covered, his ability wouldn't work. His Eagle Eye gives him the ability of seeing those who are around him, locking their places and allows him to attack them. Now he's wearing a blindfold, how could he see her?

"The truth is, you belong to me. Married or not, you are mine to keep, mine to protect, and mine to restrain if necessary." Nang masigurado niyang naka-lock na ang aking mga kamay sa aking harapan, kinuha niya ang isang itim na silk scarf at itinali ito sa aking mga mata. Ang mundo ko ay biglang naging madilim. Ang tanging nararamdaman ko na lang ay ang kaniyang mainit na hininga at ang kaniyang mga kamay na humahawak sa aking baywang. "Why the blindfold?" tanong ko, ang takot ay tuluyan nang bumalot sa akin.

Habang magkahinang nga ang kanilang mga labi ay bigla naman ngang binuksan ng binata ang shower kaya naman agad nga na umagos sa kanilang katawan ang malamig na tubig galing doon pero bigla na lang din nga na napaiwas si Jillian doon. “Mababasa ang blindfold ko,” sabi ni Jillian dahil naalala niya na hindi niya pwedeng makita ang binata at kapag tuluyan nga na nabasa iyon ay maaaring mahulog nga iyon. Agad naman na pinatay ni Harold ang shower at kumuha nga siya ng extra na blindfold na naroon sa CR at agad niyang pinaltan ang suot ni Jillian dahil baka nga makita sya ng dalaga.

I winced in pain, clutching my stomach. "Reyn...." I took the white polo shirt and put it on. "ahhhwww." When I noticed Kanji, he stood next to me while staring with his sad eyes. I lay down properly, and hid my whole body under the blanket. Napansin kong dumilim ang buong paligid pero hindi nagtagal ay lumiwanag ang lampshade. Maya maya ay naramdaman kong hinawakan niya ang aking mga paa saka iniangat.

Ang magagandang mata ni Meiko ay napuno ng pagkabigla. Napakalakas ng taong nasa harapan niya! Hindi niya kayang kalabanin ito! Gayunpaman, hindi kailanman natalo sa puntong ito si Ito noon kaya naisip niya na hindi agad siya susuko. Ayaw niyang umiwas sa buong laban nila. Sa sandaling ito, muling kumislap ang isang puting ilaw, at bigla na lang niyang hawak ang Japanese katana sa kanyang kamay.

sagot ko, halos wala ng boses. Tinukso niya ako gamit ang banayad na dampi, maliliit na vibration na hindi ko nakikita, kundi nararamdaman lang. Lahat ng bagay ay parang mas matindi — bawat tunog niya, bawat halik, bawat dulas ng kamay niya ay mas mainit dahil sa blindfold, sa mga oils, sa paghihintay. “Joko…” hingal ko. “Please. Kailangan kita.”

The salty breeze kissed her skin, and the faint crash of waves grew louder. “Raphael, bakit nandito tayo—” “Shh.” He raised a hand, stopping her. Then, to her utter shock, he gently tied a blindfold over her eyes. “Hoy!” she protested, instinctively reaching up. “Ano ba ‘to? Bakit kailangan ng ganito?” “Makikita mo rin mamaya. Wala naman akong gagawin sa’yo. Relax, okay?” His voice was unusually serious, which silenced her for a moment.

Nagfocus na ako sa pagmamaneho at ilang saglit pa ay nakarating na kami sa destinasyon namin. “Dito na ba yun Alex?” tanong nito at sinisilip ang lugar sa labas “Yes pero may gusto akong ipakita sayo na mas maganda” sabi ko “Ha ano naman yun?” takang tanong nito sa akin “Blindfold first” wika ko sabay pakita sa kaniya ng panyo. “Kailangan pa ba yan?” tanong niya. “Oo naman para surprise” sagot ko at iniligay ko na sa kaniya yung blindfold

“But I won’t allow anyone to see that face you’re making right now. I may end up hurting you today but I’ll try to hold back.” [What the fuck is he saying? There’s so much going on I can’t think straight. My heat was clouding up my mind and everything that was happening around me made no sense.] I held on Okuda’s collar before saying, “Please don’t throw me away.” And after that, everything went black. —END OF 6TH EGO—

Itinaas nito ang tela at ipinakita sa kanya bago ito nagtungo sa kanyang likuran at inilagay ang tela sa kanyang mga mata. “Ano na naman ba ‘to, Samuel? Ang dami mo talagang pakulo,” kinakabahan niyang tanong. Magkahalong kaba at excitement ang kanyang nararamdaman. Kung bakit naman kasi may pa blind fold pa?