Novel & Cerita Wings Tagalog

--- --- --- --- "Dalawa?" --- --- --- --- Tumango siya. --- --- --- --- "Ikaw at ako." --- --- --- --- Hindi ako agad nakapagsalita. --- --- --- --- "Ano ang ibig mong sabihin?" --- --- --- --- "Ang angkan natin ay hindi lamang may isang tagapagmana." --- --- --- --- "May dalawang sangay." --- --- --- --- "At kapag nagtagpo ang dalawang iyon..."

Kabanata 46: 'ERED' Ered (to originate, to come from, to derive from of a river, to begin somewhere) Nakakita ako ng maraming dahilan para mabuhay, bagay na hindi ko inaasahan na makikita ko at mararamdaman. Ang daming naganap simula nung araw na magsimula ang aming paglalakbay, ang dami kong nakasalamuha at isa na roon ang mga nilalang na hindi ko inaasahan na makikita ko rito sa gubat.

Fault ko na naman ba? Natatakot akong kumilos, baka makapanakit na naman ako. Natatakot akong magsalita, baka kasinungalingan lang ang lumabas sa akin. Natatakot akong maging ako dahil baka walang magtagal sa akin kapag nakilala nila ako nang lubos. I wanted to be alone. I wanted to be invisible in the eyes of many people. Isang malambot na tela ang bumalot sa balikat ko. I felt warm for a moment. "Who are you?" iritable kong tanong.

Hinding-hindi niya makakalimutan na ang mga matang iyon na unang bumihag sa kanya ay ang pinto na kanyang pinasok patungo sa puso nitong nakatago. May kasama nang ungol ang bawat mabigat at mabilis nitong paghinga. Damang-dama niya ang katog sa katawan nito at ang pag-alma ng mga masels habang papalapit na sila sa sukdulan. Nang hindi na nila mapigilan ang pagsampa sa langit ay sinipsip nito ang balat niya kasabay ng mainit nitong binhi na muli siyang diniligan.

Luha at Buwan Eliza Emerry's POV Napakagandang pagmasdan mula rito sa aking kinauupuang damo ang nagliliwanag na buwan. Napangiti ako. Talagang kay galing lumikha nang Panginoong Diyos. Nakakamangha. Kasalukuyan akong nakaupo ngayon sa hardin na nasa likuran nang mansion nang aking asawa. Ang sarap nang simoy ng hangin na siyang dumarampi sa aking balat.

sagot ni Andrea at nakita pa niyang tumaas ang kilay ni Emir “Papalagpasin ko yan, Babe, pero next time, hindi na pwede yan ha! Kailangan nating ingatan ang mga sarili natin, okay!” sagot ni Emir at tumango na lang ako dahil tama naman din siya Pero kasi, hindi masarap ang parte ng manok na ganun! Mas gusto niya talaga ang legs or wings at mukhang sa pagkakataong ito, huling beses na niya itong matitikman pag kasama niya si Emir.

mahinang pahayag nito at muling binaling ang paningin sa ere. "Alam mo bang nilikha ang uri natin na iisang lang ang pakpak?" bukas nito ng usapan. Umiling ako sa tanong nito. "Dahil kailangan nating mahanap ang ating kapareha. Yakapin ang isa't isa upang makalipad tayong magkasama," ani ni Hade na may bahid na kalungkotan ang boses. "Did you find the other pair of your wings?" Hindi ko namamalayan ang lumabas sa bibig ko.

Ginawa niyang unan ang mga braso. Ilang minuto lamang ay naramdaman niyang may nambato ng maliit na bagay sa ulo niya. "Aray!" angal niya. Napilitan siyang umupo nang tuwid. "Sino iyon?" Natawa naman ang mga walang kwentang tao. "My Gracie, you better listen," wika ng kuya niya. Takip ng whiteboard marker pala ang ibinato nito sa kanya.

Ashley Parang bigla akong natauhan. Masarap sa pandinig ang mga salitang narinig ko, pero tama ba ang pagkakaintindi ko sa mga iyon? Totoo ba ang mga salitang iyon? “Dahil ba sa baby?” lakas-loob na tanong ko maski pa hindi naman ako nakakasigurado na makakakuha ako ng totoong sagot. “I want you, with or without the baby. And don’t mistake my words for anything else. When I say I want you, I want all of you—heart, body and soul.”

Kaya nga salamat andrei, for everythin" pagyakap ko dito "Tomorrow na ang flight natin papuntang Philippines at alam kung handa kana julia" saad nito at napangiti naman ako "Yes I'm ready, ang tagal kung hinintay tong araw nato Andrei. »»» Ngayon ang araw ng flight namen ni andrei, hindi lang sa dahil gusto kong makapag higanti kaya ko gusto kung bumalik dito kundi gusto din bumalik dahil nandito ang masasayang alaala ko kasama si mama at ng mga naging kaibigan ko na ilan taon kung hindi nakasama at nakita, ilang oras din ang inabot namen sa byahe bago makapunta ng pilipinas.