Novel & Cerita Winter In Tagalog

--- KINAGABIGAN, sa Villa kung nasaan si Talia. Bumaba ang temperatura kasabay ng pagdilim ng kalangitan. Ang hangin mula sa dagat ay malamig at may dalang hamog. Sumayaw ang manipis na kurtina sa ikalawang palapag ng villa sa bawat bugso ng hangin kung nasaan ang kwarto ni Talia.

Sumandal ito sa upuan at tumingala sa kalangitan. "Go home, Clyde. You're going to catch a cold at this rate," mahina niyang sabi habang pinagmamasdan nang patago si Clyde. Nag-aalala na siya rito dahil sa manipis lang ang suot nitong damit, hindi akma sa malamig na panahon.

Kung nagkataon na winter ay baka nanginginig na siya dahil sa tagal nila doon. Palagi namang makapal na coat ang suot nila lalo na kapag lumalabas, kaya ayos lang ang normal na lamig. Sanay na rin naman siya dahil sa tagal na niya sa bansang iyon. Kapag summer naman ay mainit pero mahalumigmig pa rin.

Bagkus ay tinitigan niya lang ako nang matagal na para bang may iniisip. Diyos ko! Pakiramdam ko ay tagaktak na ang malamig na pawis ko sa likod pero kailangan kong panatilihin ang ngiti sa labi ko. Maya-maya pa ay malamig siyang nagsalita. "Gusto ko lang ipaalala sa iyo, Miss Canlas na malakas ang hangin sa labas at malamig ang panahon. Mahina ang katawan mo, kaya hindi mo dapat hayaang sipunin ka."

Hindi naman malayo ang lugar na pinuntahan nila. Hindi masyadong mainit kahit tanghaling tapat dahil sa mga naglalakihang kahoy. Malamig rin ang simoy ng hangin. The place reminded her of her mother's garden. Iyong walang unnecessary na ingay. Na-miss tuloy niya ang ina. Napaatras siya nang kaunti nang bigla itong tumigil at humarap sa kanya.

" sabi nya Bumangon ako at tiningnan ang paligid. Saka nakaramdam ako ng matinding lamig. Darn nagyeyelo ako sa lamig. Nangangatog na ako "I forgot to tell you na Winter dito." sabi nya saka hinubad nya yung coat nya at ipinasuot sakin " Salamat." sabi ko " Tara baba na tayo, naghihintay na ang kotse sa labas. Hirap mo palang gisingin." He chuckled Yun na yon ehh. MAy hirit pa. Pero teka lang. Nasaan na ang posas ko? Napansin kong wala na akong kadena.

Kabanata 27 Halik Pigil ko ang hininga habang hatak-hatak niya. Ang malamig na ihip ng hangin ay mas lalo lamang lumalala. Mainit ang kanyang palad pero lamig ang dalang hatid sa pusong nangungulila. Oo, galit ako, pero nagagalit lang naman ako dahil kahit hindi ko gusto ang paninibugho, hindi ko mapigilan ito!

Hanggang sa sinalubong kami ng mataas na alon na ikinatumba kong ikinatili nito habang ako'y tawang-tawa. "Damn you, sabing ang lamig e!" tili nito na sinasabuyan na ako. Nagkakasabuyan kaming parang mga bata nito na napapahalakhak. Malamig naman kasi talaga ang tubig. Ber months na kasi at rainy season. Kaya maulap ang panahon ngayon. At ang lamig ng klima dito sa Sorsogon.

Natawa na lang siya nang makita niyang tumutulo na ang pawis ng anak. “You okay? Masyadong mainit dito anak at kung magkakaroon man ng malamig na panahon halos dalawang buwan lang yun at sa buwan pa yun ng February at March. Yun ang pinakamalamig na buwan sa bansa, malamig naman na rin ng January pero iba pa rin ang lamig ng February at March. Kung ano yung mararamdaman mong lamig sa mga buwan na yun walang wala yun sa lamig sa England. Magiging maayos ka ba rito or you want to go back in England?” anas niya sa anak niya.