Winter In Tagalog Novels & Stories

Medyo malamig na klima ng London dahil magsisimula na ang winter season. ‘Mommy, when Mami and Dada brought me to Japan, we made snowman. Marunong ka gumawa ng snowman?’ ‘Bakit hindi po? Punta ka lang doon sa Japan na may snow. Sakay ka ng airplane.’ “I want to play with you in snow. I will skate in Snow.’

Nagulat nalang ako dahil bigla siyang sumulpot sa harapan ko. Gusto kong tumawa sa ayos niya. Naka-sweater kasi siya para hindi matamaan ng araw. Like, what the heaven? Baka mapagkamalan kaming baliw dahil sa suot niya. Ang init ng panahon pero yung suot niya ay halos pang winter na. Eh wala namang winter sa Pinas.

Ramdam na ramdam ko ang malamig na simoy ng hangin kaya hindi ko mapigilang yakapin ang sarili ko dahil sa lamig. Okay, medyo tanga ako sa part na nilalamigan ako kaya nagsuot ako ng sweater tapos nagawa ko pang magsuot ng denim short. "When are you going to start?" tanong kaagad ni Yuri pagkalapit ko sa kanila. Naupo muna ako sa kagaya nila tsaka bumuntong ng hininga. Hanggang ngayon, wala talagang may pumapasok na plano sa utak ko.

Tanong kong muli. Knowing Mommy and Daddy, magagalit sila sa akin kapag hindi ako umuwi ngayon. Worst, baka malaman nila na si Anthony ang kasama ko ngayon, baka mamaya pag uwi ko maging mahigpit na naman sila sa akin. "What should I do?" Tanong ko kay Anthony saka mabilis na lumapit sa kaniya. "Chill, may bagyo daw. Hindi kayo pwedeng umuwi. Mamaya, baha na sa daan. Delikado" sagot ni Anthony.

Javi's POV Pagkalapag namin, tanghali na dito sa Pilipinas. Hay! Nakakamiss ang amoy pulosyon! Choss lang! Pero namiss ko ang Pilipinas. "Mama! It's hot po, can I remove my coat and other clothes?" tanong ni Jash. Natawa lang kami kasi naman talagang malamig sa Korea dahil na din December na kaya ung suot n'ya hoodie na pinatungan ng sweat shirt at coat.

WINTER Ilang araw na at hindi parin siya gumigising ngunit kapansin pansin ang paglaki ng kaniyang tiyan na akong kinabahala. "Anong nangyayari? Wine? Wine naririnig mo ba ako? Gumising ka na." "Hindi ko na alam ang gagawin ko please wine!" Nababalisa ako, hindi ko maipaliwanag ang nangyayari, sinubukan kong tumawag kay mama na laking pasalamat ko ng sinagot niya. "Bakit napatawag ka winter?" "Ma! Si wine!" "W-wala na ba siya?" Rinig ko ang unti-unti niyang paghikbi.

"Yeah, I agree, love. Ang perfect pa ng weather. Akala ko kasi nagyeyelo na dito, pero nung makababa tayo sa airport, parang normal lang pala. Sakto lang yung lamig." Napatawa ako bigla nang maalala ko ang reaksyon ng mga bata kanina. Excited na excited silang makakita ng snow, pero nang malaman nilang Nobyembre pa ang simula ng winter season, labis silang nadismaya. Ngayon, habang naglalakad kami, napansin kong nakasimangot ang mga anak namin. Alam kong naaalala pa rin nila ang tungkol sa snow.

Halos lahat na ata ng klase ng mga bulaklak ay nando'n. Umupo ako sa ilalim ng isang malaking puno. Pagkatapos, ipinikit ko ang aking mga mata at nilanghap ang malamig na simoy ng hangin. Bigla kong naalala ang tahanan namin sa probinsiya. Marami din kasing mga puno do'n. Madalas din kaming mag-picnic ni mama sa ilalim ng isang malaking puno na malapit sa ilog. Do'n niya ako madalas binabasahan ng bibliya. Minsan nga namimingwit kami ng isda sa ilog. Nakaka-miss ang masasayang araw na magkasama pa kamimg dalawa. And I miss her so much.

Your man’s going to spank your ass later,’ sambit nito sa kaniyang isipan bago sumunod sa mga ito. Habang si Demie naman, naka-kapit pa rin siya sa braso ni Aly nang nakapasok na sila. Christmas decors on every corner, a large christmas tree was settled on the side with its bright chirstmas lights and a gold star on the top. And with the christmas song played, people smiling at each other, Demie can really feel the spirit of Christmas.

"Hon, can we talk? Gising ka pa ba?" tanong ko dito baka kasi tulog na siya at nakapikit na rin kasi ito. "Yes, hon, I'm still awake. Anong pag-uusapan natin?" tanong naman niya. "Siya nga pala gising na si Winter at nakabalik na siya ng Pilipinas hon." wika ko. Tama lang na sabihin ko sa kan'ya at karapatan niyang malaman.