Witchcraft In Tagalog Novels & Stories

patuloy na pag iyak niya "W-wala kang k-kasalanan Jew, g-ginusto k-kung iligtas ka. H-huwag mong s-sisihin ang s-sarili mo, h-hindi ko kayang m-makitang mapahamak ka." hirap na wika nito na lalong nakapagpaiyak sa dalaga "Huwag kana magsalita, please? H-hold on, malapit na tayo. H-huwag kang pipikit Dave. Lumaban ka! Hindi ka pwedeng mamatay."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

"Bukas ay pagsawain kitang isubo ito. Pero sa ngayon, dito ko muna ipasok ito at nang wala ka nang magawa pa kahit makalimot ka bukas." Nanlaki ang mga mata ni Troy nang makuha ang ibig sabihin ng binata. Itinaas nito ang mga binti niya at isinampay sa mga balikat nito. Nilagyan din ng unan sa bandang pang upo niya upang lalong umangat ang ibabang parte ng katawan. Sunod na nangyari ay napahiyaw na lang siya dahil sa sakita. "Ahhhh shit, tama na ahhhh fuck!"

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Magkakasing-tangkad at katawan naman sila kaya ano pang pinag-aalala ko? Nahugot kuna lamang ang hininga ko ng kabigin niya ako papalapit sa'kanya. Mahigpit niya akong niyakap at hinalikan sa buhok. "What was that for?"tanong ko sa'kanya ng pakawalan niya ako. "Pampaswerte"nakangiting sabi niya. Mahina naman akong natawa sa'kanya. Ano akala niya may dalang magic at swerte?

"Maaari mong ibahagi sa akin kung ano ang gumugulo sa iyong isipan at kung bakit ka lumabas sa ating tirahan, anak." "Mama," sambit niya sabay lingon dito. "Bakit ba ganoon na lamang ang tingin ng mga kalahi natin sa isang shaman? Hindi ba maaaring makagawa ng kabutihan ang ganoong nilalang?" "Hindi ka shaman, anak. Isa kang witch na anak ng isang sorcerer. Kahit na kailan ay hindi nagkaroon ng kakayahang magpamalas ng witchcraft at dark magic ang isang shaman." Paalala ng mama niya.

A witch or a wizzard? Napalingon ako sa harapan ng makaramdam ng malakas na impact sa kinatatayuan. Mayroon liwanag na nakapalibot sa amin, ang siyang proteksyon namin. "Luna! Bakit nagagawa mo maglabas ng salita ng wala Wand ?"

“You don’t know how long I’ve wanted this. I’ve thought about nothing else, waiting forever to be right here with you like this. Ang mahawakan at maangkin ka.” Napatingala siya at napaawang ang labi nang sumubsob ito sa kaniyang leeg, pinatakan iyon ng maliliit na halik, at paminsan-minsa'y bahagyang kinakagat na nag-iiwan ng pulang marka. “U-ugh, R-Rafi . . . ”

She felt proud and sexy. "I'm sexy and I know it--Ay kalabaw!" Natigil siya sa pagsasayaw at napatili ng malakas dahil sa gulat ng biglang bumukas ang pintuan. Mabilis niyang naitakip ang mga kamay sa dibdib.