Woman In Tagalog Novels & Stories

Nagtagal ang tingin niya sa akin lalo na sa suot ko. Nginitian ko ng buong tamis ang babae bago sumagot. "Good morning. I'm Femella Alcantara and this is my friend Chino Mason. Mind if I ask if Jason is inside? We are his friends. He is expecting us." Saglit na nag-alangan muna ang babae bago niluwangan ang pagkakabukas ng gate.

The woman who I will call as my wife. Napatayo silang lahat. Napalingon dahil nga lumabas na si Monina. Mahangin sa tabing dagat, kaya nililpad ang belo niya. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys!

nauutal at paos kong sagot. Tumango-tango siya habang hindi pa rin naalis ang kaniyang ngiti. “Kate Artemis Herrera. . . It was such a beautiful like a Goddess of the Moon. Feel free to speak in Filipino or Tagalog, naiintindihan kita. At saka nakakapagsalita ako ng Filipino o Tagalog.” Akala ko kasi ay magsasalita pa ako ng Ingles pero mabuti na lang at nakakaintindi siya ng Filipino o Tagalog. Hindi kasi halata lalo na’t mukha siyang foreigner.

Hindi puwedeng mangyari ‘to. As the music played, more people came out from behind the trees and stalls – some carrying candles, some holding signs with messages written in Tagalog: “Yna, mahal ka kita!”, “Ikaw lang ang para sa akin! Tanggapin mo pa ba ako sa buhay mo?!” Yna felt her legs getting weak, tears streaming down her face as she realized what was happening.

Pero saglit lang at buong kaplastikan na rin itong ngumiti. "Suzy, meet my lovely wife, Mrs. Angela Baello-Capistrano," magiliw na sabi ni Mael. Nalanghap niya ang amoy alak na hininga nito. Medyo namumula na rin ang mga pisngi nito. "Oh, hi. Nice to meet you." Inilahad nito ang kamay sa kanya.

Tinatangka nitong habulin na hindi naman nito nagagawa dahil hawak ko siya. "Mama, dog," turo nito sa isa na namang aso. Niyuko ko ang anak at tinanguan sabay kurot nang mahina sa mamula-mulang pisngi nito. "Oo dog. Aso sa Tagalog. Say aso." Nalukot ang mukha nito at umiling. "Hindi. Dog." Umiling din ako. "No. Aso. Say aso."

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

"Then where is my wife? Kung isang linggo na ako rito, siguradong nasa Pilipinas na ang asawa ko." Nakita ko ang pagkairita sa mukha ni Jana. "Will you please stop looking for your wife because she's already gone?!" Nagulat naman ako sa pagsigaw nito. Nanliit ang mga mata ko. "What do you mean by that?" Seryosong sabi ko.

"Can I ask a question?" "Sure, unsa imong gipangutana?" aniya sa ibang linggwahe. Ako naman ang kunot nuong tinitigan siya. What did she say? "Sorry but I don't know what you said. You can speak Tagalog, Miss" "Of course sir, ano po ba ang itatanong ninyo? dalian nyo kailangan ko ng umuwi at makita ko ang mga pamangkin ko" naiinip na ani nito