Words Of Honor Quotes Novels & Stories

Tahimik akong tumango, pinakiramdaman ang bawat salitang binibitawan niya. "At kung dumating ang araw na harapin mo ang kasinungalingan, katiwalian, at banta sa buhay mo para lang mapanatili ang tama—handa ka ba?" tanong ko, diretsong tumitig sa kanyang mga mata. "Handang-handa po ako, Your Honor," sagot niya, hindi na nanginginig ang boses. Ngumiti ako ng bahagya. "Tandaan mo 'yan. Dahil minsan, ang paninindigan ay mas mabigat pa kaysa batas na isinusulat natin."

May hawak siyang folder. At nakatingin siya sa akin. Ngumiti. Isang ngiting may dalang banta. Tumayo siya bigla. “Your honor,” malakas niyang sabi, “I have evidence regarding the character of the opposing counsel.” Umalingawngaw ang bulungan sa silid. Tumayo ako agad. “Objection. Character assassination.” Ngumiti siya lalo. “Hindi po paninira kung katotohanan.”

The house is in shambles and it will take time to restore it. Tahimik akong pinanood ang mga Sentinels na iniligtas ang mga mamamayan. Nakita ko din ang paninibugho ng mga namatayan ng mahal sa buhay. Hindi ko alam kung matatawag ba na tagumpay ang wakas ng gulong ito sa dami ng buhay na nawala. Sa isang digmaan, masasabi mo ba talaga na tagumpay ka dahil natalo ang kalaban? Nagtagumpay ka ngunit maraming buhay ang nalagas at hindi iyon maibabalik ng tagumpay. They said, they bring honor to the dead, but how about the family who were hurting because of their death? Honor can never take away the pain. Victory can never make their family feel better about their death.

“Kilala ko siya Cataleya, inaasahan niya ang palabra de honor ng mga taong nakikilala sa kanya.” Napailing siya saka nasapo niya ang sariling ulo. “Just a simple problem Lukas. Gawan mo na lang ng alibi at kahit magmukha pa akong masama sa ama mo, sige gow lang. madali lang naman sabihin na na-fall out of love ako sa’yo.” “I know my father well,” giit nito, hindi kumbinsido sa dahilang sinabi niya. “Hindi iyon basta maniniwala lalo sa mga common alibi lang-”

Tumayo ako at naupo sa katapat nitong couch. "Do you agreed?" tanong sa'kin ni Orson. Nakatitig lang ako sa maitim nitong mga mata, tinatantiya kung tama bang pagkatiwalaan ko ang lalaking ito? "What if I'd change my mind?" saad ko rito. "Then, you don't have a word of honor. Hindi ka pwedeng maging negosyante sa ugali mong 'yan. Urong-sulong. That's not the mindset of a wise businesswoman."

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

naupo ako sa tabi ni Artemis na tulog na tulog at dahan-dahang hinaplos ang mukha niya. Napatingin naman agad ako kay Archer nang magsalita siya ulit. "In Miguel De Cervantes book, 'Don Quixote', the proper quote is "Let us forgive and forget injuries."" saad niya at napakunot ulit ang noo ko. "Huh? Hindi kita maintindihan." nagtatakang wika ko habang nakatingin sa kanya. He sighed and looked away. "Forgive and forget, I mean."

“Oo naman. Mahalaga sa akin ang word of honor. Okey mukhang nagmamadali ka. I guess, see you around?” Nang kinuha ko ang libro ko ay tumalikod na ako. May mga sinasabi siya ngunit hindi ko na pinansin pa. Wala rin naman akong balak na pagbigyan siya. Word of honor, word of honor ka pa! Ulol. Kilala ko kayong mga guwapo at mamayaman. Masarap magmahal ngunit nang-iiwan.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”