Words Of Strength And Encouragement Novels & Stories

Parang na-realize niya ang kan’yang ginawa at huminga ng malalim bago muling nagsalita. “You don’t have to flaunt your skin to get it. Ipagsama mo si Dona at Kai and of course don’t forget Fire. Encourage him using the three,” aniya. Tumango ako. Pero wala akong naintindihan. Ganito ba talaga makipag-usap sa matalino? “You can do it,” dinagdagan niya pa iyon ng ‘words of encouragement’ pero parang mas lalo lang akong na-pressure.

Alam niyang sa ganitong paraan dinadagdagan namin ang aming lakas at pinatitibay ang aming loob upang harapin ang anumang pagsubok na dumarating. “May mahalagang balita akong dala,” sabi niya nang mahina at may pag-iingat sa tono ng kanyang pananalita. “Ngunit bago ang lahat, nakakatuwang makita na sa kabila ng lahat ng nangyayari at sa dami ng problemang dumarating, hindi kayo nawawalan ng pag-asa at pagmamahalan. Iyan ang pinakamalakas na sandata na mayroon tayo laban sa kanila, higit pa sa anumang ebidensya o lakas ng katawan.”

Nag-alis muna siya ng bara sa lalamunan bago sumagot, “Bukas na sana kung puwede lang sa ’yo. There were lots of things that I needed to do. May mga sinabi sa akin si Daddy at hindi ko alam kung paano o saan ako mag-uumpisa.” Matiim siya nitong tinitigan. “Just trust yourself. Naniniwala akong kakayanin mo kung ano man iyon,” seryosong wika nito. “Nagawa mo ngang maging yaya ni Jacob and that boy was very naughty but look at him now. . . you changed him. Kaya’t alam kong kaya mo ’yan,” punong-puno ng encouragement na wika nito. Tila naman pinawing lahat ng sinabi nitong iyon ang mga alalahanin niya sa isip. Nagkaroon siya bigla ng lakas ng loob na harapin ang kaniyang mga problema.

Nang sagutin niya ito, agad kong ibinahagi ang nangyari. “Darating at darating ang mga ganyang salita,” sagot niya nang kalmado. “Pero huwag mong hayaang makaapekto sa iyo. Ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa kawalan ng mga kalaban, kundi sa kakayahang manatiling matatag sa kabila ng mga pagsubok. Pupunta ako diyan ngayon. Gusto kong makita ka nang personal.”

Natapos na siyang magsalita saka nagbigay ng point of view ang prof namin. "Alright, guys, listen. Thank you for sharing your problem Ms, Hernandez. That's normal; we fall in love and get broken, but it strengthens us, preparing us for more crucial circumstances in life: thumbs up, Ms. Hernandez. I salute you for being brave, and opening up to us, accepting your weakness while standing strong to know what else we need to focus on. Keep it up.. I'm sure you will overcome all the pain as you move forward." Nagpalakpakan pa ang lahat habang ako hindi ko mawari anung dapat maramdaman.

Love you all guys🫶🫶 Thank you God, for giving me strength and bright ideas from the beginning of my second book and till the end🙏

"Ewan ko sa 'yo, Werdy. Pero salamat sa unending support mo. Nawa'y pagpalain ka ng Diyos sa iyong kabutihan." Mahina akong napadaing nang maramdaman ko ang malakas niyang paghampas sa aking braso gamit ang kuwadernong nasa kamay niya. "Kung magsalita ka para kang pari. Hindi ako banal, baka masunog ako nang wala sa oras."

"If you don’t have the strength to stand, lean on me. If you don’t have the confidence to swing the bat, let me guide your hands. If you are scared to even step up to the plate and take on that curveball, let me be your coach, guiding you through each step and reminding you how capable you are, and always have been." Impit akong umiyak. Ayaw marinig ang nararamdamang hinanakit at sakit na nararamdaman. Patuloy niyang pinalis ang mga luha ko. "You are not weak. You are not a burden. You are not alone. And I hope when you look at me, you see that. I hope that you see how loved and cared for you are, and that even when you’re scared and struggling, you don’t have to feel that you’ve been abando

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.

Yung malayo sa gulo, malayo sa sakit, malayo sa lahat ng alaala. Dahil pareho kaming buntis, ingat na ingat kami sa mga galaw namin. Ayaw naming mapahamak yung mga baby namin. Sabi nga ni Annie, "Kailangan nating maging strong para sa mga anak natin." Kaya kahit pagod, kahit nahihirapan, go pa rin kami.