Work Ethics Quotes Novels & Stories

"Pero hindi ko papayagan na ang pagkatao ni Veronica ay pagdiskitahan ninyo. Hindi ko papayagan na maging sanhi ng kasiraan ng sinuman, lalo na kung walang batayan." "Walang batayan?" tanong ni Honey, ang tinig niya ngayon ay may halong poot at pagkabigo. "Ibig mo bang sabihin, hindi ko dapat ipagtanggol ang aking sarili?" Si Veronica ay lumapit sa tabi ni Jarred, huminga nang malalim, at sumulyap kay Honey. "Ang hiling ko lang po sana, Sir Jarred, wala po sanang bias. Dapat po pantay-pantay lahat ng empleyado, lalo na tungkol sa respeto," sinabi ni Veronica, ang tinig niya ay magaan at puno ng pasasalamat.

Isinubsob niya ang sarili sa trabaho hindi lamang para matutunan ang pamamalakad ng kompanya kundi para makalimot—makalimot kahit panandalian lang. "Huwag mo masyadong ibabad ang iyong sarili sa trabaho, Seraphina," marahang wika ng kanyang tiyuhin habang pinapanood siyang hindi man lang kumukurap sa harap ng laptop. "It’s not good for you... and for you—"

"Huminahon kayo, madam! Ang daming saleslady dito na pwedeng pag-assist-an ninyo po. Hindi niyo na po kailangan na..." "Remember that the customer is always right!" sigaw nito. Huminga ng malalim si Wenneth. Alam ko na kinakalma nito ang sarili dahil alam kong palaban ito. Kinokompos pa rin nito ang pagiging propesyonal sa trabaho nito.

“Bakit naman? May karapatan ka na pala ngayon sa schedule ko?” “Yes.” “ETHAN—” “I’m your boss, by the way ” he said simply, parang fact lang, hindi panghihimasok. “ And pagod ka. May hungover ka. At obvious na obvious na hindi ka mentally present.” Napapikit ako. Tangina. Kasi tama siya. “But that doesn’t mean I have to skip work—” “Actually,” he interrupted again, “it does.” “Ethan, hindi ako—”

For him, hardworking and honest employees are the heart of the business that is why he loves all of them and gives what they deserve. " Just recently that I heard , iba na pala ang CEO ng A&A....am I speaking to him right now?", Mr. Santiago added. Tyron did not answer but he just smile. He is a person of a few words and he doesn't need to tell the world who he is.

Bahagya siyang lumingon, malamig ang tingin. “Let this be a reminder,” mariin niyang sabi, “I can replace positions anytime. But integrity? Loyalty? Respect? Those are non-negotiable. Kung hindi niyo kayang bitbitin ‘yan, the door is always open…And one more thing, whatever you saw or heard, that’s none of your business. Focus on your work instead of gossip.” Pagkasabi niya ng mga salitang ‘yun ay naglakad na ulit kami. Wala nang kumibo, at wala ring naglakas-loob tumingin pa sa amin.

That's why we didn't grow na may mga masasamang ugali at mananapak ng mahihirap porket nakataas kami. I'm not fan to those people with such behaviour. Para sa akin hindi mararating ang tuktok kung hindi dahil sa mga taong pinandidirihan at tinatrato ng iba na parang basura dahil kapos sa buhay, that's really a bullshit thing. Akala ba nila nakamit nila ang tagumpay na iyon dahil lang sa mga sarili nila no. A company will not be successfull without the help of those employees hardly working for their family. A large farm will not earn thousand or millions without those industrious farmers. I salute those people working hard for their family. I treat my employees nicely because me myself exper

"Alam ko naman 'yon, mahal. Gusto kong gawin ang lahat para patunayan sa inyo na seryoso ako. Pero hindi ko alam kung paano sisimulan o kung paano ko ipapakita sa inyo." "Simulan mo sa pagiging maingat at respeto sa akin at sa aking trabaho," sabi ko ng mahinahon. "Hindi ka dapat pumasok ng basta-basta sa opisina ko at gumawa ng gulo. Hindi ka dapat magselos sa mga taong tumutulong sa akin sa trabaho – sila ay kasama ko sa pagtatrabaho para mapabuti ang kumpanya ng daddy ko."

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

galit pa rin si Papa. “Alam mo naman ang work ethics ko Papa. Kapag na set ko na ang aking isipan sa isang bagay, naka-focus talaga ako doon. Parang basketball, hindi sapat sa akin ang maglaro lang...dapat manalo rin kami. Ganyan din sa negosyo, dapat lahat magtrabaho para kung umunlad ang negosyo sino ba ang makikinabang dito, di ba tayong lahat? Lalo na ang mga empleyado? Istrikto na ako from day one, kaya masanay na sila!” paliwanag ko kay Papa. “Di ba pangako ko sa iyo, kung walang improvement na mangyayari sa kumpanya, I will resign!”