Working Mom Quotes Novels & Stories

I know mom, pag sinabi nito, sinabi nito at gagawin niya ang banta nito ora-mismo. "Mom, wag kana magalit. Ano bang gusto mong pasalubong?" masuyo kong sinabi. I bit my lower lip and wait to her reply. "Just go home! I'm worried about you. Two months vacation is too long hija. Marami kapang naiwang trabaho dito, kailan mo balak harapin ang lahat ng ito? Hindi kaya ni Ellwood gampanan ang lahat ang trabaho ng mag isa."

Mga iba pang expenses ng baby like milk and diapers. Kaya saludo ako sa mga single mom na kinaya ang lahat matustusan lang ang pangangailangan ng anak nila. Saludo ako sa mga working mom sa umaga or sa gabi tapos pagdating sa bahay nila mag-alaga pa sila ng baby nila. Grabe,isipin ko palang nakakapagod at nakakadrain na ng utak.

“Daddy, nakasulat po ba sa checklist na bawal nang paiyakin si Mommy? Kasi kung hindi, babawasan ko po ang efficiency rating mo bilang Daddy.” Natawa nang mahina si Damon sa kabila ng seryosong sitwasyon. Hinalikan niya ang kamay ng anak. “Nakasulat ‘yan, buddy. 100% security at happiness para sa Mommy mo. Iyan ang pangunahing mission ng kumpanyang ito ngayon.” “Mabuti naman po,” tango ng bata nang may labis na pormalidad. “Ayon sa data ko, kapag masaya si Mommy, mas masarap ang luto niyang ulam. Approved po ang mission.”

Ayaw rin naman kasi niyang hayaan na puro si Mommy ang kumilos sa bahay at syempre, ganon din naman ako. Kung ako lang ang masusunod ay willing naman akong tumulong sa gawaing bahay, ngunit gaya ni Victor ay ayaw din iyon ni Catalina at baka kung mapaano raw ang aming baby. Hinayaan ko na tutal ay para rin naman sa akin iyon. “Mom, ikaw na ang bahala sa babe ko habang wala ako. As always, call me kahit na anong mangyari, okay?”

"Please take some rest, sumunod ka sa asawa mo." "But mom, I am okay—" "How about you stop working, hija. Mas mabuting sa bahay ka lang at alagaan ang asawa mo. And so that hindi ka stress, dahilan pa naman sa mga babaeng hindi agad nabubuntis ay pagod sa trabaho." Ngumiti ako sa rito. "N-no mom, I am not stressed. Promise, okay lang ho talaga ako." Kinalabit ng paa ko ang paa ni Damien. "Help me..." Halos bulong ko rito.

Bati ko sa kanila nang makita ko silang nakangiti at panay ang kaway sa akin. "Hi baby! How are you? Kumakain ka ba ng tama? Nagi-exercise ka ba riyan? Naku, huwag ka panay tulog dapat mag-exercise ka dahil malapit ka nang manganak." sunod-sunod na wika ni Mommy. "Mom, araw-araw mo sinasabi sa akin iyan kaya paano ko makakalimutan? Don't worry about me dahil kayang-kaya ko po." ani ko.

Pilit siyang ngumiti at hinaplos ang kanilang mga ulo, “Tungkol lang ito sa trabaho. Medyo mahirap lang ayusin pero wag kayong mag-alala, walang hindi kayang solusyonan si mommy.” Alam rin ng dalawang bata na mahirap ang trabaho ni Mommy, kaya hindi na sila nagduda. Pinagaan nila ang loob nito, “Si Mommy ay napakagaling, kaya siguradong malulutas mo ito!" "Tama po si Zian. Alam namin na kaya, mommy! The best ka po, eh!" Ngumiti si Rhian at tumango, saka tinignan ang oras, "Mabuti pa ay umakyat na kayo. Oras na para matulog,"

“You’re mother is worried for you, hija. Mula nang makauwi kayo, hindi ka na tumigil sa kakatrabaho. You don’t stop working even on weekends. As far as I know, our wealth is more than enough to support our family for three lifetimes. You don’t need exhaust yourself too much.” Kumurap si Geri. Iyon ang unang pagkakataon na kinausap siya ng ama tungkol doon. Maging ang kanyang ina, iwas din sa pakikipag-usap sa bagay na’yon. She thought they were just letting her do what she wants. But… they were observing silently. “Your mother is alarmed. Kaya h’wag ka nang pumasok bukas. Take a rest. Give your mother a peace of mind. Okay?”

“You can’t blame us! Ang dami mong pinapagawa kay Mommy. Halos hindi na nga siya makakain kakatrabaho.” “Tao lang si Mommy. Napapagod din. Pero kung pagtrabahuhin mo, parang hindi siya napapagod. Nag-o-overtime siya umaga’t gabi.” "Oo nga... Si Mommy tao lang. Bakit parang lagi siyang naka-overtime?" dagdag pa ng isa habang pinipiga ang balikat ni Avigail.

Mom said with full of meaning. "I-I don't know mom. Usually in times like this, I often told myself that I can do it but now, I think I can no longer able to do the same." sabi ko sa paraan na parang wala akong ibang gustong gawin kundi magpahinga at lumayo sa lahat. "What are you saying anak?" pati si mommy ay halatang naguguluhan na rin. "You are the one who said, I should give myself a break, right mom? Then I think I should fully give it to myself." mahinang saad ko.