Write A Story In English นิยาย & เรื่องราว

“Well, mahilig po kasi ako magbasa ng novels, e. And nabasa ko ‘yung isang kwento na nagkahiwalay sila and wala man lang silang pinaghahawakan sa kanilang pagmamahalan. They’re also a victim of the perfect person at the wrong time. But they promised each other that once everything will be fine, hahanapin siya nito.” It was a great story. It’s about a love between a soldier and an astronomer. “Anyways, anak. Ibaba mo muna ‘yan. Vacation mo ito, ‘di ba? Wala munang work, okay? Hali ka. Pupunta tayo sa hacienda nila Hades para naman hindi lang puro city life ang mararanasan mo.”

Komento naman nito sa akin at biglang may naalala ako. "Yeah about that... When we were on Earth, we had this book that contains of a story of a human being that was sucked into this world as well and guess what, our parents are in the story... but I wasn't able to bring the book because that stupid Vladimir just sent us back here in Pandora without any warning." Kuwento ko rito. Oo hindi namin nadala ang libro na ngayon ko lang din naalala. Why am I so forgetful this days?

pagkukwento ko na ikinalaki ng mga mata niya. "Pero hindi iyon matanggap ng mga magulang ko kaya gumawa sila ng paraan. At ang paraang iyon ay ang pagbuhay sa akin kapalit ng buhay nilang dalawa. Ipinanganak akong isnag bampira, dahil binuhay na lamang ako mula sa pagkamatay, pero ang kapangyarihan nila ay nasa akin. At dahil masyadong malakas ang mga kapangyarihan nila ay nagawa pa nilang makasama ako sa loob ng dalawang taon bago naglaho na parang bula, nag-iwan ng kasaysayan sa mundo ng bampira at mahika, at higit sa lahat ang lamat sa pagitan ng bampira at witches" pagtatapos ko sa kwento pero si Erza biglang naluha. Damn!

Compared to him and Iulian siya ang madalas mag-english. He glance my way, I didn't looked away and let him see that I am intently listening to his story. "Every sunday we go to the beach and play on the sand." Gumawa ng ingay ang mga bata at nakasalumbabang nagnining ang ga mata at may ngiti sa labi habang nakikinig sa kaniya. May ilan pang lumipat ng pwesto para mas lalong maring ang kwento niya. He smiled sweetly at them and even caressed the hair of the boy next to him and that made my heat beat faster.

Paano nga ba nagsimula ang kwento namin? At dahil curious ako sa kwento niya ay nanatili ako na nakatayo sa pinto. I would like to hear our love-to-hate story. "It all started when I and your Mama met unexpectedly in my house. She was quietly cleaning in the kitchen when I came down and I saw her for the first time. You know, just looking at her hindi ko alam kung ano'ng dumapo sa akin pero nahulog ako kaagad sa kaniya. Her simplicity and beauty pulled me closer and because of that without a doubt, I asked her to marry me right away. At first, she declined but then, niligawan ko siya hanggang sa nakuha ko ang matamis niyang oo. We got married immediately and flew to my very own country, Duba

"Would you be my leading lady in our very own story? Hindi man ikaw ang unang karakter na nakasama ko sa kuwentong 'to... Pangako, ikaw at ikaw lang ang babaeng nanaisin kong makasama sa bagong kabanata na bubuksan ko at isusulat natin iyong magandang wakas sa dulo." I cry, and cried a lot as he said that. Barado na ang buong ilong ko, nanlalabo na rin ang paningin ko sa labis na pag iyak. Pero nagawa ko pa ring tumango, patunay na gusto ko. At sumasang ayon ako na isulat ang aming kwento. In this story he will always be my leading man.

Na hindi sa hinagap niya na ang simpleng gabi ang siya magbibigay kulay sa buhay niya. "Maitim ang kalangitan. Pumasok ako sa bar para mag-inom. It was an ordinary day that I usually do. Until you came and walked to the dance floor. Then, nabighani na ako sayo at hindi ka na nawala sa isipan ko. I tried to find you. I swear hinanap kita pagkatapos ng gabi kaso hindi kita nahanap kasi wala ka namang binigay na pangalan mo. Just A yon lang. Saan naman kita hahagilapin diba. But, atleast I try." panimulang kwento niya. Magsasalita pa sana siya kaso dumating na ang kanilang order...

Sampu lang. "Yeah, I left when I am ten. And this..." Pinalaki niya iyong picture ko noong nasa bukid. "Is you when I came back. You grew up so well, baby." Ngumiti ako at tumagilid ng upo para yakapin siya. Nanatili namang nakapalibot sa akin ang braso niya. "Saan ka pumunta?" "US. I went there to study." "Bongga! Kaya pala lagi kang nag-english tapos may accent pa!" kwento ko sa kanya lalo na noong una ko siyang naka-engkwentro sa dilim dati.

Pinaupo nila ako sa gilid ng kama at sila naman ay umupo rin sa kama, nakaupo sila sa harapan ko ngayon. "Oum, anong klaseng kwento ba ang gusto ninyo?" Takang tanong ko. "Kahit ano po hehe!" Bakas sa mukha nilang excited sila ah. "Hmm, english story ba gusto ninyo?" Tanong ko at tumango-tango lang sila. "Okay, ang title nito ay Prince Ariel."

Ilang minuto kong pinagmasdan ang tumatawang si Cayleigh at Akio. Kinuha ko ang laptop sa ibabaw ng kama ko. Napangiti ako ng buksan ko ang wattpad account ko na matagal ko ring hindi binuksan para matutukan si Cayleigh sa kaniyang paglaki. Pinindot ko ang storyang kahit kailan ay wala akong balak na Ipublish. Ang laman ng storyang iyon ay kwento ng buhay ko lahat ng problemang pinagdaanan ko simula ng mawala si papa ay isinulat ko roon.