Novel & Cerita You Did Your Best

Natatarantang sagot ko dito. "Ikaw Best ha, ilang araw na kitang napapansin, lagi kang wala sa sarili mo. May nililihim ka ba sa amin?.. Tanong ni Joan " Naku.. Wala Best.. Ikaw pa ba naman. Alam mo naman best Friend tayo.. Walang lihiman... ".at ngumiti ako ng pilit dito. Napanguso lang si Joan dahil da sinabi ko. Parang hindi ito kombinsedo.

Tanong nito sa kapatid. “Pag iisipan ko Nica kasi may mga commitments din ako. Pag may panahon ako at kung seryoso siya, hahaha!” Napatawang sagot nito kay Nica. Obviously hindi niya masyadong sineryoso si Mr Rossi kahit pa he’s already making a name. “Seryoso si sir Rossi. Pag sinabi niya, tinototoo niya.” May bahid pa rin ng lungkot ang mukha nito.”

Kinain naman agad niya yun kaya kinain ko na din yung kalahati nun. "Ikaw ang bahala just tell us if theirs anything else happen okay?" isang tango lang ang ginawa ko. "Nga pala we're going to watch you tomorrow. Kinakabahan kana ba? Kasi ako mga ganitong oras kinakabahan na ako." "Hindi ako kinakabahan." hindi ako nakaramdam ng kaba. "Okay. Good to know. Just always remember win or lose you did your best and thank you for that." ngumiti ako sa kanya.

"Hindi mo kailangang matakot sa sasabihin ng iba. Kung magpeperform ka, ilabas mo na 'yung best mo. Alam mo maswerte ka nga, hindi lahat ay nabibigyan ng opportunity na makapagperform sa harap ng maraming tao. Kaya ikaw, bilang nandiyan ka na sa posisyon mo ngayon, gawin mo yung best mo para makapagperform ng maayos. Hindi naman maiiwasang magkaroon ng problema at pagkakamali, hindi naman tayo perfect eh."

“Never settle for less, Dave. Everything you own should be the best.” Noong bata pa ako, pinaniniwalaan ko ang mga iyon. Akala ko, kapag nakuha mo na ang “best,” doon ka na magiging masaya. Pero habang kumakain ako ng pinakbet dito sa simple naming bahay, na-realize kong hindi lahat ng best ay nasa taas ng mundo. Minsan, nasa ganitong tahimik na sandali lang, sa ulam na malamig na, sa note na may dalawang linya, sa presensiyang hindi mo man lang maramdaman pero alam mong nandiyan.

Pag uumpisa ko palang kay Lenny, ng sagutin niya ang tawag ko pero agad namang pinutol ng bruha ang moment ko. "Alam ko ang kasunod niyan! I did my best, but I guess my best wasn't good enough la la la lalalala." Napakahayop talaga ng pinasan ko. Alam niyang nag rarant ako dito puro kalokohan naman ang alam ng Lenny na ito.

Kung paano daw ay bahala siya. At iyon lang ang naisip niyang paraan. Ang gawin ang mga bagay na ginawa nito sa kanya noon, ang MAG-EFFORT! That she couldn’t do when they were still together, and at that time she still has a lot of chances to do so but she didn’t. Although, hindi siya sigurado kung tama ba ang ginagawa niya. Kukulitin niya ito hanggang sa ito na ang sumuko sa kanya. Anyway, he was able to melt her barricades before. Hindi ba nga at dinaan siya nito sa pangungulit sa kanya kahit na pilit niyang pinapalayo ito kaya naisip niya na gawin ang katulad ng strategy na ginawa nito noon. Isa pa ay iyon lang din ang naiisip niyang paraan para mapaamo ito.

Umaasa siyang gagawin niya ang lahat para linlangin siya. “I’ll do my best,” gulat na sagot niya. "At huwag mo akong dayain." Naging mabangis ang tingin ni Travis. Tumalikod ito at pinahiga siya sa kama. Humarap siya sa kanya, kinurot ang baba niya, pinipigilan siyang mag-iwas ng tingin.

* Bestfriend? I doubt it.

"I haven't told you about this... but you look your best tonight, well, every day, every single f*cking day." ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>