Novel & Cerita Your Hard Work Paid Off Quotes

Bumaling siya sa akin dahil naka-stoplight. “Hindi naman namin pinulot ang pera at mga pagaari na mayroon ngayon. We work hard to get where we are now. I work so damn hard to get to the top like I wanted.” Hindi ko maiwasang mapangiti at maramdaman ang maging proud para kay Kirill.

Hindi ko alam kung paano sasagot nang hindi ako magmumukhang kawawa… o opportunista. “Opo,” maingat kong sagot. “Pero hindi ko po hiningi. Inutang ko lang po ’yon kay Javier. Babayaran ko po siya… kahit paunti-unti.” Hindi man lang gumalaw ang mukha ni Mommy niya. “We’re talking about millions here, iha,” sabi niya. “Base sa trabaho mo bilang warehouse helper… na sa company pa pala namin nagtatrabaho. Aabutin ka ng maraming taon bago mo mabayaran ang anak ko.”

ito naman ang sabad ni tatay na isang trabahador sa isang hardware sa bayan. “Naku Tay, huwag na. Kapag ako ay nakakuha ng maayos na trabaho, pati ikaw ay hihinto na rin sa trabaho. Hindi ko hahayaan na mapapagod ka pa sa tanda mo nang iyan,” sabad ko naman na ngayon ay kumakain din.

“You know, it’s my dream! Stop stealing it from me!” “I can’t take something I don’t even have. Better work hard if you’re eager to be part of it. Hindi iyong sinasayang mo ang oras mo sa akin.” Kumuha ako ng tissue para punasan ang mukha ko. Pero hindi ko pa tuluyang napupunasan iyon nang pinaharap niya akong muli sa kanya. “Did you just invalidate my sacrifices for me to be able to get into this company!? Kaya ganyan ang sinasabi mo dahil hindi ka nag hirap, hindi ba? Tinulungan ka lang naman ng pamilya mong magnanakaw—”

Hanggang sa muli siyang nagsalita. "Pero may iaalok akong trabaho sa'yo." Bigla akong nagliwanag. "Totoo po?" "Malaki ang suweldo." "Hindi ka rin masyadong mahihirapan." Parang nanalo ako sa lotto. "Sige po! Kahit ano po!" Masaya kong sagot. Unti-unti siyang tumayo. Lumapit. Hanggang halos magkadikit na ang mukha namin.

"Noong una tayong magsama, umiiyak ka dahil ang sabi mo, ayaw mo nang ganoong trabaho tapos ngayon heto ka, sinasamba ang pagiging bayaran." "Dahil dito ako kumikita ng malaki. At gusto na ang ganitong trabaho. Kung ayaw ninyo, ako hindi. Ayaw ko nang maghirap pa. Ayaw kong bumalik sa lugar sa amin nang hirap pa rin."

Napangiti ako dahil halata namang natigilan siya sa sinabi kong iyon. "Tama ka naman. Sabi mo nga ay lahat ng gusto ko ay nakukuha ko, 'di ba? Wanna know my the secret?" Ibinulong ko sa kanya ang huling katanungan ko. Hindi naman siya umimik o ni lingonin ako. "I don't give up easily. I work hard to achieve the things I strongly desire. When you give your best in something, don't you deserve to receive rewards? When you study diligently, you deserve to be at the top of the class, right? That's just the way the world works. It only ends when you give up, Faller."

Natawa siyang muli at wala akong magawa kundi mainis lalo dahil sa tawa niya. "Hindi man ako kasing yaman niyo, o ngayon lang nakapunta sa ganitong party, but I work hard. I earn what I have, kahit maliit lang! At hindi ko kailangan gumamit ng tao para lang makarating sa ganito," tuloy-tuloy kong sabi sa kaniya. Huminto ako saglit at mas matalim siyang tinignan. "Kaya 'wag kang umakto na parang kilala mo ako." Mariin na sabi ko sa kaniya.

And I smiled bago ako sumagot sa kanya. “First of all, kung talagang pangarap mo yan, pagsikapan at pagtrabahuan mo yan. Dahil hindi yan darating sa inyo, served in golden platter! You have to work hard and dedicate your time to learn! It’s an unending stage at kahitay pangalan ka na, kailangan mag-aral ka pa rin for you to survive! Be patient at pag hawak mo na nag tagumpay, be grateful! Keep your feet on the ground and of course, learn to love the craft and learn to respect the people around you dahil hindi mo kakayanin ang lahat ng nag-iisa!” Masigabong palakpakan ang pumuno sa studio and I was even given a standing ovation by the audience.

he replied quietly, “are still my responsibility.” “Responsibility? Salamat pala. Salamat dahil halos ipahiya mo ’ko kasi declined ’yung cards ko!” sigaw ko pabalik. Hindi man lang siya natinag. He just leaned back, habang pinagmamasdan akong na parang isa lang akong batang nagta-tantrum. “If you want something, learn to work hard for it,” mahinahon niyang paliwanag. “Money isn’t the problem, Elara. Attitude is.”