Novel & Cerita Yuri On Ice Victor

Hindi agresibo ang galaw, pero sapat para maramdaman ni Iris na wala na siyang espasyo. “Sabagay,” dugtong nito, bahagyang umangat ang sulok ng labi na hindi ngiti, “matigas ang ulo ng mga spoiled rich kid na kagaya mo. Sarili lamang ang iniisip.” Parang sinampal siya ng salita. “Hindi ko po--” nagsimula si Iris, pero mabilis siyang pinutol. “Kung mahal mo si Daryl,” mariing sabi ni Victor, mas bumigat ang diin sa pangalang iyon, “layuan mo ang anak ko.”

“ Saan tayo pupunta?” “Kids, stay there and behave. Watch Kuya Mackie, Holly.” Tumango ang bata. Si Victor ang nagsuot ng figure skating shoes kay Nadja. Lahat ng mga kababaihan sa bench ay kinikilig habang tinitingnan sila. “Come, let’s go!” Ngunit mas nagulat si Victor dahil magaling si Nadja mag ice skate. Wala nang ibang pagmamanahan ang mga bata kundi sa kanya.

Ang tunog ng upuan niya ang tanging narinig sa buong silid. Lumapit siya. Tumigil sa harap ng matanda. Yumuko. At bumulong. “Then I’ll make sure you go first.” Nanlaki ang mata ni Victorio sa unang pagkakataon. Parang doon lang niya naisip na hindi bluff si Cyruz. Pagkaraan ng ilang minuto— patay na si Victorio. Walang sigaw. Walang drama. Walang awa.

It was unsettling to see how she took pleasure in their suffering. “Reid, we need to move,” Yuri said, I nodded my head and he signaled the elite team to make a move. “Ate, please! Don’t do this!” Violet's desperate plea echoed through the tense atmosphere, her voice trembling with fear and anguish as she reached out to her sister Lily. But her attempt to rush towards Lily was swiftly thwarted as Yassir and Ravi intervened, restraining her with firm grips.

“Come on, dude, I ain't a comedian to make you laugh. Well… I'm just stating a fact… na mas wala ka sa kalingkingan ko.” “Dámn you!” hiyaw ni Marvin at sinugod si Leon. Pero bago pa man ito makalapit kay Leon, natumba ito nang tamaan ng kuryente mula sa taser. Nang balingan ni Eli kung sino ang may gawa, nanlaki na lang ang mga mata niya nang makita si Victor. “You have no right to hurt my master, you jèrk! Do what he said! Run… and don't ever come back! If you didn't, hindi lang ‘yan ang aabutin mo sa ‘kin!” madiing bulalas ni Victor kay Marvin.

Agad namang tumakbo si Yanyan papalapit at niyakap ang kuya niya. Para bang tinamaan ng kidlat si Yuri. Nanlaki ang mata niya, natulala, at hindi makapaniwala sa eksenang nakikita: si Raven, nakangiti nang sobrang lambing, hinaplos pa ang ulo ni Yanyan at parang sobrang protective. Sa isang iglap, gumuho lahat ng rason at pride ni Yuri. Ang natira na lang ay isang masakit, nakakabaliw na selos.

Sumalakay ang tuwa sa kanyang puso’t isipan, ngunit nakasanib doon ang inis at pagkapahiya. Sunud-sunod na bayo sa balikat at tampal sa braso ang inabot ni Victor mula sa nobya. “Aray! Masakit!” Umiiyak pa rin si Sophie, ngunit dahil na lang sa labis na pagkapahiya. Kinabig ni Victor ang katipan. Mahigpit na niyakap upang matigil ito sa walang humpay na pananakit sa kanya.

Sumulyap siya sa kanyang telepono, nakababa ang screen. Isang bagong mensahe. Hindi kilalang numero. Masyado kang nahihirapan huminga, nagsisimula na silang mapansin. Ngumiti para sa kamera, biglang umangat ang kanyang ulo. Sa kabilang pasilyo, apat na upuan sa kanyang kanan, nakaupo si Victor nang may perpektong kahinahunan. Itim na suit, malinis na puting kamiseta, isang bukung-bukong ay naka-krus sa kabilang tuhod.

Si Viktor ay isang dambuhalang lalaki, ang kanyang mukha ay tila tinapyas mula sa isang matigas na bato, at ang kanyang mga kamay ay puno ng mga tattoo na nagsasalaysay ng bawat taon na ginugol niya sa loob ng gulag. "Ang Moscow ay hindi kuta ng mga Valente," patuloy ni Viktor habang hinihithit ang kanyang sigarilyo. "Bakit ka pumarito? Para mamatay sa lamig o para hingin ang tulong ko?" "Narito ako dahil ang Emperor ay hindi lang kinukuha ang Europa," sagot ni Ryella, ang kanyang boses ay malamig pa sa niyebe. "Kinukuha na rin niya ang mga ruta mo sa Siberia, Viktor. Huwag mong sabihin sa akin na hindi mo nararamdaman ang paghigpit ng lubid sa leeg mo."

Matapos ang laro, lumapit si Victor kay Elvira, dala ang baso ng malamig na softdrinks. “Para sa’yo ‘to,” sabi niya, nakangiti. “Baka uhaw ka na rin kasi, kanina ka pa nakatayo diyan.” Nag-init ang pisngi ni Elvira dahil sa kilig. “Salamat… pero hindi mo na kailangang mag-abala pa para sa akin.”