Yuri On Ice Victor Novels & Stories

"Isang maling galaw at pasasabugin ko ang bungo mo." ​Tumawa si Victor ng isang nakakakilabot na tunog na eksaktong kamukha ng tawa ni Heinrich kapag nasa gitna ito ng madugong labanan. The pure absolute resemblance was entirely terrifying. ​"Wag kang magpanggap na matapang Maya" Victor mocked slowly tracing the sharp edge of his silver knife against the thick rubber wire. "Alam nating pareho na kapag ipinutok mo ang baril na yan tuluyan kong mahihiwa ang kable ng makinang ito. Bago pa man tumama ang bala mo sa utak ko ubos na ang hininga ng mahal mong asawa."

kalmadong tanong ni Yumi. Natawa nang bahagya si Victor. “Medyo aloof daw siya, strict, at parang hindi masyadong komportable sa mga babae. Pero huwag kang mag-alala. Kilala ang pamilyang Villareal sa maayos na pagpapalaki, so his character shouldn’t be too bad.” Shouldn’t. Mas lalo lamang nakadagdag sa pagdududa ni Yumi ang salitang iyon. Tahimik niyang tinitigan si Victor.

Hindi ko alam pero imbes na mainis ako nang makita ko ang mukha ni Kairo ay bigla akong napamaang. This scene. This is the same scene when my butler suddenly appeared out of nowhere to help Yuri. Back then, I didn’t get the chance to ask, but why did my butler help Yuri? What’s his connection to her? "Hindi pa ba sapat sa'yo na iniwan n'ya ang trabaho n'ya para magtrabaho sa'yo?!" Magtrabaho sa'kin? If it happens that my butler is acquainted with this Yuri while his twin, Rui, is acquainted with Ice—the white-haired girl.

Hindi naman ito bobo para hindi maintindihan na ito at si Nova ang tinutukoy ng ginang. "Nat," tumikhim si Victor na pumasok din ng kwarto kasama si Nova. Hindi nakaligtas sa paningin ni Yelena ang tagumpay na nasa mga mata ng babae, kahit hindi siya sigurado kung para saan iyon.

pagtatakip ni Yuri sa akin. Tumikhim ako sa kanilang dalawa. “Anong gusto ninyong pasalubong mamaya?” panunuhol ko sa mga kapatid ko. “Ako, Ate, gusto ko ng ice cream!” mabilis na sabi ni Yumi sa akin. “Ako, Ate, pera na lang,” sagot naman ni Yuri.

Maingat niyang isinilid muli ang telepono sa bulsa. Pagkatapos ay tumingin siya kay Victor—isang titig na matalim ngunit walang galit, isang ngiting mapanlinlang, isang ekspresyon na tila nagsasabing: "Natalo mo ako… sa paligsahang ikaw ang tanging kalahok." Napangisi si Victor nang makita ang ngiti ni Richard. "Ano? Inaamin mo na bang natalo ka at napapangiti ka na lang?" panunuya niya.

Natatarantang sabi nito habang nakataas ang kamay. Natawa naman si Sargeant Victor sa reaction ni Yuri ng makita siya. Naiiling na nilapitan niya ito at hinawakan sa balikat. “Alam mo bang dahil sa sinabi mong 'yan, napansin kung may gusto kang kantahin para sa inspector ko. Kung hindi naman, sa presento natin pag-usapan.” “A-Ano? Sargeant naman, mekaniko ako hindi singer!”

Chen. Sa tabi niya ang asawa niyang si Victor Marqués, tahimik at perpektong bihis. Hindi siya nakatitig—sinusukat niya ako, parang taong nagbibilang na ng magiging resulta sa hinaharap. At naroon si Yuri. Ang ngiti niya lang ang tanging init sa buong silid. “Please,” sabi ni Chairman Chen, itinuro ang bakanteng upuan sa tabi ni Yuri. “Maupo ka.”

Excited pa siyang makipaglaro. Napatawa si Yuri. "We are the villain but we are the protagonist." Pilit na inaaliw ni Yuri ang kaniyang pamangkin. Alam niyang anumang oras ay aatakihin ito ng kaniyang PTSD (post-traumatic stress disorder). Sa ngayon ay kailangan niyang maging matapang at ibubuwis niya ang kaniyang buhay para lang sa magdada kung kinakailangan. Hinigpitan niya ang carrier ni Rosenthal. "Let's play Barielle."

Isang malakas na tunog ang narinig. Biglang naramdaman ni Victor na ang kanyang paningin ay lumabo at hinarangan ng isang bagay na itim. Isang pulang bagay ang lumabas sa harapan niya at dahan-dahan itong lumaki. Si Gerald yun. Kinuha niya ang isang brick mula sa tabi niya at malakas na hinampas sa ulo ni Victor. Gumamit si Gerald ng napakalakas na puwersa.