Zero Grimoire Of Zero Novels & Stories

“Iiwanan ko sa ‘yo ‘to, sa tingin ko ay may makukuha ka rin sa mga ‘yan na makatutulong sa ‘yo. Isa kang tao, pero sabi mo ay marunong ka sa sandata, at sa tingin ko naman ay hindi ka basta-bastang babae, ang mga nariyan ay mga buhay na sandata, pero uubusin nila ang lakas mo kaya hindi mo sila maaaring gamitin nang matagal. Kaya ito ay para sa iyong panandalian laban lamang, sorpresang atake na kailangan depensahan.” Binuklat niya ‘yon, ang bawat pahina no’n ay may guhit katulad ng espada, spell sa ibaba, at elemento na mayroon ang mismong sandata. Grimoire raw ang tawag doon ayon sa mga kasama niya. Ang librong hawak niya raw na bigay ng emperador ay madalas gamitin ng mga tao para makipag

pagmumugnot ko at tumawa silang lahat, gayun din si Zero. “Parang guilty ka eh, kayo talaga?” pang aasar ni Sir at umupo ako ng padabog. “Hindi! Magkakagusto muna ako sa aso bago sa kanya.” Sigaw ko at lalo silang tumawa. I looked at Zero and i narrowed my eyes, he looked at me and then he smirked. “Aba! Payag ka nun Zero‽” sigaw na saad ni Paul. “Tumahimik ka d'yan!” Sigaw ko dito.

Para bang sinusulit ng mga prof ang free tuition namin, kaya dinadarang kami sa apoy para malaman kung sinong peke sa hindi. "Get one and pass. Fix your eyes on the paper. Ang mahuhuli kong lumingon, 'matik na. Zero sa final exam. You only have an hour to finish my exam. After that, you can leave the room. Goodluck," dire-diretso niyang sabi. Nagsimulang magpawis ang noo ko sa nakita. OMG, 100 items! Wala man lang choices. No mercy.

Ilang minuto pa ang lumipas ay lumapit na si Zero sa kinaroroonan namin ni Adrian at iniabot nito ang isang envelop. "Pasensya na 'yan lang ang nahalungkat ko sa pinapagawa ninyo. Sobrang maingat ang taong gusto niyong imbistigahan. Walang masyadong kahina-hinala sa background niya. Malinis at pulido ang lahat ng nakarecord sa kanya. Pero may inilagay ako diyan na baka makatulong sa inyo, nahirapan nga akong e-recover 'yan dahil matagal ng binura pero mabuti na lang at successful kong narecover ng walang ka hirap-hirap," sabi ni Zero bago tumalikod at bumalik sa ginagawa niya.

Nang humiwalay sila sa isa’t isa, hindi naalis ang mga ngiti sa labi ni Selena kahit pa bumukas na ang pinto ng Netherworld. “Hanggang sa muli nating pagkikita, mga bata! Mabuhay kayo ng masaya at mapayapa. Ang pangalan ko nga pala ay Grimos, ang diyablong hindi pumapanig sa kasamaan at hindi rin pumapanig sa kabutihan. Paalam sa inyo,” magiliw na hayag sa amin ng diyablo at saka nagpakilala pa bago pa man magsara ang malaking pinto ng Netherworld. Umilaw ang buong paligid at nawala na sila sa aming paningin. Sabay kaming napaupo ni Reese dahil sa matinding pagod. Nagkatinginan kami sa isa’t isa at mahinang napatawa.