Sa mga kwento ng ating bayan, napakahalaga ng papel na ginagampanan ng aswang. Isa ito sa pinakamakapangyarihang simbolo ng takot at pagkatakot. Sila ay hindi lamang basta nilalang na bumabalik mula sa dilim, kundi nagkatawang tao, na may kakayahang magbago ng anyo sa mga babae, lalaki, at kahit bata. Ang aswang ay may taglay na pambihirang kakayahan na kumain ng laman ng tao, at ang kanilang presensya ay maaaring ipakita bilang mapayapa ngunit sa likod ng ngiti ay may mga masamang balak. Kung ikukumpara sa ibang mga monster tulad ng mga bampira at werewolf, ang aswang ay natatangi sa kanilang kakayahang magsagawa ng iba't ibang anyo at ang kanilang hindi matatawarang koneksyon sa kultura at mga tradisyon ng mga Pilipino.
Dagdag pa dito, ang aswang ay kadalasang pinaniniwalaang may mga kakaibang kasanayan tulad ng paglipad at pagkakaroon ng superhuman strength. Habang ang mga bampira ay may pagka-eksotiko at mas madalas na romantisado sa mga kwento, ang aswang ay isang simbolo ng panganib at nakatagong takot. Sa mga kwento, madalas sila ay nakatago sa dilim, nag-aabang sa mga hindi nag-iingat, at ang kanilang kakayahang maging ‘isa sa atin’ ay nagdadala ng isang mas malalim na takot. Sa ganitong paraan, hindi lamang sila monster, kundi isang simbolo ng mga hindi alam na panganib sa ating lipunan na nag-uugat mula sa ating mga takot sa hindi mo kaagad nakikita. Ang koneksyon ng aswang sa ating kultura ay nagbibigay daan sa mas malalim na pag-unawa sa ating mga kaugalian at sa mga bagay na takot tayong harapin.
Kaya kapag narinig natin ang tungkol sa aswang, hindi lamang ito tungkol sa mga kwentong-bayang puno ng takot, kundi ito ay nagdadala sa ating unang pakikipagsapalaran sa kaharian ng hindi nakikita, na kahit sa modernong panahon, ay walang katapusang nag-aalay ng mga alalahanin at tanong kung anong talagang naroroon sa dilim. Ang pagkakaibang ito ay talagang nakakabighani at nakapagbibigay sa akin ng mga bagong pananaw tuwing may pagkakataon akong pag-usapan ito.