증오 Novels & Stories

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

Watch out. ••• RaineeeNeee

Kanya kanya din kaming punas ng pawis namin kahit na may Aircon naman ay pinagpawisan parin kami. Kinuha ko ang tubig na nakapatong sa lamesa at uminom rito. " Gutom na ako " reklamo ni Echo. Napatingin naman kami sa kanya. " Palagi ka na lang gutom " saad ni Zarick. Sa Zero naman ay tahimik na nakaupo at umiinom ng tubig hanggang sa maubos ito. " Sorry naman, dude. Kanina pa tayo nagpa-practice at tanghali na rin " sagot niya sabay sandal ng ulo sa pader.

Siguro dahil ilang minuto din ako sa ganoong posisyon. Buti nalang naalalayan kaagad ako ni Zenice. I feel really weak. Siguro dahil sa mahabang pag-iyak ko kanina. Inabot ko yung faucet pero pati kamay ko ay medyo nanginginig din. Napansin siguro ni Zenice kaya siya na ang bumukas nun. "Ilapit mo mukha mo." utos niya sakin. Sinunod ko naman siya and she gently washed my face.

“Kahit simpleng gamit, inuubos mo ang natitirang tiwala namin sa bahay na ito.” “Hoy, hindi ako kriminal,” kontra ni Eros habang hinihimas ang braso niyang muntik nang mabali. “Nagkamali lang ako kasi may letter Z. Hindi ko naman alam na para kay Zeus iyon.” “Nagsusulat ka ba ng Z sa gamit mo?” tanong ni Zenos sabay taas ng kilay. “Baka naman Z for Zombie kasi mukha ka nang isa.”

Mukhang may plano si Mike na lasingin silang lahat ngayon! Sa 10:30 ng gabi, sumulpot si Zoe sa piging ng bulwagan nang may malamig na ekspresyon. Tumunog ang takong niya sa muwebles na sahig na siyang kumuha sa atensyon ni Avery. Nagkatinginan sila sa isa't-isa. "Maligayang kaarawan, Miss Tate," tumayong mas matangkad si Zoe kaysa kay

Ang isang workaholic na tulad ni Cordy ay nagtatrabaho kahit na patapos na ang mundo. Pagkatapos maligo, dumiretso si Zoe sa sala at nakita niya na handa na ang agahan sa hapagkainan, kasama ang note na may nakasulat: [Ang lahat ay sugarless at low fat. Hindi mo kailangan mag alala.] Ang mga mata ni Zoe ay napuno ng luha. May mood talaga si Cordy na gumawa ng agahan para sa kanya?! Kumirot ang puso ni Zoe para kay Cordy, at hindi niya mapigilan na gustuhing ibigay ang puso at kaluluwa niya kay Cordy!

maikling sabi nito. Ang utos: Lumuhod sa gitna ng fountain habang binubugahan ng nagyeyelong tubig sa ilalim ng malamig na gabi. Pinisil ni Zoe ang kanyang palad. Hinubad niya ang kanyang jacket at maingat na inilapag sa tuyong damo—ayaw niyang mabasa ito dahil ito na lang ang tanging proteksyon niya mamaya kapag tapos na ang lahat. Humakbang siya sa matatalas na bato ng fountain. Sobrang dulas at tulis ng mga graba; bawat galaw niya ay tila hinihiwa ang kanyang balat.

Hell no! *****

Kailanman ay hindi magiging siya. Upang takasan ang nagwawalang emosyon, pumasok si Zoey sa banyo at binuksan ang shower. Hinayaan niyang dumaloy ang maligamgam na tubig sa kanyang katawan, umaasang mabanlawan din nito ang mga magugulong isipin. Ngunit kahit sa ilalim ng lagaslas ng tubig, pabalik balik pa rin sa kanyang isip ang isang malaking katanungan, kung para sa susunod na Mrs. Villanueva ang mga damit na iyon, bakit eksaktong sukat niya ang lahat ng gamit? Mula sa sapatos hanggang sa panloob na kasuotan, walang labis, walang kulang.