ทะลุมิติมาเพื่อดูแลสามียุค70! Mga Nobela at Kwento

เขาเป็นดั่งคู่หูและเพื่อนร่วมงาน “ข้ามีเรื่องบางอย่างให้เจ้าไปตามสืบ” เฮ่อเหวินจิ่งเหยียนยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่มีภาพของชายหนุ่มที่อายุราวสามสิบกว่าปีให้เขา เป็นคนที่เขาเห็นในงานเลี้ยงวันเปิดตัว แม้ตัวเขาที่ดูเหมือนจะสนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ประสาทสัมผัสของเขามัน บอกว่ามีคนสองคนกำลังจ้องมองมาที่เขาด้วยเจตนาที่ไม่ดีอยู่

บทที่ 1 ทะลุมิติ มาเกิดใหม่ “แม่! คุณฟื้นแล้ว!” แม่! ซ่งเจียซินที่ได้ยินเจ้าซาลาเปาน้อยหน้าประตูเรียกขาน ก็ถึงกับอ้าปากค้างไม่อยากจะเชื่อหูตนเอง แค่เธอทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็นสตรีร้ายกาจจนถูกสามีหมางเมินก็ยากจะทำใจยอมรับแล้ว ตอนนี้ยังมีลูกอีกหนึ่งคนมาให้เลี้ยงเพิ ่ม...

คละคลุ้งทุกครั้งที่คิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ในวันนั้นคราใด แต่ก็ไม่อาจทราบได้ว่าเพราะเหตุใดเมื่อเธอฟื้นขึ้นมาอีกครั้งกลับมาโผล่ในร่างของหญิงสาวนามว่า'เหรินซิน'ที่บัดนี้กำพร้าอยู่ตัวคนเดียวมาราว8เดือน ในโลกคู่ขนานที่คล้ายโลกเดิมที่ตายจากมาอยู่มาก เพียงแต่ที่แห่งนี้นั้นเ หมือนจะเป็นปี1987ไม่ใช่ปี2024กับประเทศที่เธอมาโผล่นี้ก็คล้ายประเทศจีนไม่ใช่ประเทศไทยแต่อย่างใด น่าแปลกแต่ก็เป็นไปแล้วเธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเหรินซิน ผู้หญิงกำพร้าที่อายุ21ปีและเกิดวันเดียวเดือนเดียวกันกับมนต์จันทราไม่มีผิด!

แม่หลี่เห็นดีด้วยนานมากแล้วที่ไม่ได้ออกไปเที่ยวพักผ่อน “ผมจะคอยดูแลโรงงานให้ครับ ยั่วถงจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงจะไปพักผ่อนสักสองสามวันผมพอจะรับมือได้อยู่ ส่วนหลันเหย่เธอท้องอยู่นั่งรถไปไกล ๆ จะเหนื่อยเอาได้ไหนจะแพ้ท้องอีก”

ต่อให้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในโลกแห่งนิยายที่ซูอิ๋งเคยอ่านให้เธอฟัง แต่ผลสุดท้ายเธอก็ต้องมาลงเอยอยู่บนเตียงคนไข้ของโรงพยาบาลที่นี่อยู่ดี หลินเยี่ยนฟางนอนกะพริบตาด้วยความจนใจแล้วจ้องมองเซี่ยหยางชุนที่ในยามนี้สายตาที่เขาใช้จ้องมองเธอเริ่มมีความอ่อนโยนและเห็นใจ ขึ้นมาบ้างแล้ว “คุณพักผ่อนก่อนได้ไหม ผมยังมีงานค้างอยู่ในไร่ขอกลับไปสั่งงานกับคนงานและเก็บของใช้ส่วนตัวบางอย่างมาด้วย แล้วผมจึงจะกลับมาเฝ้าคุณด้วยตนเอง” คำพูดของเขาทำให้หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมาในทันที

เสี่ยวเหยาเอ่ยถาม เธอเอียงคอเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววอยากรู้อยากเห็น หยางเหวินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่ริมฝีปากจะยกยิ้ม"ผมจะมาช่วยเจ้าสามดูแลธุรกิจ..." เขาเว้นวรรคไว้ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น "...ที่กำลังจะเติบโตขึ้นในอนาคต"

งที่เห็นให้มู่เฉินรับรู้ โดยไม่คิดจะสนใจเรื่องที่มีเหม่ยลี่อยู่ที่นั่นด้วย และเธอก็จะไม่พูดถึงบุคคลที่สามอย่างเหม่ยลี่ให้ทุกคนฟังแน่นอน ทางด้านเมิ่งเหยาเมื่อกลับมาถึงร้านเมิ่งจื่อแล้วเธอก็นำสินค้าตัวใหม่จากมิติพิเศษมานำเสนอซึ่งก็คือช็อกโกแลต ขนมของกินเล่นของช

เสียงเด็กผู้หญิงดังขึ้น ซิ่วอิงพยายามลืมตาเธอกวาดตามองไปรอบๆ เห็นเด็กหน้าตามอมแมมสามคนยืนเฝ้าเธออยู่ คนหนึ่งเป็นเด็กผู้ชายวัยสิบขวบกอดอกพิงผนังหน้าตาเย็นชา อีกสองคนเป็นเด็กผู้หญิงวัยเก้าขวบและเด็กผู้ชายวัยเจ็ดขวบกำลังมองมาที่เธออย่างเป็นห่วง ซิ่วอ

เพราะทั้งความทรงจำเก่าๆ ของหนิงเหมยเจ้าของร่างคนเก่านั้นก็มีความทรงจำกับในตัวเมืองนครคุนหนิงนี้น้อยมาก ‘ไม่คิดไม่ฝันว่าฉันจะได้ทะลุมิติย้อนมายุค70! นี่มันทำให้ฉันอดจะทึ่งไม่ได้จริงๆ รอให้ฉันมีเงินเยอะๆ ก่อนเถอะฉันจะพาสามีออกจากหมู่บ้านเป่าซานแล้วไปท่องโลกเสียเลย หึๆ!

หลี่หยุนฟางเดินตามไปด้วยหัวใจที่สั่นระรัว ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าตอนนี้เธอทะลุมิติ ย้อนเวลามาในยุคที่ไม่ใช่ยุคของตน หากจะต่อต้านหรือว่าโวยวาย เธออาจจะถูกมองว่าสติไม่ดี และไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้ ดังนั้นคงต้องตามน้ำเป็นหลี่หยุนฟางต่อไป