ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของร้านชำในยุค70

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของร้านชำในยุค70

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-24
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
10
2 Peringkat. 2 Ulasan-ulasan
30Bab
2.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หลับอยู่ดีๆตื่นมาอีกทีทะลุมิติมาอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาว เมื่อไม่มีทางไปจึงจำใจต้องแต่งงานเป็นภรรยาเจ้าของร้านขายของชำที่แทบไม่มีลูกค้า งานนี้เห็นทีเจ้าแม่การตลาดต้องออกโรง ทำให้ร้านขายของชำทรุดโทรม เป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้านให้ได้

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 เจ้าสาวหลงยุค

The faint sound of running water echoed from the bathroom; Vance Bradford was taking a shower.

It was three in the morning, and he had just returned home.

Rebecca Perry stood at the bathroom door, her heart pounding. There was something she wanted to discuss with him, but she felt nervous, unsure if he would agree once he heard it.

As she pondered how to broach the subject, a strange noise came from inside. She listened closely and realized he was pleasuring himself.

The heavy breaths and muffled groans struck her like hammers, pounding relentlessly at her chest. Bitterness surged through her like a tidal wave, leaving her gasping for air, drowning in agony.

Today marked their fifth wedding anniversary, yet they had never consummated their marriage.

So, this was why. He'd rather take care of himself than touch her.

His breathing grew more frantic, and suddenly, in a moment of intense release, he groaned lowly, "Catherine..."

That name delivered the final, crushing blow. Something inside her shattered into dust.

She clamped a hand over her mouth to stifle her sobs and turned to flee, but in her haste, she stumbled, crashing into the sink and tumbling to the floor.

"Rebecca, is that you?" Vance's voice, still ragged from exertion, carried a note of forced composure, though his breathing remained heavy.

"I-I needed the bathroom. I didn't know you were showering," she stammered, desperately grabbing the sink to pull herself up.

But in her panic, she made things worse. Water slicked the floor and countertop, making it impossible to find her footing.

She finally managed to stand just as Vance emerged. His white bathrobe was hastily thrown on, the belt cinched tightly around his waist.

"Did you fall? Let me help you," he said, reaching out to lift her.

Tears brimmed in her eyes from the pain, but she pushed his hand away, stubborn and resolute. "No need. I can manage myself."

She steadied herself but nearly slipped again. Limping awkwardly, she fled back to the bedroom—a hasty escape from the awkward scene.

For five years, she had been hiding from the outside world, from the judgmental stares, and from Vance's sympathy.

She was ashamed of her condition, though she used to have strong, beautiful legs before the accident.

She always felt inferior. A cripple like her didn't deserve someone as accomplished and luminous as Vance Bradford.

Vance followed her, his tone gentle and concerned. "Does it hurt? Let me check."

"It's nothing." She burrowed under the covers, hiding her embarrassment along with her body.

"Are you sure?" His worry seemed genuine.

"Yeah." She nodded, showing her back to him.

"Then get some sleep. Don't you want to use the bathroom anymore?"

"Nope, let's just rest."

"Alright. Oh, it's our anniversary today. I got you a gift. Open it tomorrow and see if you like it."

"Okay."

The gift sat on the nightstand; she had already spotted it. She didn't need to unwrap it to know what was inside.

Every year, it was the same-sized box containing an identical watch. Her drawer already held nine of them, including birthday gifts. This would be the tenth.

The conversation ended.

Vance switched off the light and lay down. The air was filled with the damp, fresh scent of his shower gel, but she barely felt the mattress dip under his weight.

The bed was giant, but they lay far apart, each on one edge. The space between them could fit three more people.

As if by tacit understanding, neither of them mentioned Catherine Welch or what had transpired in the bathroom.

Rebecca lay rigid on her back, her eyes stinging fiercely.

Catherine was Vance's college classmate, his first love, and his goddess. After graduation, she had gone abroad, leading to their breakup and his depression. He had spiraled into despair, drinking heavily every day.

Rebecca and Vance, however, were classmates in high school. She had harbored a secret crush on him back then.

He was the campus heartthrob and an aloof, top student, while she spent most of her time in a dance studio far from the spotlight.

She was pretty enough, but she was quiet, never one to stand at the center of things, and in a school full of confident, outspoken girls, she was easy to overlook.

So, her feelings had remained her private secret; she never dreamed of approaching him.

That changed after she graduated from the dance academy and returned home for summer break, encountering him in his broken state.

He was heavily drunk that night, weaving erratically down the street. As he crossed the road without checking the lights, a car barreled toward him, unable to brake in time.

She had been trailing him out of concern and shoved him aside—just in time for the car to strike her instead.

At that time, she had secured a spot in graduate school, but the accident left her crippled. She could never dance again.

Afterward, he quit drinking and married her.

He remained forever indebted, forever grateful, soft-spoken and distant. He showered her with gifts and money, but never with love.

She had believed time could heal everything and soften the edges of her pain. Yet after five years, he still clung to Catherine so deeply that even in his most private moments, it was her name he uttered.

She had been foolish and naïve.

She lay awake all night, checking an email on her phone over a hundred times. It was an offer from a foreign university for graduate studies—the very thing she had planned to discuss with him that evening.

But now, there was no need to consult him. Their five-year marriage, filled with countless sleepless nights, could finally begin its countdown.

When he rose in the morning, she feigned sleep, overhearing him speak to the housekeeper, Nancy. "I have a business dinner tonight. Tell Rebecca not to wait up; she should rest early."

After his instructions, he returned to the bedroom to check on her. She hid under the covers, her pillow soaked with tears.

Normally, she would prepare his outfit for work, laying it out neatly. But not today.

He dressed himself in the walk-in closet and left for the office. Only then did she open her eyes, feeling them swollen and sore.

Her phone alarm buzzed—the daily reminder she had set for herself to study.

Since the marriage, her leg had confined her to the house most of the time. To pass the endless hours, she divided her days into segments, filling each with small tasks.

She silenced the alarm and mindlessly scrolled through apps. Her mind was a jumble, unable to focus on anything, until she saw a familiar face in a video.

It was posted just the night before, and the account name was Cathy W. The algorithm was really uncanny, delivering this right before her eyes.

Rebecca tapped on the video, and lively music played, followed by voices shouting, "Three, two, one! Welcome back, Catherine! Cheers!"

One voice stood out—Vance's.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Nattery
Nattery
สนุกดี พ่อพระเอกไมโครเวฟ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-07-28 01:08:13
0
0
Paison Thimdib
Paison Thimdib
ขอบคุณ อ่านจบแล้ว
2025-05-23 14:09:28
0
0
30 Bab
ตอนที่ 1 เจ้าสาวหลงยุค
เปลือกตาสีไข่กะพริบเบาๆ เพื่อปรับตาให้เข้ากับแสงที่กำลังส่องมากระทบที่ใบหน้า หญิงสาวรู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวของรถที่กำลังนั่งอยู่ และศีรษะก็โขกกับข้างรถเล็กน้อยจึงลืมตาขึ้นแล้วเอามือคลำที่ศีรษะ“ถึงไหนแล้วเนี่ย” เธออุทานออกมาเบาๆ จากนั้นก็พบว่าไม่ได้อยู่ในรถแท็กซี่ที่ตนกำลังนั่งอยู่แต่กลับกลายเป็นเกี้ยวไม้แบบโบราณ จึงสองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นคนเดินอยู่ข้างเกี้ยว มองดูคล้ายขบวนเกี้ยวเจ้าสาวสภาพบ้านเรือนระหว่างทางนั้นค่อนข้างที่จะ แปลกตา ยังคงเป็นบ้านแบบดั้งเดิมราวกับยุคที่กำลังพัฒนา บางทีเธออาจถูกจับตัวมาแล้วอยู่ในชนบทที่ไหนสักที่“เจ้าสาวอย่าโผล่หน้าออกมาสิ” เสียงตำหนินั้นทำให้หญิงสาวงุนงง หากแต่ไม่ได้โวยวายออกมาเธอหดตัวกลับเข้าไปนั่ง มองสำรวจตัวเองที่อยู่ในชุดสีแดงมงคล “โดนวางยานอนหลับบนแท็กซี่ แล้วถูกลักพาตัวมาแต่งงานที่บ้านนอกอย่างนั้นหรือ” เธอนึกถึงสิ่งที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดมือเรียวควานหากระเป๋าและโทรศัพท์มือถือของตนแต่ก็ไม่พบ ด้วยความกลัวจึงไม่กล้าที่จะโวยวายออกไป เพราะผู้คนนับสิบเหล่านี้เธอไม่รู้ว่าต้องเจอกับสถานการณ์อะไรบ้างสักพักการเดินทางนั้นก็สิ้นสุดลง เธอถูกนำตัวอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 แบ่งหน้าที่
หลี่หยุนฟางกินขนมตรงหน้า พลางมองใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเจ้าบ่าวด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างอึดอัดเขานั่งมองเธอกินไม่ขยับลุกไปไหน ความทรงจำเดิมคือเฉินเซียนหมั้นหมายกับตนตั้งแต่วัยเด็กในตอนนั้นร้านค้าของชำของบ้านสกุลเฉินรุ่งเรืองและร่ำรวย ครอบครัวของตนจึงได้ตกลงที่จะหมั้นหมายเอาไว้ เฉินเซียนจึงปักใจให้แก่ตนตั้งแต่วัยเพียงเจ็ดขวบ ขณะที่เธอนั้นคิดกับเขาเป็นเพียงแค่เพื่อนเล่นในวัยเด็กไม่ได้จริงจังอะไรแต่พอบิดาได้เสียชีวิตไป มารดาแต่งงานใหม่และมีพ่อเลี้ยงเข้ามาอยู่ในบ้าน พร้อมกับลูกชายที่เกิดมาเป็นโซ่ทองคล้องรัก หญิงสาวก็กลายเป็นลูกที่พวกเขาไม่ต้องการเมื่อการซื้อสินค้าด้วยคูปองเริ่มส่งผลกระทบต่อร้านขายของชำ สกุลเฉินเริ่มตกต่ำลงเพราะนโยบายที่ให้ใช้คูปองในการจับจ่ายร้านขายของชำหลายที่ที่ไม่เข้าร่วมระบบการขายของด้วยคูปองจึงเริ่มปิดตัวลง เพราะคนส่วนใหญ่ จะใช้จ่ายผ่านคูปองตามที่รัฐบาลจัดสรร ส่วนน้อยเท่านั้นที่จะใช้เงินจับจ่ายสินค้าประเภทอื่นเมื่อบ้านสกุลเฉินเริ่มถึงคราววิกฤต พ่อเลี้ยงที่มีกิจการขายพะโล้หมูตุ๋นกับแม่ของเธอเองจึงเร่งให้เธอรีบแต่งงาน เพื่อที่พวกเขาจะย้ายไปอยู่ที่ต่างเมืองเพราะเกรงว
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 สะใภ้เฉิน
หลี่หยุนฟางไปที่ห้องของโจวชิงหลิน ช่วยพยุงหญิงวัยสี่สิบสองนั่งที่รถเข็นไม้ที่มีล้อ จากนั้นก็พาเธอไปที่ห้องน้ำที่ด้านหลัง“รบกวนเธอแล้วนะอาฟาง”“ไม่เป็นไรเลยค่ะป้าโจว ฉันเป็นลูกสะใภ้ของป้านี่คะ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลเธออยู่ที่นี่ก็ต้องช่วยงานบ้านและทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เพราะนั่นหมายถึงอนาคตและความอยู่รอดของเธอเอง อีกอย่างเท่าที่จำได้ โจวชิงหลินก็เอ็นดูตนอยู่มาก“เป็นสะใภ้แล้ว เรียกแม่เถอะ”“ค่ะ แม่” เธอเรียกสรรพนามนั้นอย่างไม่มีเขินอายหรือว่าแสดงความไม่เต็มใจเมื่อถึงห้องน้ำ เธอพยุงโจวชิงหลินให้นั่งยังเก้าอี้ไม้ที่ทำรูเอาไว้ ครอบเหนือส้วมซึมแบบเก่าเพื่อใช้ขับถ่าย ดูคล้ายกับเก้าอี้ขับถ่ายของผู้ป่วยในปัจจุบันที่ยายของเธอเคยใช้เลื่อนถังน้ำมาวางที่ข้างๆ เธอแล้วตักน้ำให้ พร้อมกับช่วยถอดเสื้อผ้าโดยไม่ได้มีท่าทีรังเกียจ“แม่อาบน้ำรอฉันก่อนนะคะ ฉันจะไปทำความสะอาดที่นอน เดี๋ยวกลับมา”“อืม” โจวชิงหลินพยักหน้าด้วยความกระดากอาย ปกติแล้วเธอจะร้องเรียกลูกชายให้พาไปห้องน้ำยามดึกแต่เมื่อคืนนี้เป็นคืนเข้าหอ เธอไม่ได้เรียก จึงปัสสาวะรดบนที่นอน ลูกสะใภ้ก็ไม่ได้รังเกียจแล้วยังช่วยทำทุกอย
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 การเปลี่ยนแปลง
หลี่หยุนฟางนั่งอยู่ในร้านขายของชำขนาดเล็กที่ต่อเติมแยกออกมาจากตัวบ้าน หน้าร้านติดกับถนนเส้นหลัก แต่คนที่เดินผ่านไปมาไม่ได้สนใจที่จะแวะเวียนเข้ามาจับจ่ายสินค้ามากอย่างที่ควรจะเป็นมีบ้างที่เดินเข้ามาซื้อไข่ไก่ด้วยคูปองที่จำกัด เพราะไม่อยากสิ้นเปลืองค่ารถในการเข้าไปซื้อในตัวเอง และซื้อธัญพืชเพื่อไปทำอาหารด้วยเงินไม่กี่เหมา[1] และลูกกวาดที่ห่อกระดาษหลากสีแค่ไม่กี่เฟินเท่านั้นคนที่ต้องการซื้อของเข้าบ้านในปริมาณเยอะเดือนละครั้ง ส่วนมากจะไปซื้อที่ร้านค้าในตัวเมืองกันมากกว่า เพราะจ่ายค่าน้ำมันรถเพียงรอบเดียวและได้แวะซื้อของอย่างอื่นติดไม้ติดมือมาด้วยดังนั้นของจุกจิกที่รัฐบาลไม่ได้ควบคุมการซื้อขายด้วยคูปอง จึงสามารถขายออกได้บ้างหญิงสาวสังเกตการจัดวางข้าวของที่วางเป็นระเบียบ แต่หากดูดีๆ แล้ว ภายใต้ความเป็นระเบียบนั้นก็ยุ่งเหยิงอยู่ไม่น้อย เพราะไม่มีการจัดแยกหมวดหมู่สินค้าอย่างชัดเจนถั่วและธัญพืชจัดเรียงรายแต่กลับไปปนอยู่กับในส่วนของของใช้จำพวกสบู่และแชมพูส่วนลูกกวาดหลากสีก็ไปวางอยู่หน้าร้าน ใกล้กับเครื่องปรุงและไข่ไก่ เพื่อดึงดูดสายตาให้คนเข้าร้านการจัดวางที่สะเปะสะปะนี้ ทำให้เธอรู้สึกหง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 จริงจัง
เนื่องจากวันนี้เฉินเซียนกลับมาถึงช้ากว่าที่คิด หลี่หยุนฟางจึงไม่ได้พาแม่สามีไปทำกายภาพบำบัดอย่างที่ตั้งใจเอาไว้เธอกลับไปอุ่นแกงจืดในตอนเช้า พร้อมกับทำเพิ่มอีกหนึ่งอย่าง จากนั้นก็ช่วยพาแม่สามีเข้าห้องน้ำก่อนที่จะเข็นให้มานั่งกินอาหารด้วยกัน“เธอไม่ต้องนั่งกินข้าวกับแม่หรอก จริงๆ ให้แม่กินในห้องก็ได้ เธอไปนั่งกินกับอาเซียนที่ร้านเถอะ” โจวชิงหลินบอกลูกสะใภ้ด้วยน้ำเสียงที่เอ็นดู“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ อาเซียนเองก็คงเข้าใจ ฉันอยู่ดูแลแม่ กินข้าวเป็นเพื่อนแม่จะได้ไม่เหงา อีกอย่างวันนี้ฉันยังกะเวลาทำอาหารกลางวันไม่ถูก ทุกอย่างล่าช้าไปหมด เอาไว้พรุ่งนี้ทุกอย่างลงตัว ฉันค่อยไปกินกับเขาที่ร้านดีไหมคะ”“ช่างเอาใจแบบนี้ แม่โชคดีที่ได้เธอมาเป็นสะใภ้ วาสนาของบ้านเราแท้ๆ” แม่สามีชื่นชมสะใภ้ของตนเองไม่หยุดนั่นเพราะหลี่หยุนฟางอยากอยู่อย่างสงบ ไม่อยากมีปัญหา เธอจึงต้องวางตัวให้มีคนรักมากกว่าที่จะมีคนเกลียด“อาการของแม่ ฉันถามจากอาเซียนแล้วนะคะ ฉันคิดว่าแม่มีความรู้สึกที่ขาอยู่ไม่ได้ แค่กล้ามเนื้อขาอ่อนแรงและเส้นประสาทบางส่วนไม่ทำงาน หากได้รับการกระตุ้น ฉันว่าแม่ต้องสามารถกลับมาเดินได้อีกครั้งแน่”โจวชิงหล
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ของดีมีจำกัด
กระดาษถูกนำมาแปะติดกับแผ่นไม้ แล้วเขียนข้อความด้วยลายมือที่อ่านง่ายและมีสีสันที่สะดุดตาในแบบที่ไม่เคยพบเห็นเฉินเซียนมองดูป้ายเหล่านั้นแล้วมองภรรยาสาวด้วยสายตาที่ต่างออกไป เริ่มเอะใจแล้วว่าหญิงสาวทำไมจึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ รวมถึงความคิดที่จะขายของด้วยวิธีแปลกประหลาดเขาพยายามเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ ช่วงหลังมาตั้งแต่เขาขายของต่อจากบิดาก็ไม่ค่อยได้เจอกัน บางทีเธออาจจะมีสหายใหม่ที่สอนเรื่องพวกนี้ให้รู้ โดยที่เขาไม่รับรู้ก็ได้“นี่มันอะไรกันอาฟาง ซื้อสองแถมหนึ่ง ซื้อหนึ่งลดราคาอีกหนึ่ง” เขาอ่านแล้วก็งงอยู่ไม่น้อยหญิงสาวยิ้มออกมาแล้วเริ่มอธิบายให้เขาเข้าใจวิธีคิดของเธอ“ซีอิ๊วราคาขายเก้าเหมา ไข่ไก่ฟองละห้าเฟิน สี่ฟองก็สองเหมา ดังนั้นหากซีอิ๊วเก้าเหมาและซื้อไข่ไก่สี่ฟองอีกสองเหมา จากราคาเดิมรวมหนึ่งหยวนกับอีกหนึ่งเหมา จะลดราคาเหลือเพียงหนึ่งหยวนเท่านั้น นั่นเท่ากับว่าได้ไข่ไก่แถมไปสองฟอง แบบนี้ก็จะทำให้คนรู้สึกว่าคุ้มค่ากว่า”เฉินเซียนพยักหน้าทำความเข้าใจ ซีอิ๊วราคาต้นทุนมาเจ็ดเหมา ไข่ไก่ก็เลี้ยงเองที่หลังบ้าน ค่าอาหารต่อวันก็ไม่ถึงหนึ่งเหมา อย่างไรก็ได้กำไร“แล้วนั่นล่ะ” เขาพยักพเยิดไปทาง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-17
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 หมอนข้าง
หลังจากที่ส่งแม่สามีเข้านอนแล้ว หลี่หยุนฟางก็กลับมาที่ห้องนอนเมื่อคืนนี้เธอเหนื่อยจากงานแต่งงานจึงนอนหลับไปโดยไม่ได้ระวังตัว แต่วันนี้สิสามีหนุ่มนั่งตาแป๋วรอเธอเพื่อเข้านอนพร้อมกัน ไม่รู้ว่าเธอจะหลับลงหรือเปล่า“เอ่อ ผมรอคุณน่ะ เรามานอนกันเถอะ” เขาอมยิ้มแล้วลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางที่ดูวางตัวไม่ถูก“มีผ้าห่มอีกผืนไหมคะ ฉันอยากม้วนมาเป็นหมอนข้างนะ” เธอบอกเขา ตั้งใจจะเอามาวางกั้นแบ่งเขตเตียงไปในตัว“หมอนข้างเหรอ” เขาไม่เข้าใจว่าเธอต้องการอะไร แต่ก็เดินออกจากห้องเพื่อไปหามาให้เธออีกผืนด้วยความเต็มใจหญิงสาวรับผ้าห่มมาแล้วม้วนให้เป็นรูปทรงกระบอก วางคั่นกลางระหว่างเธอกับเขาเอาไว้เฉินเซียนเห็นอย่างนั้นก็เข้าใจทุกอย่าง เธอดีกับเขา ดีกับมารดา ช่วยเหลือการค้าขาย แต่เรื่องความสัมพันธ์นั้นยังคงไม่ยอมเปิดใจง่ายๆเขาขยับไปนอนฝั่งของตัวเอง ต่างคนต่างหลับตาลงแล้วไม่ได้พูดอะไรเฉินเซียนมีความรู้สึกน้อยใจลึกๆ รู้สึกมีก้อนจุกที่ลำคอเมื่อการแต่งงานนี้ยังคงดูห่างเหิน หลี่หยุนฟางไม่ไว้ใจตนถึงขั้นต้องนำผ้าห่มมาวางกั้น ทั้งๆ ที่ตนรับปากแล้วแท้ๆ ว่าจะรอจนถึงวันที่เธอยินยอมสามีหนุ่มกลืนเอาคำพูดและเรื่องที่อยาก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-17
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ทั้งแจกทั้งแถม
หลังจากเปิดร้านขายของชำได้ไม่นานคนก็เริ่มทยอยมาที่ร้านพร้อมทั้งถามหาสินค้าที่จัดคู่ขายในราคาหนึ่งหยวนหลี่หยุนฟางยิ้มให้กับสามีของตนเอง มีคนมาถามตั้งแต่เช้าแบบนี้ เคยมีที่ไหนกันหญิงสาวนำป้ายที่เขียนชุดสินค้าประจำวันออกมาตั้งไว้พร้อมกับแจกรอยยิ้มที่สดใส พร้อมกับอธิบายสินค้าที่จับคู่ขายในวันนี้“ชุดแรกเป็นน้ำยาสระผมราคาเจ็ดเหมา สบู่ราคาสี่เหมา ราคาหนึ่งหยวนกับหนึ่งเหมา จ่ายเพียงหนึ่งหยวน” ชุดนี้ลูกค้าจำนวนสามรายก็ยังลังเลอยู่“ชุดที่สอง สบู่สามก้อน ราคาหนึ่งหยวนกับอีกสองเหมา ขายในราคาหนึ่งเหมา” ลูกค้าทยอยมาเพิ่ม ได้ยินก็ยังคงลังเลเช่นกัน เพราะของใช้ไม่ค่อยจำเป็นเท่าอาหาร“ชุดที่สาม ถั่วเหลืองตวง ราคาถ้วยตวงละสี่เหมา ถั่วแดงสี่เหมาและถั่วเขียวสี่เหมา ราคาหนึ่งหยวนกับอีกสองเหมา ขายในราคาหนึ่งเหมา” หญิงสาวพูดถึงชุดสุดท้าย ลูกค้าราวห้าคนในตอนนี้เริ่มมองหน้ากันอย่างครุ่นคิดหลี่หยุนฟางจึงปล่อยไม้เด็ดออกมา “และทั้งสามชุดนี้ หากบ้านไหนที่พาเด็กมาด้วย จะแถมลูกกวาดให้เด็กคนละสองเม็ดต่อชุด”เมื่อได้ยินดังนั้นลูกค้าก็รีบกลับออกจากร้านขายของชำไป เฉินเซียนมีความเป็นกังวลใจ เพราะสินค้าที่จับคู่เป็นส
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-17
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 ใกล้ชิด
ราวไม้สำหรับฝึกเดินทำกายภาพบำบัดของโจวชิงหลิน ถูกวางไว้ที่กลางสวนตอนเย็นหลังจากกลับมาถึง หลี่หยุนฟางก็พบว่าสามีทำเสร็จพอดี เธอยิ้มอย่างพอใจที่เขาทำมันมาได้ดีกว่าที่คิดหญิงสาวเดินเข้าไปยืนดูผลงานที่สามีทำ ใบหน้าของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อไคล ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดจนเปื้อนไปหมด“ดูสิ เปื้อนหมดแล้ว” เธอยิ้มมองใบหน้าเปื้อนคราบดินของเขา จากนั้นก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาแล้วบรรจงเช็ดรอบๆ ดวงตาให้จนกระทั่งทั้งสองสบสายตากัน เฉินเซียนกำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้เป็นเวลาสามวันแล้ว สายตาของเขายังคงมองเธอแบบเดิมอย่างมั่นคงในวัยเพียงเท่านี้เขาย่อมมีความใจร้อน คึกคะนอง และห้ามใจตัวเองได้ยาก แต่ยังคงเป็นสุภาพบุรุษไม่ได้แตะต้องล่วงเกินเลยแม้แต่น้อยเฉินเซียนเป็นผู้ชายที่ดี เขาดีขนาดนี้แล้วเธอยังจะรออะไรแววตาที่สั่นไหวของภรรยาทำให้เขาจ้องมองด้วยความสนใจ จากนั้นจึงค่อยๆ เลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ แต่อีกฝ่ายหดมือที่กำลังเช็ดเหงื่อให้เขากลับไป พร้อมกับถอยห่างไปเล็กน้อยจนเขารู้สึกใจหาย“ฉันจะไปทำกับข้าว คุณไปอาบน้ำเถอะ”เธอบอกเขาด้วยใบหน้าที่แดงซ่าน จากนั้นก็รีบเดินเข้าไปในห้อ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-18
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ขายดี
หลี่หยุนฟางช่วยพยุงแม่สามีไปที่ห้องน้ำ จากนั้นก็ช่วยเหลือจนอาบน้ำแล้วเสร็จ ก่อนจะพาไปดูราวไม้ที่ทำเอาไว้ในตอนนั้นเองเฉินเซียนก็เดินออกมาสมทบพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส หญิงสาวจึงให้เขาลองพามารดาไปยืนจับที่ราวไม้ แล้วให้ช่วยพยุงเดินไปทีละก้าว เพราะเฉินเซียนตัวใหญ่กว่าเธอน่าจะประคองและรอรับมารดาของเขาได้ดีกว่าจากนั้นจึงเข้าไปในครัวเติมฟืนเพื่อเร่งไฟให้น้ำเดือดขึ้นมา ทำการลวกเส้นและผักใส่ในชาม นำหมูที่ย่างเอาไว้อุ่นไฟเล็กน้อยให้พอให้อุ่น แล้วนำมาหั่นบางๆ วางเรียงที่ด้านบน นำไข่ต้มที่ต้มปอกเปลือกผ่าครึ่งลูกแล้ววางประดับข้างเนื้อหมูขั้นตอนสุดท้าย ราดน้ำต้มหัวไชท้าวที่บะหมี่ แล้วยกไปวางที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะเดินไปเรียกสองแม่ลูกให้มารับประทานอาหารเช้าด้วยกันภาพที่เธอเห็นคือโจวชิงหลินจับราวไม้แล้วค่อยๆ ก้าวเดินโดยที่มีเฉินเซียนยืนประกบตามอยู่ไม่ห่าง หญิงสาวเดินได้โดยการช่วยพยุง แขนยังไม่แข็งแรงพอที่จะจับราวเดินด้วยตนเอง“อาฟาง ดูสิ แม่ลองเดินดูแล้ว ราวนี้ใช้ได้ผลดีจริงๆ” โจวชิงหลินตื่นเต้นเป็นอย่างมากกับวิธีการนี้“อย่าหักโหมเลยค่ะแม่ แม่ต้องกินอาหารเช้าก่อน พักผ่อนให้เพียงพอ ฉันจะต้องนวดกระตุ้นก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-18
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status