Romans & histoires บอสครั่งรักพนักงาน

พนักงานสาวกำลังจะเก็บของบนโต๊ะเหลือบมาเห็นเธอเข้าพอดี “เจ้านาย... มีอะไรหรือเปล่าคะ” “เรียกหัวหน้า... ก็ได้ค่ะ เจ้านายฟังดูบ้าอำนาจเกินไป” เธอยิ้มขี้เล่นให้กับพนักงานสาว ยังรู้สึกขมขื่นกับคำว่าเจ้านายไม่หาย “อ้อ งั้นเรียกบอสแล้วกันนะคะ เรียกง่ายดี เอ่อ บอสมีอะไรหรือเปล่าคะ”

พนักงานอีกคนบอกขณะที่กำลังเก็บโต๊ะอยู่ “ถ้าใช่จริงก็ดีนะ ตอนแรกฉันนี่แอบคิดว่าบอสของเราเป็นเกย์ ผู้ชายอะไรชอบทำอาหาร แถมทำอร่อยมากอีกต่างหาก ที่สำคัญไม่เคยควงผู้หญิงคนไหนเลยตั้งแต่ฉันทำงานที่นี่มา” พนักงานคนแรกบอกก่อนที่จะหันกลับไปสนใจงานในมือต่อ เพื่อนอีกคนพยัก หน้าอย่างเห็นด้วย

“แต่ฉันเข้ามาทำงานที่นี่ก่อนนะ” “พวกเธอก็ได้แต่ฝันนั่นแหละ คิดเหรอว่าคนที่เพอร์เฟคขนาดนั้นจะโสดซิงจริงๆ อะ” เพื่อนพนักงานอีกคนขัดจังหวะการเม้ามอยของหญิงสาวทั้ง 2 คนที่เถียงกันไม่หยุด ซึ่งความจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่พนักงานสาวๆ จะเถียงกันแย่งบอสไบรอันแบบนี ้ มันเป็นเรื่องที่ชินไปแล้วสำหรับที่นี่ แต่จะมีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละที่ยังคงไม่เคยปริปากพูดอะไรออกมาหรือมาเม้ามอยกับพนักงานคนอื่นๆ เลย “นี่ยัยพริม เธอเป็นเลขาที่สนิทกับบอสมากที่สุดไม่ใช่รึไง งั้นเธอก็ต้องรู้สิว่าบอสมีใครที่กำลังกุ๊กกิ๊กอยู่รึเปล่าน่ะ”

ข่าวเรื่องบอสประกาศแต่งงานกระฉ่อนไปทั่วบริษัท ทำเอาขาเมาท์ฝันสลาย เพราะอยากปีนเตียงท่านประธาน แต่กลับโดนสาวอดีตพนักงานการตลาดงาบไปแล้ว

“บอสเป็นสุภาพบุรุษหรือเปล่าทำไมต้องบังคับผู้หญิงแบบนี้” “ฉันว่ามันไม่ใช่การบังคับนะโรส มันเรียกว่าการหาความสุขร่วมกันต่างหาก แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะเรื่องความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นฉันจะไม่บอกใคร เธอเองก็คงไม่อยากให้คนอื่นรู้หรอกนะ ว่านอนกับเจ้านายตัวเองเพราะมันคงไม่เป็นผลดีกับงานของ เธอแน่ๆ”

หญิงสาวจำเป็นต้องโกหกซึ่งเธอไม่ชอบแบบนี้เลยสักนิด “บอสคงอยากรู้จักพนักงานทุกคนให้มากขึ้นค่ะ น้องผิงเป็นคนที่คุณผู้หญิงเลือกมาทำงานเอง บอสก็คงอยากรู้จักมากสักหน่อย”

ปรางพนักงานจากฝ่ายบุคคลถามคุณเลขา “ก็ยิ้มให้บอสกับแฟนน่ะสิ” “บอสกับแฟนเหรอคะ ไหนล่ะ ไม่เห็นมีเลย” เพลงสาวจากฝ่ายการตลาดมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นจะมีคนที่พนิดาพูดถึง “บอสกลับไปแล้ว”

เสียงหวานๆ ดังขึ้นมาราวเสนอตัวให้บอสพึงพอใจ กระตั้วคิดว่าตัวเขารอดแล้ว แต่ว่าบอสจะรู้หรือเปล่านะ เรื่องครีม พนักงานน้องใหม่ที่ร้ายกาจ “คุณมาก็ดีแล้ว ช่วยมาทำงานภายในห้องทำงานของผมหน่อย” บอสกวักเรียวนิ้วเรียกครีมเข้าไปในห้อง พลางปิดประตูล็อคแน่น กระตั้วคิดว่างานนี้ต้อง มีใครเจ็บตัวแน่ๆ

ผมก็เลยถามดี ๆ “บอสไม่รัก บอสใจร้าย ฮือ” “ใครบอกไม่รัก” “ไม่รัก” “รัก” “บอสไม่รัก ฮึก”

“ค่ะบอส” แป้งหันมามองหน้าเนยอย่างบอกไม่ถูก เขาพึ่งสั่งไล่พนักงานที่พึ่งทำงานได้เพียงครึ่งวันออกโดยไม่ให้เธอได้แก้ตัว