Novel & Cerita บอสครั่งรักพนักงาน

องพนักงาน ส่วนเรื่องมีตติ้งยิ่งไม่ต้องพูดถึง ในทุกเดือนพนักงานต่างก็เฝ้ารอและลุ้นว่าบอสจะพาไปเที่ยวไหน ยิ่งทำให้บรรยากาศการทำงานเป็นไปด้วยดีและมีสีสันในทุก ๆ วัน เพราะฉะนั้นสิ่งที่เขาได้รับมันจึงเหมาะสมที่สุดแล้ว “ตอนนี้พี่เป็นเจ้าของบริษัทท่านหนึ่งแล้วนะ ภัทด ีใจไหมที่มีแฟนเป็นหัวหน้าระดับสูงขนาดนี้

“ไม่ใช่อดีตแต่ปัจจุบันมึงกับไอ้เอก็มีอะไรกัน อาจจะมีหรือไม่มีก็ได้ แต่บอสก็ต้องข้องใจอยู่เหมือนกัน” “มันเกี่ยวอะไรกับบอสล่ะ” “ได้ข่าวว่าบอสบอกรักมึงไม่ใช่เหรอ กูบอกให้คนอื่นได้รู้ ถึงจะตกงานแต่ก็คุ้ม เพราะงานไม่ได้มีที่เดียว แต่มึงนั่นแหละจะโดนอะไรบ้างก็ยังไม่รู้”

“พบเป็นการส่วนตัว...บอสหมายถึงพนักงานใหม่ที่เป็นผู้หญิงเอเชียตัวเล็กเมื่อกี๊นี้นะเหรอคะ”

บอสที่นี่หล่อเหลาหน้าตีดีระดับดาราเอเชีย ความใจดีต่อพนักงานมีมากพอๆกับความเด็ดขาดที่เรื่องไหนตัดสินใจแล้ว ถือเป็นสิ้นสุดไม่มีแก้ไขใดๆ รวมทั้งเรื่องเพลย์บอยตัวพ่อ แต่บอสถือคติสมภารไม่กินไก่วัด ผู้หญิงในออฟฟิศจึงรอดตัวทั้งที่หลายคนแอบอยากถวายตัวให้ก็ตาม แต่ไม่รู

บ้าไปแล้ว! [บอสจอร์แดน คุณกำลังเปิดรับสมัครพนักงานอยู่หรือเปล่า? ฉันจะไปสมัครเป็นภารโรง ฉันไม่ต้องการแหวนเพชรทั้งวง แค่โยนเศษเล็กเศษน้อยให้ฉันบ้างก็พอ!]

“เอ๊ะ! คงไม่ใช่บริษัทที่แทนไปทำงานด้วยหรอกมั้ง? บริษัทนั้นได้ยินว่าเจ้าของบริษัทเคร่งเครียด พนักงานทุกคนก็ทำงานหนักมาก” ราเชนทร์หันไปหาคนรัก หวังให้เขาช่วยพูด แทนพงษ์ยิ้มน้อยๆ ทั้งอยากแกล้งราเชนทร์ ทั้งนึกสงสาร “เขาเรียกว่าเป็นคนจริงจังกับงานต่างหากครับ คุณพ ่อ”

้เขารู้สึกถึง ความไม่เป็นตัวตนของเธอ “บัวขอโทษค่ะ” “คำขอโทษนี่ก็เหมือนกันใช้จนน่าเบื่อมาก ถ้าอะไรที่คุณไม่ได้ผิดไม่จำเป็นต้องขอโทษก็ได้ ตอนนี้เราสองคนก็ได้ชื่อว่าเป็นสามีภรรยากันแล้วถึงจะไม่มีใครรู้แต่อย่างน้อยคนงานที่ไร่ทุกคนก็รู้เรื่องนี้ดังนั้นทำตัวให้สมกับเ ป็นเมียผมด้วย”

ไอซ์ประมาทไม่รู้จะพูดยังไงหยางกำมือไอซ์ไว้เป็นเชิงให้กำลังใจ “งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วแยกย้ายได้เลยครับ” พนักงานต่างพากันแยกย้ายไปทำงานบรรดาสาวๆก็อกหักเป็นแถบเพราะทุกคนต่างชอบบอสทั้งหล่อ เก่ง มีเสน่ห์ยิ่งได้เห็นโมเม้นแบบวันนี้ยิ่งพากันอิจฉาภรรยาของบอสตัวเอง

คำว่าไม่อยากจะเมาท์ฉันเจอมาเยอะ สุดท้ายก็ฝอยรัว ๆ ไม่เป็นอันทำการทำงานแทบทุกคน "บอสของเราหล่อมาก เท่มาก แต่ก็เนี๊ยบมากเหมือนกัน" "เป็นผู้ชายเหรอคะ?" "ใช่จ้ะ ที่สำคัญบอสของเราโสดด้วยนะ สาว ๆ วิ่งตามกันเป็นแถบ ๆ แต่บอสของเราก็ไม่เคยสนใจ ท่านงานเยอะน่ะสำนักงานเรา ก็เป็นแค่งานรอง สร้างมาเพราะใจรัก แต่งานหลักพี่ก็ไม่แน่ใจว่าทำอะไร บางเดือนก็ไม่เข้าบริษัทเลยนะ เราโชคดีมากที่มาไม่กี่วันได้เจอบอสพอดี"

ใบหน้าคมคายหลุบตาขึ้นไปมองเลขาสาวพร้อมกับยื่นเอกสารส่งคืนให้เธอ "อ อ๋อ...เปล่าค่ะ บอสไม่ได้ใช้งานหนัก" "แล้ว? อาหารที่นี่ไม่ถูกปากเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะได้จัดการเปลี่ยนพ่อครัวใหม่" "เอ่อ...เปล่าค่ะ" "ผมทำเพื่อส่วนรวม เผื่อพนักงานคนอื่นไม่ถูกใจ"