บอสครั่งรักพนักงาน นิยาย & เรื่องราว

“งั้นหรือคะ เป็นบอสนี่งานหนักน่าดู” “พอสมควรครับ แต่ยังไหว ตราบใดที่มีพนักงานดีๆ แบบคุณตะวัน” “อา...ไม่ต้องชมฉัน ฉันก็ทำงานแบบมอบกายถวายหัวค่าบอส ฮ่าๆๆ”

องพนักงาน ส่วนเรื่องมีตติ้งยิ่งไม่ต้องพูดถึง ในทุกเดือนพนักงานต่างก็เฝ้ารอและลุ้นว่าบอสจะพาไปเที่ยวไหน ยิ่งทำให้บรรยากาศการทำงานเป็นไปด้วยดีและมีสีสันในทุก ๆ วัน เพราะฉะนั้นสิ่งที่เขาได้รับมันจึงเหมาะสมที่สุดแล้ว “ตอนนี้พี่เป็นเจ้าของบริษัทท่านหนึ่งแล้วนะ ภัทด ีใจไหมที่มีแฟนเป็นหัวหน้าระดับสูงขนาดนี้

“ไม่ใช่อดีตแต่ปัจจุบันมึงกับไอ้เอก็มีอะไรกัน อาจจะมีหรือไม่มีก็ได้ แต่บอสก็ต้องข้องใจอยู่เหมือนกัน” “มันเกี่ยวอะไรกับบอสล่ะ” “ได้ข่าวว่าบอสบอกรักมึงไม่ใช่เหรอ กูบอกให้คนอื่นได้รู้ ถึงจะตกงานแต่ก็คุ้ม เพราะงานไม่ได้มีที่เดียว แต่มึงนั่นแหละจะโดนอะไรบ้างก็ยังไม่รู้”

“พบเป็นการส่วนตัว...บอสหมายถึงพนักงานใหม่ที่เป็นผู้หญิงเอเชียตัวเล็กเมื่อกี๊นี้นะเหรอคะ”

บอสที่นี่หล่อเหลาหน้าตีดีระดับดาราเอเชีย ความใจดีต่อพนักงานมีมากพอๆกับความเด็ดขาดที่เรื่องไหนตัดสินใจแล้ว ถือเป็นสิ้นสุดไม่มีแก้ไขใดๆ รวมทั้งเรื่องเพลย์บอยตัวพ่อ แต่บอสถือคติสมภารไม่กินไก่วัด ผู้หญิงในออฟฟิศจึงรอดตัวทั้งที่หลายคนแอบอยากถวายตัวให้ก็ตาม แต่ไม่รู

บ้าไปแล้ว! [บอสจอร์แดน คุณกำลังเปิดรับสมัครพนักงานอยู่หรือเปล่า? ฉันจะไปสมัครเป็นภารโรง ฉันไม่ต้องการแหวนเพชรทั้งวง แค่โยนเศษเล็กเศษน้อยให้ฉันบ้างก็พอ!]

เมื่อ 'น้ำหนาว' แม่ค้าขนมไทยสู้ชีวิต จับพลัดจับผลูมาเป็น 'เลขา' ของ 'คิรากร' ซีอีโอหนุ่มหล่อมาดขรึมแห่งเครือโรงแรมระดับประเทศ ความซวยจึงมาเยือน! เพราะภายใต้หน้ากาก 'บอสน้ำแข็ง' ที่ใครๆ ต่างเกรงกลัว เขากลับกลายเป็นเจ้านายจอมเจ้าเล่ห์ สายซึน และมือปลาหมึกขั้นสุด! เธอกลับต้องคอยรับมือกับสารพัดข้ออ้างที่บอสสรรหามาเพื่อ 'สกินชิพ' ไม่เว้นแต่ละวันงานนี้เลขาสาวผู้มีบาดแผลในใจจึงต้องงัดทุกกลเม็ดมาเบรกความหื่นของบอสหนุ่ม พบกับนิยายรักโรแมนติกคอมเมดี้สุดฟิน ภาคต่อซีรีส์บอสขาที่พกความคลั่งรักมาเต็มพิกัด! เมื่อเกมธุรกิจสุดเข้มข้นต้องมาปะทะกับเกมรักสุดเร่าร้อน เจ้านายจอมเนียนจะทะลายกำแพงใจเลขาสาวจอมดื้อได้อย่างไร ติดตามได้ใน "บอสขาอย่าหื่น"

ที่จริงวันนี้เธอยังไม่ขออนุญาต เพราะตอนนี้เขตแดนไม่ได้อยู่ในห้องทำงาน "ฉันยังไม่ได้เอ่ยถึงบอส ฉันพูดถึงพนักงานจะมองบริษัทไม่ดี และเธอเป็นเลขาไม่สมควรที่จะเรียกบอสแค่ชื่อ"

“เอ๊ะ! คงไม่ใช่บริษัทที่แทนไปทำงานด้วยหรอกมั้ง? บริษัทนั้นได้ยินว่าเจ้าของบริษัทเคร่งเครียด พนักงานทุกคนก็ทำงานหนักมาก” ราเชนทร์หันไปหาคนรัก หวังให้เขาช่วยพูด แทนพงษ์ยิ้มน้อยๆ ทั้งอยากแกล้งราเชนทร์ ทั้งนึกสงสาร “เขาเรียกว่าเป็นคนจริงจังกับงานต่างหากครับ คุณพ ่อ”

้เขารู้สึกถึง ความไม่เป็นตัวตนของเธอ “บัวขอโทษค่ะ” “คำขอโทษนี่ก็เหมือนกันใช้จนน่าเบื่อมาก ถ้าอะไรที่คุณไม่ได้ผิดไม่จำเป็นต้องขอโทษก็ได้ ตอนนี้เราสองคนก็ได้ชื่อว่าเป็นสามีภรรยากันแล้วถึงจะไม่มีใครรู้แต่อย่างน้อยคนงานที่ไร่ทุกคนก็รู้เรื่องนี้ดังนั้นทำตัวให้สมกับเ ป็นเมียผมด้วย”