มาหยาของนายหัว Novels & Stories

ว่านน้ำกอดอกทำท่าน้อยใจ “อุ๊ยคนแก่ขี้งอน” ไข่มุกตะโกนล้อเลียนนายหัวอย่างไร้เดียงสา จนยี่หวาต้องดุให้สาวน้อยเลิกล้อเจ้านาย

ปณาลีกัดฟันกรอด พยายามระงับอารมณ์ตัวเองอย่างสุดๆ โกรธที่นายหัวสุดหล่อบังอาจมาด่าว่าถึงบุพการี อยากจะคิดว่าเขาหลอกด่า แต่จะหลอกด่าเธอทำไมล่ะ เพราะนายหัวนั่นไม่มีทางรู้แน่ว่าเธอเป็นใคร เพราะหากรู้ก็คงจะจับเธอโยนออกไปนอกอาณาจักรของเขาแล้ว ไม่น่าจะเรียกเธอไปคุยด้วยแบบน ั้น ดวงตาสวยหวานกลมโตตวัดมองไปด้านในออฟฟิศที่ยังเห็นนายหัวสุดหล่อง่วนอยู่กับเอกสารตรงหน้าไม่ได้ใส่ใจมองมาที่เธอสักนิด “เชอะ! อย่างน้อยฉันก็ได้รู้ว่าคู่กรณีของคุณคือ เฮียมังกร ส่วนจะคุณหรือเฮียมังกรคือคนผิด พวกคุณก็เข้าข่ายค้ามนุษย์ด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ”

“เฮ้อ ฟังตอนนี้เลยไม่ได้หรือไงคะ ทำไมเล่นแง่กับหยา” “เปล่าซะหน่อย ตอนนี้หยาเป็นแค่เลขา ไม่มีสิทธิ์มาพูดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ”

คำที่ปั้นหยาด่าผมได้ยินหมดทุกคำครับแต่ไม่ได้สนใจเท่าประโยคแรก ยาหยีไม่ได้ทำแท้งงั้นเหรอ “ยาหยีไม่ได้ทำแท้ง!” “หยาพอแล้ว ไปกันเถอะนะ~” ยาหยีที่ยืนหันหลังอยู่ที่เดิมกระตุกมือปั้นหยาที่กำลังทำท่าเหมือนจะเดินมาต่อยหน้าผมแต่ฟังจากเสียงเธอที่สั่นผมก็รู้แล้วว่าเธอกำลังร้องไห้

ผมจะจัดการปั้นหยาไม่ใช่ให้ปั้นหยามาดัดหลังผมแบบนี้ อย่าให้จับตัวได้เจอดีแน่ “น้องหยาของกูไปเอากุญแจรถมึงมาทั้งหมดได้ยังไงครับ อย่าบอกนะว่า...” “เสือก”

“อ้าว! ใครมันกล้าทำกับนายหัว บอกไอ้เข้ม เดี๋ยวไอ้เข้มจะจัดการให้เอง ใครครับ” “ยะหยา” บอกปุ๊บไอ้เข้มก็ลุกขึ้นปั๊บ “มึงจะไปไหน นั่งลงเลย”

กลายเป็นพ่อฝ่ายหญิงที่ต้องพาออกนอกประเด็นล่อแหลม “เอ่อ...คือ” “หยาเอาโคมไฟฟาดหัวเขาเองค่ะ ก็ใครใช้ให้เขาเข้ามาปล้ำหยาล่ะคะ” “ปั้นหยา”

หยางเฟิงเสนอ "ข้าเห็นด้วยกับพี่ใหญ่ ซือหยา ต่อไปเรื่องหาหัวมันปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้ชายเรา เจ้ากับพี่สะใภ้แค่แปรรูปหัวมันอยู่ที่เรือนก็พอ" หยางเฉิงหันไปพูดกับซือหยา