หยาบคาย Novels & Stories

ปากหนาสบถพูดใส่กลุ่มเพื่อนด้วยความโมโห "ไอ้พราว ผัวมึงใช้คำหยาบคายกับเพื่อน กูไม่ให้ผ่าน" เซฟยังคงแกล้ง

ดอกปีบโมโหเลยตบลำเจียกเข้าฉาดใหญ่ “โอ๊ย!” “เหตุน้องถึงได้หยาบคายเช่นนี้ เมื่อก่อนไม่เคยเห็นเป็นเช่นนี้นี่นา” “ก็นังไพร่นี่มันมันกำเริบเสิบสานนี่เจ้าคะ”

เขาดักคอ “หยาบคายที่สุด” อญู่ร่าริมฝีปากสั่นระริกด้วยความโกรธในคำพูดของเขา

ต้องกราบขออภัยด้วยค่ะ แวะอ่านทำความเข้าใจอีกสักนิดนะคะนักอ่านที่รัก นิยายเรื่องนี้เราใช้การบรรยายเรียบง่ายและมีคำหยาบคาย ใช้กู มึง และคำอื่นๆ ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน

ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดสูตรทมิฬของเสี่ยภูริทัตเริ่มสำแดงเดชทันทีที่เข้าสู่กระแสเลือด ไอ้อ๊อดรู้สึกได้ถึงความร้อนแรงที่ปะทุขึ้นจากภายใน ท่อนเอ็นที่เคยหดฝ่อกลับตั้งตระหง่านแข็งชันจนแทบจะปริแตก เลือดลมสูบฉีดพล่านราวกับม้าศึกคลั่ง ยาตัวนี้รุนแรงกว่าไวอาก้าที่มันเคยใช้ห ลายเท่าตัว มันพรากเอาสติสัมปชัญญะและความละอายชั่วดีไปจนสิ้น แม้จะอยู่ต่อหน้าผู้คนนับสิบ แต่มือของไอ้อ๊อดกลับสาวรูดอาวุธของตนอย่างบ้าคลั่งไร้ยางอาย บัดนี้มันไม่ต่างอะไรจากเดรัจฉานที่ถูกกิเลสครอบงำโดยสมบูรณ์

ฉัน: ตายซะ ไอ้สัด ไอ้หน้าตัวเมีย ไอ้เห็บหมาไอ้สันขวาน ไอ้โรคจิต วิปริต โสโครก (ฉันสบถคำด่าแบบหยาบคายใส่ผู้ชายตรงหน้าแบบรัวๆ มือของฉันก็ไม่ได้นิ่งเฉยทั้งกระชากหัว ขย้ำหน้าจนผู้ชายที่นอนอยู่ด้านล่างไม่มีโอกาสที่จะสวนกลับมา) 'อีบ้าลงจากตัวกูเดี๋ยวนี้'

“เดี๋ยวนะ.. ” “เฮ้ย.. ทำไมวะ..” “เก่ง.. ไอ้เก่งเหรอ?” “หยาบคาย.. กุ้งแก้ว.. เก่งอะไรเล่าไอ้คนหยาบคาย.. หยาบคายทั้งหน้าตาและสันดานเลยสินะ..”

“ซี้ดดด... อีเนย หีมึงตอดควยกูแน่นดีแท้วะ อยากโดนควยพี่เขยกระแทกจนเยี่ยวเล็ดใช่ไหมมึง โอ้ววว...” พี่กานต์สบถคำหยาบโลนสะท้อนอารมณ์ดิบ คำพูดหยาบคายกลับยิ่งทำให้ฉันเสียวสะท้าน ร่องสวาทยิ่งตอดลำเอ็นพี่เขยแน่นถี่ขึ้นไปอีก

ลุยๆๆ ฟาดมา ฟาดกลับ ไม่โกงงงง เรื่องนี้พระเอกเลวมากค่ะ ไม่เหมาะกับคนโลกสวยและขี้สงสัย ติชม ด่าทอได้ แต่งดใช้คำหยาบคาย หากเจอขอลบคอมเม้นค่ะ

หญิงสาวส่ายหน้า ก่อนจะพูดคำหนึ่งออกมาอย่างแผ่วเบาแต่ดังชัดเจนระหว่างคนทั้งสอง “ฉันเกลียดคุณ” ดวงตาคมลุกวาบขึ้น ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาแล้วเอ่ยขึ้นด้วยกระแสเสียงเย็นชา “ผมก็เหมือนกันนั่นแหละชาร์ม ไม่ได้รู้สึกดีอะไรกับคุณนักหรอก”