Novelas y relatos de ฮูหยินอัจฉริยะของราชายมโลก

"คนที่ท่านต้องขอบคุณคือฮูหยินของท่านเจ้าค่ะ ถ้าไม่มีนางข้าคงไม่ได้มายืนรักษาท่านตรงนี้" "ใช่แล้ว ฮูหยินของข้าดีที่สุด นางคือดาวนำโชคที่มอบความสุขให้กับข้า" เหอซีหยางฉีกยิ้มกว้าง หัวใจของเขาเปี่ยมสุขยิ่งนัก

อีกทางด้านหนึ่งที่จดหมายของหญิงสาวไปถึง รองแม่ทัพหยางอ่านจดหมายฉบับนี้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แก้มแดงระเรื่อจนหลี่หมิงฮ่าวเอ่ยถามเสิ่นอวี้หลาน “ฮูหยิน เจ้านั่นถูกตีหัวแตกครานี้ทำให้สติปัญญากระทบกระเทือนมากเลยหรือถึงได้นั่งยิ้มอยู่คนเดียวหลายชั่วยามแล้ว น่าเป็นห่ว งยิ่งนัก”

“หยวนจู้พวกเรามาดื่มกันสักหน่อยเถอะ อีกไม่นานฮูหยินน้อยก็จะเดินได้เป็นปกติแล้ว ข้ารู้สึกสบายใจนัก และเรายังมียากลับไปรักษาคุณชายได้อีก” หยวนจู้ขมวดคิ้ว “ข้าชักไม่แน่ใจแล้วว่าไข่มุกสวรรค์ที่ฮูหยินน้อยได้มาเป็นของจริง” “ข้าได้ยินว่าไข่มุกสวรรค์ของฝู่กั๋วกงมีหลายลูกนะ”

ลู่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “หึ! นั่นเป็นเพียงความคิดเห็นของมนุษย์ธรรมดาอย่างพวกคุณ โลกของอัจฉริยะ คุณคงไม่เข้าใจหรอก”

“หัวใจข้าเป็นของเจ้าตั้งแต่แรกที่ข้าได้พบเจ้าที่หมู่บ้านจื่อเถิง และข้าก็ให้คำสัตย์กับตัวเองแล้วว่า ฮูหยินของข้ามีเพียงเจ้าเท่านั้น ไม่ว่าสุดท้ายเจ้าจะเป็นใคร” “แม้ข้าจะไม่ใช่สายเลือดท่านอ๋องเช่นนั้นหรือเจ้าคะ” “ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครตำแหน่งฮูหยินสกุลจางก็มีไว้ให้เจ้าเพียงผู้เดียวหย่ง เล่อ”

เจียวเหม่ยรีบบอกความจริง ด้วยกลัวว่าฮูหยินจะเอาความ “เหวินจาง… ” ฮูหยินกระพือพัดที่ถืออยู่ในมือ ทวนชื่อที่ได้ยินจากปากของสาวใช้

วดูเสียก่อนว่าเจ้าคู่ควรกับเขาหรือไม่ ข้าหยางฮูหยินเป็นภรรยาหยางหนิงเฉิง ขอประกาศตรงนี้ไม่ใช่สามีข้าไม่คู่ควรกับสำนักศึกษาของเจ้าหากแต่เป็นสำนักศึกษาของเจ้าที่ไม่คู่ควรกับสามีข้า ไสหัวไป อาหลี่เสี่ยวจิ้งใครไม่ไปก็ทุบให้ปางตายแล้วไปโยนที่สำนักศึกษาอาจารย์ซุน"

จื่อหยวนเอ่ยขอแม่ทัพหนิงอัน ถึงจื่อหยวนจะเป็นเพียงเด็กเจ็ดขวบแต่หากเทียบกับบรรดาคนอายุเท่ากันแล้วเค้าเทียบได้ว่าเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งเลย ที่ไม่ว่าบู๊หรือบุ๊นจื่อหยวนมักจะทำได้ดีเสมอมา จนคนทั่วไปต่างคิดว่าเด็กคนนี้ละที่จะเป็นว่าที่แม่ทัพที่ทุกคนก็ต่างต้องยอมรับเหมือนบิดาของ เค้า “นายน้อยหากเราพักที่นี้เราอาจถูกจับได้นะ” “เราขอแค่รอฟังข่าวอีกสักวันไม่ได้เลยเหรอ”

ผู้สูงวัยตอบกลับไปพลางเหลือบสายตามองไปทางลี่มี่มี่ลอดผ่านม่านประตูผ้าที่ปิดกั้นเอาไว้อยู่ในขณะนั้น “ลี่มี่มี่เป็นเด็กสาวที่ฉลาดและมีไหวพริบดีมาก เล่นงานหรูอี้จนนางเสียหน้าเป็นครั้งแรก อีกทั้งยังงดงามมากเสียด้วย นี่ขนาดว่าแต่งหน้างิ้วยังงามขนาดนี้ ถ้าเป็นในเวลาปกตินางงดงาม มากเลยใช่หรือไม่ฉิงเยี่ยน”ฮูหยินฮัวตั้งใจถามฉู่ฉิงเยี่ยนกลับไป

นางพูดพลางยื่นถุงเงินใบใหญ่วางไว้ในมือของจางฮูหยิน ไป๋เหยียนหลัน ใจดีราวกับพระแม่กวนอิม! จางฮูหยินพอเห็นถุงเงินก็ถึงกับตาลุกวาว เปลี่ยนความคิดเมื่อครู่ไปทันที ใบหน้าหมองเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มทันใด “ขะ…ข้ารับไว้ไม่ได้หรอก…” แม้ในใจจะอยากรับเต็มแก่ก็ตามที