มาหยาของนายหัว Novelas e Histórias

เพื่อเอาชีวิต นางรีบพยักหน้ารับ “ข้าชื่อต้าหงเป็นหัวหน้าของที่นี่ ข้าไม่ทำร้ายเด็กผู้หญิงและคนแก่ ยกเว้นแต่พวกมันจะเอาชีวิตข้า แล้วเจ้าเล่าต้องการชีวิตข้าหรือไม่”

โตมอญตวาดลูกน้องอย่างหัวเสีย ศักดิ์หัวหดทันที “นายหัว คนของเราแย่แล้วครับ” ศักดิ์กลัวเจ้านายก็กลัว แต่ยังรีบบอกอย่างรัวเร็วเมื่อลูกน้องของแทนคุณกำลังได้เปรียบซ้อมลูกน้องที่ติดตามเจ้านายจนสะบักสะบอมไม่เป็นท่า ทั้งสองฝ่ายสู้กันจนข้าวของในตลาดกระจุยกระจายกันไปหมด แต่ดูท่า ทางว่าฝ่ายแทนคุณจะเหนือกว่าหลายชั้นนัก

เพราะเชื่อคำลวงของพี่ชายผู้แสนดี... ไข่มุก คุณหนูสาวไฮโซที่เพิ่งจบจากเมืองนอก จึงยอมเอาอนาคตและเรือนร่างเข้าแลกเพื่อขัดดอกให้ครอบครัว แต่ใครจะรู้ว่ากรงขังกลางทะเลของ "นายหัวศิลา" เจ้าพ่อหนุ่มดิบเถื่อน จะไม่ได้มีไว้แค่ลงทัณฑ์... แต่มันคือขุมนรกที่แสนเร่าร้อน! จากความหวาดกลัว จึงแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านที่โหยหาจนถอนตัวไม่ขึ้น! **คำเตือน** -นิยายนามปากกา ศศิชา เป็นนิยาย PWP สำนวนอีโรติก -ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี -เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริงและแสดงถึงความกระหายด้านมืดของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน **** นามปากกาศศิชา เป็นงานแนว PWP เน้นฉากเน้ด วางขายในเว็บ Meb หมวดรักผู้ใหญ่ ต้องยืนยันบัตรประชาชนก่อนถึงจะซื้อได้นะคะ

นางเน้นสามคำสุดท้ายดัง ๆ “เจ้าว่าใครนะ ! ที่เป็นหัวหน้าคุ้มกันขบวน” หยวนหย่งเล่อเดินเร็ว ๆ มาหานาง

ชายหนุ่มใหญ่ส่งป้ายหยกขนาดกะทัดรัดมาให้ ฉันรับป้ายหยกลื่นมือมาอ่าน “ซู สำนักสุริยันจันทรา” “ใช่แล้ว ข้าคือหัวหน้าสำนักสุริยันจันทรา”

EP 34 ปากหนักปากแข็ง พรึบ! “ไม่หย่า!! แล้วเธอก็ไม่สิทธิ์หย่า” นายหัวมาวันแย่งเอกสารที่พะพายกำลังจะจรดปากกาลงนามในเอกสารส่งสายตาคาดโทษให้พะพาย

เป็น ชู้ กับ นายหัว 6 นายหัวจับเอวนิ่มไว้แล้วกระทุ้งลำเรือใหญ่ เนื้อนวลของแหววช่างนุ่มนิ่มไปทั้งตัวจนนายหัวชอบใจ จะจับตรงไหนก็ล้นมือ เขาเลื่อนมืออีกข้างขึ้นหาเต้างามที่กำลังกระดอนกระเด้งจากแรงขย่ม คลึงเคล้นทั้งบีบขยำมันมือ แม้ว่านายหัวเป็นชายชาวเล มือหยาบกร้านและแรงเยอ ะ เวลาจับอะไรมักไม่ค่อยยั้งมือ แต่เขากลับพบว่ามือหยาบนี้กำลังทำให้สาวด้านบนพออกพอใจ ยิ่งบีบนมแรงแหววยิ่งร้องลั่น

ใหญ่หลวง มันทำดี เสียแต่หลอกเขาเรื่องความเป็นความตายของย่า เจอหน้ามันอัคราจึงตบหัวไปแปะใหญ่จนมันตกใจเหยียดขาออกไปชนแก้วเหล้าของเพื่อนร่วมวงหกกันหลายใบ กำลังจะวางมวยใส่ เห็นว่าเป็นใครเท่านั้นนายไข่ยิงฟันเหลืองใส่นายหัวผู้เป็นที่รัก ขยับก้นถอยไปนั่งใกล้ลุงพร้าวกับลุงครา ม ที่ตามมาชมผลงานการแสดงของไอ้ไข่ และดูเหมือนว่าจะได้ไปสวย ไม่อย่างนั้นนายหัวของพวกเขาคงจะไม่เดินฉีกยิ้มถึงใบหูออกมาลานกว้างหน้าบ้าน พร้อมกับกุมมือเล็กของว่าที่นายหญิงของเหมืองแร่มาด้วย

ดีนะไม่กระดิกหู ส่ายหางให้ด้วยน่ะ “ไปเถอะหยา” “อะ เอ่อ…” ยะหยามองฉันกับแฮคสลับกัน “จูน รอก่อน กรีนปล่อยพี่”

แน่ชัดว่า ศพนั้นคงเป็นหัวหน้าของกลุ่ม ยังผลให้สมุนหนีหัวหด หยางเหอจินพลิกป้ายในมือไปมา เรียวคิ้วคมเข้มพลันขมวดเล็กน้อย ป้ายนี้คล้ายกับป้ายอาญาสิทธิ์ของพวกต่างแคว้น