มาหยาของนายหัว Novels & Stories

"บ้าบอจริงๆ พี่หาญนี่" ผั๊วะ! ไม่ทันไรฝ่ามือใหญ่ก็ฟาดลงที่หัวของหาญอย่างแรงจนหัวโยก ก็คงจะเป็นใครไม่ได้นอกจากนายหัวอาชา "งานการไม่มีทำหรือไงมึง?"

โธ่ แม่คุณ คงช้ำใจจากไอ้นายหัวนั่นสินะ ร่างกำยำย่อตัวลงไปนั่งยองๆดูร่างบาง ทว่าตอนนั้นกลับต้องตกใจเมื่อเธอโผเข้ามากอด เอาหน้าซุกลงกับอก ใบหูได้ยินเสียงสะอื้นไห้เล็กๆ “นายหัวไม่มาหรอก” เสียงของเธอหวานอย่าบอกใคร “เขาไม่ได้รักนาค นาคเป็นแค่นางบำเรอของเขา ตอนนี้เข ากำลังอยู่กับแฟนเก่า เขาไม่มาแน่ๆ” ดวงตาสวยช้อนมอง ทำอกแกร่งกระตุก

ะเอาผิดเธอนั้น ก็สุดแล้วแต่นายหัว ป้าเองก็จนปัญญา ที่จะรักษามาหยาแล้ว"คำพูดของมารดามาหยาทำให้นายหัวคเชนทร์สัมผัสได้ ถึงความจริงใจ สิ่งที่มาหยาทำไปทั้งหมดนั่นเป็นเพราะเธอขาดสติสัมปชัญญะครบถ้วน ไข่มุกก็ตายไปแล้ว มาหยาก็ได้รับกรรมที่ก่อ นายหัวหนุ่มจึง คิดว่ามันควรจะจบ ซึ่งเวรกรรมต่อกันไว้เพียงเท่านี้

"ทำไมคุณผ้าแพรถึงไม่มีมารยาทแบบนี้ล่ะคะ เป็นถึงลูกผู้มีอิทธิพลมีเงินมากมายในประเทศแต่กลับใช้ถ้อยคำหยาบสถุนเหมือน..." นับดาวยังพูดไม่ทันจบประโยค ผ้าแพรพยุงตัวเองลุกขึ้นแล้วตบหน้าของนับดาว "เธอกล้าตบหน้าฉันเหรอ"

แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่ ใจเขาพะวงถึงแต่นางกับลูก “นายท่านแย่แล้วขอรับ” เสียงของรองหัวหน้าองครักษ์ ‘เหยาอี้’ ดังขึ้นพร้อมกับสีหน้าไม่สู้ดี

"นายหัว" เพียะ! สิ้นคำหยอกเย้าของคนตัวโต มือเล็กก็เผลอตีเข้าที่แขนแกร่งทันทีแต่ไม่ได้แรงมากแค่เบาๆเท่านั้น "หึ"

ตำหนักฉือหนิงของพระพันปี เงียบสงบ กลิ่นกำยานลอยอ้อยอิ่ง ไทเฮาประทับเอนกายพิงหมอนหยก พระพักตร์เรียบขรึมแต่แฝงความหนักพระทัย ข่าวเรื่องถาดป้ายถูกเลือกซ้ำชื่อเดียวยังสะท้อนอยู่ในหู “เรื่องของฮ่องเต้ชักจะวุ่นวายกันใหญ่ข้าได้ยินเรื่องสั่งลงทัณฑ์หัวหน้าขันทีโอหยา แค่เ พียงชื่อสนมซ้ำกัน ซ้ำกันแล้วทำไม ขนาดซ้ำกันเขายังไม่เลือกใคร”

ปั้นหยาหมายถึงชบาศรีที่มาให้บิดาของหล่อนกินตับบ่อยๆ “เห็นแล้วคุณหนูตื่นเต้นไหมครับ” “ค่ะ... ตื่นเต้นมาก” หญิงสาวยอมรับอย่างไม่อาย

ผมส่ายหัว “แล้วหยาล่ะ...ชีวิตหยา ๆ มีพี่พัดคนเดียวนะคะ ตัดเรื่องผู้หญิงไปเลยเพราะหยาเชื่อใจพี่พัด แต่หยากะ...กลัว ๆ พี่พัดจะเป็นอะไรอีก ยะ...หยาจะอยู่ยังไง” เธอร้องไห้ออกมา

เจ้าสิบเอ็ดฝางหัวเราะออกมา “มีเค้าคล้ายมารดาเจ้า ไม่ธรรมดาจริงๆ” ชายหนุ่มผู้นั้นคือหานเหยา เขาจัดการพวกโจรไปพลาง ฟังบทสนทนาไปพลาง เพียงได้ยินไม่กี่คำก็รู้ฐานะของพวกนางแล้ว