พระชายาเจ้าเล่ห์ดุร้ายเกินไป Novels & Stories

องค์ชายเจ็ดพลันเดือดดาลอีกครา “องค์รัชทายาท เจ้าดูแคลนข้าเกินไปแล้ว!” หลี่หลงหลินยังคงแค่นหัวเราะ “มิใช่ข้าดูแคลนเจ้า ด้วยฝีมือของเจ้าในยามนี้ แม้แต่พระชายาเจ้าก็ยังสู้ไม่ได้ อย่าว่าแต่จะไปคิดต่อกรกับจางไป่เจิงเลย”

“เสิ่นฮ่าว เจ้าเสแสร้งเป็นคนดีมีศีลธรรมหลอกองค์หญิงหานเยวี่ยได้ก็หลอกไปเถอะ คิดว่าพวกข้ามิรู้หรือไรว่าเรื่องเลวทรามต่ำช้าที่เจ้าก่อไว้ลับหลังมีอะไรบ้าง?” พระชายาเจ้าแห่งทิศใต้หันไปทางเหล่าผู้คน กล่าวด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน “แม้ว่าบุตรสาวของข้ากลับมาแล้ว แต่เมื่อนึกถึงสิ่ง ที่นางต้องเผชิญ ข้าก็ปวดใจจนเกินจะกล่าว!”

"สารเลว เจ้ามันไร้ยางอายรังแกกระทั่งสตรี" "หากสตรีทั่วไปข้ามิอาจรังแกได้ ยกเว้นเจ้าหลานซิ่วเอ๋อร์ สำหรับเจ้าสตรีเจ้าเล่ห์ที่ร้ายกว่างูพิษ นี่เรียกว่าข้ากำลังทวงความเป็นธรรมให้กับพระชายาอยู่ มิใช่ว่าข้ารังแกเจ้าสักหน่อย"

“หนูที่ไหนไม่เห็นมีเลยมีแต่..หมูตัวออกจะใหญ่หนักก็หนัก” “นี่! แพงไม่ได้อ้วนสักหน่อยพี่กล้าว่าแพงหนักเหรอ”

ยิ่งมองชัดๆ ก็ยิ่งรู้สึกว่าเจ้าชายองค์นี้รูปงามสมเป็นเจ้าชายจริงๆ นั่นแหละ ทรง ‘หล่อเหลาอย่างร้ายกาจ’ ถึงอย่างนั้น ผู้ชายช่างหว่านเสน่ห์แบบนี้ ก็ไม่ใช่รสนิยมหล่อนเลยสักนิด หล่อนติดจะชอบมาดเคร่งขรึมกับกลิ่นอายสุภาพบุรุษนักเผชิญโชคที่อบอวลอยู่รอบกายไซรัส มากกว่า “พริสซิลล่า” ท่านผู้หญิงส่งเสียงเรียก เตือนสติ

"ไอ้เชี่ยนี่ใส่ร้ายกู มุ่ยอย่าไปเชื่อฉันไม่เคยเจ้าชู้" "แต่ผู้หญิงเข้าหาตลอดใช่ไหมครับเพื่อน^^" "ใครเพื่อนมึง มึงไปไกลๆตีนกูเลยแล้วต่อไปก็ไม่ต้องมาทักเมียกู"

แม่ลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน "ดาวจะรู้ได้ไงละคะชีวิตนี้พ่อกับแม่ไม่เคยให้ดาวต้องลำบากเลยสักนิด"

เขายิ้มเจ้าเล่ห์ “ไม่…ฉันไม่…อ่าส” ทุกสัมผัสที่เขาลากผ่านผิวเนื้อใต้ร่มผ้าทำเอาเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เสียงฝีเท้าของสามีที่ขยับตัวอยู่ในห้องถัดไปทำให้เลือดในกายของรินสูบฉีดด้วยความหวาดระแวงปนเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

EP76 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย) มาเฟียหนุ่มที่สลัดคราบความโหดเบาลงมาแสนนาน แต่วันนี้เหมือนเขาถูกปลุกความซาตานในตัวเองให้กลับมาคืนชีพอีกครั้ง ทันทีที่เห็นลูกแฝดทั้งสองกำลังจะถูกทำร้าย ความเป็นพ่อที่มีจิตวิญญาณของความดุร้ายก็ถูกปลุกให้ใช้งานโหมดเดิมใ นทันที

“แน่นอน ฮองเฮาเรื่องนี้เจ้าใช้อำนาจสั่งลงโทษเกินความจำเป็นทำให้นางต้องอับอาย นางข้าหลวงผู้ใดที่มันจับหลานสาวข้าเอาไว้เมื่อครู่นี้ หวังกงกงเจ้าไปสั่งให้โบยพวกนางคนละยี่สิบไม้!!” “พ่ะย่ะค่ะ” แม้ว่าจะสั่งลงโทษคนของนางแต่สีพระพักตร์ของฮองเฮายังคงนิ่งไม่ไหวติงและยัง เชิดคออยู่อย่างไม่รู้สึกผิดชอบชั่วดี นางโหดเหี้ยมเกินกว่าที่หลินซินคิดเอาไว้