วิศวะหลงรักเด็กเลี้ยง の小説・ストーリー

“ดีมากเด็กดี” “อย่าไปดุลูกมากเลย ลูกกลัวจนไม่กล้ามองหน้าแกแล้วนั่น” “ฉันเหรอดุ แกไม่เห็นพ่อของกองทัพน่ะสิ พี่ธิศดุกว่าฉันเสียอีก ถ้าอะไรเกี่ยวกับลูกนะ ไม่ได้เลย นี่ฉันยังคิดอยู่เลยว่า เขาเรียนจบวิศวะมาจริงเหรอ ดูแล้วละเอียดมากกว่าพยาบาลวิชาชีพอย่างฉันเสียอีก”

เฟรมถาม "ทำไม???" "เพราะมันยังฝังใจไง จ้องจะกินเด็กวิศวะ แต่สุดท้ายเค้าไม่ชอบ แล้วเค้าก็ไปคบกับมึงไง"

หวนรักวิศวะ (มังกร + แซมมี่) 3 . หลุมพรางรักวิศวะ (เจได + ลูกน้ำ) 4 . ภูติรักวิศวะ (องศา + เหมยหลิน) #ฝากกดติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์ฝึกหัดคนนี้ด้วยนะคะ

คนที่บอกว่าง่วงนอนรีบเด้งตัวจากที่นอนทันที พร้อมมองมาทางเขาท่าทางหาเรื่อง เถื่อน...สมเป็นเด็กวิศวะ แต่เขาไม่กลัว ตลกดี น่ารักอีกต่างหาก ยัยเด็กข้างบ้าน

คณะวิศวะ วันนี้มีเรียนสิบโมง แต่ใยไหมมาก่อนเวลาไปเกือบชั่วโมง เป็นครั้งแรกที่เธอมาเรียนด้วยรถแท็กซี่ ทำให้กะเวลาเดินทางไม่ถูก

ใครจะไปคิดว่าการรับ-ส่งเด็กข้างบ้าน จะกลายเป็นภารกิจที่ทำให้หัวใจของธีร์วุ่นวายที่สุดในชีวิต ธีร์ไม่ใช่คนตื่นเต้นง่าย โดยเฉพาะเรื่องไปมหาวิทยาลัย... ทั้งที่แค่จะไปมหา’ ลัย... ก็แค่เปิดเทอมวันแรกปีสุดท้ายของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ แต่เช้านี้มันต่างออกไป เพราะเขาจ ะได้เจอ ‘ข้าวหอม’ ทุกวัน

หลิวเหว่ยเอ่ย ซึ่งบุตรชายคนเล็กของลู่หลินดูแล้วน่าจะชอบด้านการทำอาหารเหมือนแม่ เพราะมักจะตามเธอเข้าครัวไปช่วยทำอาหารหรือคอยดูคอยมองด้วยความสนใจบ่อยๆ ต่างจากบุตรชายคนโตที่ชอบการวาดภาพ โดยเฉพาะสิ่งปลูกสร้าง อาคารบ้านเรือนคล้ายกับหลีเหว่ยผู้เป็นพ่อและค่อนไปทางปู่ที่ช อบงานวาดรูป ออกแบบสิ่งปลูกสร้าง

“ครับ" “ก็เพราะว่าลูกไม่ค่อยกลับบ้านไงเอาแต่อยู่คอนโดไม่รู้แอบซุกผู้หญิงไว้หรือเปล่า"

คนตัวสูงก็พยักหน้ารับรู้ค่อย ๆ วางร่างเด็กน้อยจ้ำม่ำลงบนเตียงนอนด้วยความเบามือ "หุหุ ลูกหมูของน้าวา~" วาวาก็นอนหยิบของเล่นนอนเล่นไปกับเด็กน้อยที่นอนยิ้มอารมณ์ดีอยู่ หนุ่มวิศวะก็ยืนนิ่งมองดูภาพพวกนั้นไปด้วยใจที่กระตุกไม่หยุด เขาอยากมีลูก อยากมีลูกกับคนตัวเล็กคนนี้

วิคเตอร์ถามหลานห่วงใย “เหนื่อยมากเลยครับอาวิคเตอร์ รู้แบบนี้เรียนวิศวะเหมือนป๊ะป๋าดีกว่า”