เทพแห่งสงคราม の小説・ストーリー

“นังโรคจิต ฉันไม่ยอมให้แกแตะต้องโรสหรอก โรสเป็นของฉัน โรสเป็นผู้หญิงแท้ไม่ใช่พวกลักเพศอย่างเธอ” เอริกตะคอกใส่คนปลายสายเต็มเสียง ความเกลียดที่เคยมีพุ่งทะลุจนถึงขีดสุด สิตาภาประกาศสงครามกับเขาอย่างเต็มตัวแล้ว ไม่ได้เล่นนอกเกมในเงามืดอย่างที่เคยทำ

พรางพิษ EP 1 แสนชัง ___________ กลุ่มควันสีเทาปนดำ พวยพุ่งออกจากปากปล่องเมรุภายในวัดดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงฯ สมัตถ์ โสภณวิชญ์ มองตามกลุ่มควันแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ ดวงตาแดงก่ำนั้นแทนคำบอกเล่าถึงความเศร้าที่อยู่ภายใน หกเดือนที่แล้วเขาเสียมารดาไปอย่างไม่มีวันหวนก

กู้อวิ๋นซีไม่ได้ตอบโต้อะไรกับที่เขาพูด แต่จู่ๆ ก็เกิดความนับถือในตัวเขาขึ้นมา เขาเป็นถึงเทพสงครามแห่งหนานหลิ่งเชียวนะ! เขาจะต้องผ่านความเป็นความตาย ต้องอาบเลือดต่างน้ำมามากมายขนาดไหนถึงได้รับชัยชนะและรางวัลจากการชนะสงครามมากมายเช่นทุกวันนี้

เขารีบถาม “แล้วไงล่ะ!” "เทพเจ้าสงครามเสือขาวเป็นเทพเจ้าสงครามที่อยู่ยงคงกระพันและไม่มีใครเทียบได้ในสายตาของคุณ แต่สำหรับฉัน เขาเป็นเพียงผู้พิทักษ์ที่ปกป้องอาณาจักรมังกร"

เก้ามหาเทพแห่งสงครามเป็นบุคคลที่น่าสรรเสริญยกย่อง ในเวลาเพียงห้าปีพวกเขามีส่วนร่วมอย่างมาก การมีตัวตนของพวกเขาทำให้ศัตรูเกิดความกลัว เทพแห่งสงครามทั้งเก้า ได้รับสมญานามอย่างเป็นทางการว่า “เทพเจ้าแห่งสงคราม” พวกเขามีความสุขกับอำนาจและความมั่งคั่งที่ไม่มีใครสามารถเทียบไ ด้ และในไม่ช้าพวกเขาก็จะกลับไปที่หัวเมืองทั้งเก้า โดยแต่ละคนจะขึ้นปกครองแต่ละหัวเมืองด้วยตนเอง พวกเขามีอำนาจมากพอที่จะตัดสินว่าจะให้ใครอยู่หรือตายก็ได้

เทพสงครามแห่งต้าฉี่เมื่อสองพันก่อนเลยนะ! ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นเทพสงครามแห่งหัวเซี่ย เขาชนะในสงครามปิดล้อมเมืองที่จำนวนคนห่างกันเป็นอย่างมาก จนเลื่องชื่อไปทั้งหัวเซี่ย

่ทำให้รู้สึกราวกับหลุดเข้าไปในโลกแห่งเทพนิยาย ทว่าเมื่อไปถึงเกาะสกรูวา พลอยพิชญาก็ได้เห็นภาพอันตระการตาของท้องทะเลและเกาะแก่งซึ่งรุ่มรวยด้วยความงามตามธรรมชาติ ที่ซึ่งท้องน้ำเป็นสีน้ำเงินเข้มจัดตัดกับผืนน้ำสีเทอร์ควอยซ์ซึ่งเต็มไปด้วยแก่งหินบนที่ราบรอบเกา ะ

กริ่ง กริ่ง “ฮองเฮาเพคะ บุรุษผู้กล้ารายต่อไป มือปราบลี่จิ้ง พร้อมรับการทดสอบแล้วเพคะ” “เข้ามา!”

ผมพูดไม่ออก แม่มดเฒ่าถอนหายใจยาว "ดูเหมือนว่าจะหยุดสงครามนี้ไม่ได้ง่ายแล้วล่ะมอร์เรล โครนอสไม่เคยทำอะไรโดยไม่มีแผนการ" "แต่มันบ้าไปแล้ว มันเอาแวมไพร์มาบุกโลกมนุษย์เนี่ยนะ"

กระบี่เล่มนั้นเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ขององค์มหาเทพที่เบื่อกับการเล่นสงครามยืดเยื้อ กองทัพของเทพแห่งพิรุณถูกล้างบางไม่เหลือรอดสักราย วันนั้นฟากฟ้ากลายเป็นสีเทา ฝนห่าใหญ่ตกซัดราวจะชะล้างเลือดทั้งแผ่นดินให้สิ้นไป