เทพแห่งสงคราม Novels & Stories

"ถ้าแม่เขมรู้ว่ามาเรียมกำลังทำอะไรอยู่ เมฆเชื่อว่าแม่เขมจะต้องเสียใจมาก ที่ไม่สามารถยับยั้งบาปกรรมที่มาเรียมกำลังก่อขึ้นได้ และมันก็จะเป็นตราบาปติดตัวไปจนวันตาย การแก้แค้นมันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกนะมาเรียม คนที่จะเสียใจที่สุดก็คือตัวของเธอเอง" พูดจบเมฆก็เดินออกไปด้วยความช้ำใจ ในสิ่งที่เพื่อนกำลังกระทำ แม้ว่าบริษัทของเขาจะได้กำไรมหาศาล แต่นั่นมันก็ไม่ยุติธรรมกับชยันต์เลยสักนิด กลยุทธ์ทางการตลาดมันคือการแข่งขันทางการค้าก็จริง แต่สิ่งที่มาเรียมกำลังทำ เงื่อนไขข้อเสนอหลายๆ อย่างนั้น

กษัตริย์คาร์ลอสในความฝันยืนนิ่ง หายใจสะท้าน ขยับปากจะเอ่ยถาม แต่เสียงของเทพสงครามแทรกเข้ามาก่อน เหมือนรู้ทุกความคิด “ข้าคือเทพแห่งสงคราม ผู้ให้กำเนิดสายเลือดของเจ้า และเป็นเจตจำนงแห่งการนองเลือดในทุกยุคสมัย ผู้ครองความขัดแย้ง ผู้ชำระล้างโลกด้วยไฟสงคราม”

หญิงสาวหน้านิ่วคิ้วขมวดกับความคิดที่หลอกหลอนตัวเธออยู่ในตอนนี้ จนต้องคบคิดหาทางออก “โธ่กี้” ธามชักจะเริ่มปวดหัวกับแม่ลูกคู่นี้เสียแล้ว ใช่ว่าคุณหญิงรวีวรรณจะสุดโต่งคนเดียวที่ไหน ลูกสาวของท่านซึ่งเป็นคนรักของเขาก็ไม่ได้คิดอะไรสุดโต่งน้อยกว่ากันเลยสักนิด แ ละเหมือนทั้งคู่กำลังทำสงครามเย็นโดยเขาเป็นตัวกลาง

เธอกลับเขย่งปลายเท้าเพื่อดันสะโพกให้ลอยสูง สายตาของกายจับจ้องประตูสวรรค์ และเห็นน้ำค้างที่หลั่งไหลออกมาเป็นทาง มารียันกำลังเรียกร้องขอการเติมเต็มจากเขา ความเจ็บปวดทำให้น้ำสาวที่คั่งอยู่ในร่องสวรรค์เอ่อล้นท่วมปากถ้ำไหลผ่านกลีบกุหลาบแห่งความสาว เล็ดล้นออกมาตามซอกขา “เ ธอชอบมัน”

โครสตะลึง เหล่าทหารเริ่มบุกเข้ามาโจมตีทันที พวกวานรเข้าต่อสู้กับเหล่าทหาร คราวนี้พอไม่มีช้างงาจอบพวกมันก็ไม่ได้เปรียบอีกแล้ว เหล่าทหารจึงเริ่มไล่ฆ่าพวกมันได้จำนวนมาก โครสเห็นดังนั้นก็ร่ายมนตร์มีลูกพลังก้อนใหญ่ปรากฎขึ้นมา มันขว้างออกไป เหล่าทหารถูกสังหารไปจำนวนมาก “จ

กสีขาวพิสุทธิ์ของเบญจมาศยิ่งสลายเข้าสู่ร่างกายมากขึ้นเท่านั้น แสงสีหลากสีสันอันเกิดจากปราณธาตุต่างพวยพุ่งด้วยความดุกร้าวแข็งแกร่งพร้อมเข้าทำลายทุกสิ่งอย่างที่อยู่ในรัศมีการรับรู้ ทว่าเทพสงครามม่อเหยียนได้ตวัดมือไปเพียงครั้งจึงบังเกิดเป็นม่านพลังป้องกันที่จำกัดการโจมตีเ หล่านี้ไม่ให้สร้างเสียหายแก่สิ่งมีชีวิตและสิ่งที่อยู่โดยรอบ ก่อนที่เปลวเพลิงสีแดงประกายทองจะพวยพุ่งออกมาประสานไปกับเปลวเพลิงสีทองประกายรุ้ง ก่อนที่เปลวเพลิงทั้งสองนี้จะผสานกลายเป็นเปลวเพลิงสีแดงทองประกายรุ้งที่มีกลิ่นอายอหังการเป็นอย่างมาก

หญิงสาวถามกลับไปด้วยความสงสัยอย่างยิ่งยวด “ชินอ๋องพระองค์ใหม่มิอาจบัญชาการกองทัพทั้งหมดของเทียนโจวได้พ่ะย่ะค่ะ เพราะเทพสงครามทรงใช้ดาบปีศาจซึ่งเป็นดาบคู่พระวรกายของพระองค์เป็นตราบัญชาการทัพ หากชินอ๋องพระองค์ใหม่สามารถมีดาบปีศาจของเทพสงครามได้ก็สามารถบั ญชาการทัพได้ทันที แต่เท่าที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้ใดสามารถแตะต้องดาบปีศาจของพระองค์ได้แม้แต่เพียงผู้เดียว อย่าว่าแต่แตะต้องเลย ไม่เคยปรากฏให้เห็นนอกจากจะปรากฏอยู่ในพระหัตถ์ของเทพสงครามขึ้นมาเองตามพระประสงค์ว่าจะใช้ดาบปีศาจคราใดพ่ะย่ะค่ะ”

หญิงสาวทวนชื่อของเขาอีกครั้ง "ธาราเป็นเทพที่ถือคัมภีร์ควบคุมน้ำไว้ แต่ปาวกะที่เป็นเทพแห่งไฟก็มาขโมยของธาราไป" "ขโมยเหรอ ปาวกะเป็นเทพแห่งไฟเหรอ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาเป็นเทพ"

สามเดือนต่อมา วันที่อากาศร้อนอบอ้าวจนแทบจะแผดเผามนุษย์บนโลกให้หมดโลกได้ภายในพริบตาเดียวกลับเป็นวันเปิดเทอมวันแรกของมหาวิทยาลัยชื่อดังที่ใคร ๆ ก็ต่างใฝ่ฝันอยากเข้ามาเรียนอย่างSN university เสียอย่างนั้น

่สวรรค์อย่างง่ายดาย “โอว... บุญทิ้งจ๋า... โอว... ซี้ด... บุญทิ้งจ๋า...” บุญทิ้งพาแม่พิศท่องสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะให้แม่พิศเกาะเสาเตียงแล้วให้บุญทิ้งกระแทกกระทั้นอยู่ที่บั้นท้าย หรือแม่พิศจะตวัดขารัดรอบเอวของบุญทิ้งเอาไว้ โดยที่บุญทิ้งนั ้นโอบอุ้มพร้อมส่งไอ้ทิ้งน้อยกระแทกเข้าออกโพรงดอกไม้ของแม่พิศในทุกจังหวะเคลื่อนไหว