เพียงอุ้มรัก Mga Nobela at Kwento

ทีละนิด. "อ๊ะ! พี่น่าน... มัน... อื้อออ" พลอยชมพูเชิดหน้าขึ้นหอบหายใจรัวเร็ว ความรู้สึกอึดอัดขยายตัวอยู่ภายในจนเธอรู้สึกเหมือนร่างกายจะปริแยก ทว่าปรินทร์กลับไม่หยุดเขาใช้ความอดทนอย่างถึงที่สุดในการฝ่าปราการเนื้อนุ่มเข้าไป จนกระทั่งความโอฬาร ทั้งหมดของเขาได้เข้าไปฝั งตัวอยู่ในกายเธอจนสุดทางรัก

ัง ใบหน้าคมคายเลื่อนเข้าเกยบนไหล่ ความใกล้ทำให้ได้ยินเสียงสะอื้นถนัดหู “ไม่ไปได้ไหม” “ปล่อยค่ะ ฉันจะเก็บของ” ธนาจับข้อมือน้อย ๆ ไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนได้ “ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้เธออยู่ต่อ นอกจากคำว่ารักและรักเท่านั้น เธอไม่รู้สึกรักฉันบ้างเลยเหรอ ฉันเข้าใจมาตลอดว่าเรารัก กัน”

เขมขิมหน้าเหวอ คิ้วขมวดก่อนจะได้รับความชัดเจนในประโยคต่อมา “ฉันรักขิมน้อยๆไม่ได้ เพราะฉันรักขิมมาก มากที่สุด มากของมากที่สุด และจะรักไปนานตราบนานเท่าชีวิตของฉัน” “เวอร์จังค่ะ แต่ขิมชอบฟังนะคะ”

ชายหนุ่มส่งยิ้มพราวเสน่ห์ ทอดสายตามองเธอด้วยความรัก ซอยสะโพกเข้าหากลีบดอกไม้งามถี่ระรัว ต่างคนต่างส่งเสียงครางประสานดังลั่นห้อง เมื่อใกล้ถึงจุดหมายเขาก็รีบดึงมันออกมาแล้วพ่นน้ำขาวขุ่นทุกหยาดหยดเหนือเนินเนื้อสามเหลี่ยมแล้วล้มตัวลงนอนกอดเธอเหมือนอย่างทุกครั้งที่ ร่วมรักกัน โอบกอดด้วยความอบอุ่น ประทับจูบด้วยความอ่อนโยน แล้วกระซิบบอกคำว่า “พี่รักอุ้มนะ” ดังให้ถึงกลางใจเธอ “อุ้มก็รักพี่ศิ รักมากด้วย”

"พูดบ้าอะไร เอยจะรักไอ้เลวนั่นได้ยังไง มันบังคับเอย ใช่ไหม มันเอาอมรพันธ์มาขู่เอยใช่ไหม" "แกโง่หรือบ้าวะหมอ ผู้หญิงเราน่ะถ้าไม่รักไม่มีใจ ต่อให้เอาอะไรมาขู่ก็ไม่มีทางยอมหรอก ที่เอยมันยอมก็เพราะมันรัก คุณอัคนี"

เขาพูดขณะยกร่างสาวขึ้นมานั่งบนตัก “ไม่ว่าจูบแบบไหน อุ้มก็รักพี่เฮิร์ปค่ะ รักหมดทั้งใจ” ยุรนันท์ยิ้มจูบปากเมียรักเบาๆ “พี่รักอุ้ม รักที่สุดและรักตลอดไป”

คราวนี้เป็นแม่ของพอร์ชที่พูดขึ้นมาบ้างหลังจากที่ท่านเงียบไปนาน พอร์ชหันมามองหน้าฉันแล้วหันไปพูดบางอย่างออกไป "ยังไงคนที่ฉันรักก็มีแค่แพรคนเดียว ถ้าตอนนั้นฉันไม่เมามาก ฉันก็คงไม่เผลอไปมีอะไรกับผู้หญิงอย่างเธอหรอก ฉันไม่เคยรักเธอเลยสักนิด รู้เอาไว้ด้วย ฉันรักแพรมาก ่อนที่จะเจอกับเธอด้วยซ้ำ" พอพอร์ชพูดจบเขาก็เดินไปหอมแก้มของแพนด้าทั้งสองข้าง แล้วก็รีบพาฉันเดินออกมาจากตรงนั้นทันที

Phiangpin: เพียงจะขับรถแล้ว Pun: ขับช้า ๆ นะ Pun: ดูแลตัวเองกับลูก ๆ ให้ดี Phiangpin: ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ Phiangpin: เพียงเก่งอยู่แล้ว Pun: พี่เชื่อ : ) Pun: พี่ถึงได้รักเพียงไง รักเหรอ? เขาบอกว่ารักเธอจริง ๆ ใช่ไหม?

ขนมย่นจมูกใส่คนคลั่งรัก น่ารักที่สุด น่ารักเกินไปจริงๆ “ก็รักอ่ะ เห็นเพื่อนแต่งงานก็อย่างแต่งบ้าง” “ยังเรียนไม่จบเลย” “ก็เข้าใจ แต่แบบ…” “หนูรักคนนี้นะ รักที่สุดในโลก ใจไม่มีทางเปลี่ยนหรอก ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน” ฉลามก้มหน้ามองสบตาคนรัก สุดท้ายก็หมุนตัวไปกอดเธอและพยักหน ้าไปมา

มันไม่ยากอีกแล้วเมื่อหล่อนฉ่ำแฉะพร้อมพรักเต็มที่ แถมยังช่วยด้วยการแอ่นก้นเข้าหาอย่างเชิญชวน บทรักที่เพิ่งผ่านพ้นทำให้เขารู้ว่า...สาวน้อยคนนี้คือน้ำมันดีๆ นี่เอง เมื่อไรที่เจอเชื้อไฟ...หล่อนก็พร้อมจะลุกพรึ่บ...เป็นเพลิงอันเร่าร้อน “อือ...คุณฤทธิขา...”