เพียงอุ้มรัก Mga Nobela at Kwento

หยองหยองอุ้มสีนวลสุดที่รักด้วยความถนอม จูบหน้าผากของสีนวล แฮมแฮมอุ้มไอ้ส้มเดินขึ้นบันไดตามหลังพี่สาว ค่ำแล้วพาแมวเข้านอนด้วยกัน

กลิ่นน้ำรักของหล่อนยังคงติดตรึงอยู่ในอุ้งปากและเรียวลิ้นของเขา “ผมรักคุณจัง... พลอย... พลอยจ๋า...” พลอยแพรวามองเขาด้วยความรักเช่นกัน กลิ่นไอรักอบอวลอยู่ในหัวใจจนล้นปรี่ “พลอยก็รักคุณค่ะ”

ไข่มุกกรีดร้องถึงสวรรค์… ร่างน้อยกระตุกสั่น สองแขนกอดร่างกำยำของท่านประธานเอาไว้แน่น กึ่งกลางกายแอ่นร่อนเข้าหากัน “อูยยยย… อ๊า… ” ไข่มุกพริ้มตา กลีบสาวขมิบรับน้ำกามสีขาวข้นราวกะทิของเขา แตกพุ่งอยู่ในร่างกายของหล่อน “ที่รักจ๋า… ผมมีความสุขที่สุด”

ร่างบางถูกจับผละออกมามองหน้ากัน ใบหน้าหวานงอง้ำเล็กน้อย ก่อนจะถูกกดจูบปากบางด้วยความมันเขี้ยว “อุ้มได้ไหม?” “วันนี้งอแงจังครับ” “ไม่ได้เหรอ” “ได้อยู่แล้ว ที่รักจะงอแงมากกว่านี้ก็ได้”

เพียงเท่านั้นริมฝีปากร้อนก็เริ่มรุกไล่บดขยี้ ผมได้แต่เงยหน้าตอบรับสัมผัสพร้อมกับคิดในใจ มันรักผมมากจริงๆ “ฮึฮึ รักสุดหัวใจเลยครับ” “ยอดดวงใจ ยอดรัก เพียงหนึ่งเดียว.....” END. มีตอนพิเศษต่อน๊ะ ^^

"ผมอาจจะเป็นได้แค่ผู้ชายใจหมา..เพราะหมามันรักเจ้าของได้แค่คนเดียว..มันไม่สามารถแบ่งปันความรักให้ใครอื่นได้ ถึงใครคนนั้นจะให้ข้าวให้น้ำ..มันก็รักได้แค่เจ้านายของมันคนเดียว..นั่นแหละ ตัวผมละ" ณ บ้านหลังน้อยสีขาว ไม่ไกลจากโรงพยาบาล คิมหันต์เปิดระบบนำทางเทียบกับเอกสารข้อมูลส่วนตั

"ยูมิสัญญา ยูมิจะรักพี่เดย์คนเดียว" ตรัยคุณอุ้มร่างเล็กให้นอนราบลงไปบนเตียง จมูกโด่งเป็นสันกดลงกับแก้มนุ่มๆ ของเธอ สูดดมกลิ่นหอมที่เขาโหยหา ก่อนจะไล้ลงมาที่ซอกคอหอม มือหนาสอดเข้าไปในชุดนอนกระโปรงเนื้อผ้าบางเบา ลูบคลำไปทั่วแผ่นหลังเนียน ไล้ลงมาที่สะโพกมน ก่ อนจะหยุดมือตรงใจกลางความเป็นสาว และเริ่มลูบวนพลางกดบี้เม็ดติ่งเสียวผ่านแพนตี้ตัวจิ๋ว

ข้าบังคับขาที่สั่นเดินตรงไปยังหลังพุ่มไม้ใหญ่พบห่อผ้าเนื้อดีที่มีเด็กน้อยอยู่ข้างใน "ตาหนู! " ตาหนูลูกแม่ ลูกแม่จริงๆหรือนี่ ข้ายื่นมือที่สั่นเทาไปโอบอุ้มเจ้าตัวน้อยมาแนบอก เจ้าตัวเล็กก็รู้ความยิ่งนักหยุดร้องไห้มองข้าตาแป๋วดวงตานี้ข้าไม่มีทางลืม เค้าคือลูกข้าแน่แล้ว เจ้าตัวเล็ กก็เหมือนรู้ว่าข้าคือมารดา ข้ารู้สึกได้ว่าเขาก็จำข้าได้และดีใจมากเช่นกันดูจากมือน้อยที่รัดแน่นส่งเสียง อ้อแอ้อย่างยินดี

ใครบอกว่าเรากับคนนั้นคนนี้เหมาะสมกัน แต่ใครจะรู้ดีเท่าร่างกายเราและหัวใจเรา โรเจอร์ไม่เคยเชื่อเรื่องพรหมลิขิตจนกระทั่งได้เจอแม่สาวเอเชียร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดตอนนี้ถึงได้รู้ว่าความ ‘รัก’ มีหน้าตาเป็นเช่นไร จากวันแรกที่เจอกันจนวันนี้ ความรักที่เขามีให้กับใบข้าวมันเพิ่มพูน ขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีวันลดน้อยถอยลง “ผมรักคุณเดซี่ของผม อ่า...อื้ม” “ฉันก็รักคุณ บอสโรเจอร์ของฉัน อ่ะ...ได้โปรด ใกล้แล้วที่รัก อ่า...” หึหึ

คำบอกรักแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยของเหมันต์ทำให้คนถูกบอกรักอึ้ง เพียงขวัญจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้เพียงคืบ ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “ผมรักคุณ...เพียงขวัญ” คำบอกรักหนักแน่นครั้งที่สองทำให้ก้อนสะอื้นแล่นมาจุกอยู่ที่ลำคอ น้ำตาเม็ดใสๆกลิ้งลงข้างแก้มนวล ก่อนจะตามมาด้ วยเสียงสะอื้นร้องไห้โฮ เพียงขวัญซุกหน้ากับอกกว้าง กอดรัดร่างใหญ่แน่นสุดแรงที่มี เหมันต์ตกใจกับท่าทางของหญิงสาว เขากอดเธอเอาไว้แนบอกแน่นกว่าเดิม