Novel & Cerita โรแมนซ์

Huling hirit nito sa kanya sabay takbo palabas ng opisina. Nakaalis na si Ryan ngunit di mawaglit sa isipan niya ang huling sinabi nito. Magmahal siya ng iba, paulit-ulit na nag-echo sa utak niya at may kirot sa puso niya ng mga sandaling iyon. It has been five years that he left her and he still doesn't have any woman in his life even though there is some chance he often meets talented and beautiful women. No one captures his cold heart and no one able to sleep with him. He remains single because he was afraid to trust and love again. Only revenge and pain he had nurtured in the past few years. Dinampot niya ang cellphone niya, for how many years passed by ito lang ulit ang muling pagkakata

bakas sa tinig ang excitement na tanong ni Karl. Kabisado na ni Karl ang klase ng ngisi ng kaibigan. Simula kasi nang maghiwalay ito at si Celestte apat na taon na ang nakakaraan ay malaki na ang ipinagbago ng ugali ni Roman. Naging mapaglaro ito sa mga babae at hindi na rin pumasok sa seryosong relasyon. kapag nararamdaman nitong unti-unti nang nagiging attached dito ang babae ay mabilis pa sa alas-kuwatro na tumatakbo palayo si Roman.

Nakapilit kong saad habang ang aking katawan ay nanginginig pa. “Sabihin mo lang kung gusto mo. I would love to do it over and over again.” Ramdam ko ang pagpatong niya sa akin at binigkas ng pabulong ang mga katagang iyan. Ramdam na randam ko ang kaniyang mainiit at mabilis na paghinga. Amoy na amoy ko rin ang alak na kaniyang ininom. Binuka ko ang aking mga mata at agad ay nakasalubong ko ang kaniya. His eyes were full of lust and obsession. He’s looking at me the way he used to be.

Hindi nagsalita ang lalaki at tulala lang ito. “I love you, Vincent. We need to be strong for Synesthea, okay?” “Mom, I don't hate her. I'm just jealous but I don't hate her. I love her to the point that I don't care if it hurts me, gusto kong angkinin lahat ng sakit na nararamdaman niya. Kahit idoble pa ang sakit na ibibigay sa akin, h'wag lang niyang maramdaman. Makita ko lang siyang laging masaya, gagawin ko. Anong gagawin ko kapag nawala siya sakin, Mom? Hindi ko kaya. I want to be with her. If something happen to her, I will follow her.”

“Rome… sino siya? At ano ‘yung pinagsasabi niya?” Humarap sa akin si Rome, ang ekspresyon niya pinaghalong galit at pag-aalala. “Damien Terranova,” aniya, ang pangalan ay parang lason sa bibig niya. ""He’s a snake—dangerous, manipulative, and relentless. He’s caused more harm than I can even begin to explain. And if he’s here, it means trouble isn’t far behind."

All that came out is a huge and loud moan. "Oh... godness. I need to..." "Shhh....let me love you first, baby." Anas ni Peruvian na hindi nagpaawat sa oras na iyon, kung mayroon man siyang lakas na tumanggi, it sudden lost to her system. Romary feel so hot inside herself and she want to cool it off a bit. But that wasn't enough, he held and gripped her tighter and found her lips again. His tongue seeks the whole of her, swirling it inside her.

Mas lalo tuloy bumigat ang aura sa loob ng sasakyan. “How do you say so?” mahinang tanong ni Roman. “You can’t look into my eyes. Kunot din ang mga noo,” sagot ni Iza sa kaniya. “You’re not like that.” Hindi na napigilan pa ni Roman na tumingin kay Iza. Nagtagpo ang kanilang mata. “Don’t mind me,” mahinang sagot ni Roman. “I’m just jealous.” Napapikit si Iza sa sinabing iyon ni Roman. He’s jealous. Saan naman sya magseselos? Iyon ang tanong ni Iza sa kaniyang isipan.

Natawa pa kaming apat kasi nga parang bitter na hindi ito. "Di ko alam kung matutuwa ba ako o maiingit sa inyo mga tangina niyo. Lahat kayo stable at maayos na. Joke lang syempre kung masaya kayo mas masaya ako para sa inyo. Mahal ko kayo, lahat nga kaya kong gawin para sa inyo. Even begging for Darius just to help me. Para matulungan ko kayo dahil ganyan ako magmahal. I wish you guys all the happiness in life. Kahit ganito ako dalangin ko yan kay lord ang bilis nga ng reply niya pag sa inyo, pero pag dalangin ko sa sarili ko laging no signal. Maging mabuting asawa kayo at ina ha. Tangina ba't parang professional ako na tanders na. Ah basta anytime you need me darating ako pero pag nag eeme

“You know… I never thought I’d feel like this… with someone I barely knew. Pero… with you, it’s different.” Rohan smiled, almost laughing softly. “And I never thought… I’d feel this way either. Pero… here we are. And I won’t let anyone take this from us.” Sa mga simpleng salita, unti-unti silang lumalapit sa isa’t isa. Hindi instant na halik, hindi fiction na magic. Real. Human. Romance na tumutubo sa pagkakakilala, trust, at shared struggle. The Cliffhanger Ngunit bago matapos ang araw, may tumunog na knock sa pinto.