เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 84
วันที่เผยแพร่:
2025-12-21 19:00:03
บทล่าสุด
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 166
“มีงานด่วนนะ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ น้องสาวน้องเขยเหนื่อยหรือเปล่าการเดินทางค่อนข้างไกล” ชุนตอบคำถามหลานสาวก่อนหันไปถามน้องสาวและน้องเขยอย่างเป็นห่วง“ไม่เหนื่อยค่ะ พวกเราไม่ได้นั่งอยู่ข้างนอก” ซูเหมยสำรวจพี่ชายในขณะตอบเมื่อเห็นว่าเขาสุขสบายดีเธอก็วางใจ“เด็ก ๆ เป็นอย่างไรบ้างคะพี่” ซูเหมยถามถึงลูกชา
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 165
หลังจากซินซินกับมู่หลงเฉินเดินทางกลับมายังมณฑลของตัวเอง เด็กน้อยไท่ไท่ผู้ฉลาดแสนซนก็ได้เข้าโรงเรียนระดับประถมซึ่งเป็นการเข้าเรียนทั้งที่อายุยังน้อยทำให้ครูในโรงเรียนได้ให้เขาทำแบบทดสอบมากมายเด็กชายก็ทำทุกวิชาได้เป็นอย่างดี ที่เป็นอย่างนี้ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับจิวจิวผู้ที่คอยสอนสั่งเด็กน้อยในเร
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 164
“ครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างมุ่งมั่น“ส่วนของที่อยู่ในซองนี้ พี่จะเก็บรักษาเอาไว้ให้ก่อน เมื่อไหร่ที่นายเติบโตพี่จะมอบมันให้อย่าบอกแม่ของนายล่ะ” มู่หลงเฉินกล่าวกำชับน้องชายพร้อมกับเก็บสิ่งที่อยู่ในซองลงในลิ้นชักตามเดิม“ผมเข้าใจครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างเชื่อฟังในจดหมายของคุณปู่ได้ระบุไว้ทั้งหมดอย่างล
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 163
“ซินซินลูกเป็นอะไรครับ ทำไมร้องไห้ไม่หยุดเลย” มู่หลงเฉินพยายามกล่อมบุตรชายเท่าไหร่ เขาก็ไม่ยอมเงียบ ชายหนุ่มจึงได้ถามภรรยาสาวอย่างจนใจ“ส่งลูกมาให้ซินซินเถอะค่ะ แล้วพวกเราไปห้องคุณปู่กัน” ซินซินกล่าวออกมาอย่างยากลำบากเพราะรู้ว่าสามีรักผู้เป็นปู่มากขนาดไหน“หมายความว่า” มู่หลงเฉินกล่าวเพียงแค่นั้น หล
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 162
ทำให้เจ้าหน้าที่ สามสี่คนต้องตกใจตื่น พวกเขามองกันเหลอหลาว่าใครที่มาเรียก แต่ทว่าก็ไม่เห็นตัวคนจึงทำให้พวกเขาพากันขนลุกซู่พร้อมทั้งคิดเหมือนกันว่าพวกเขาน่าจะเจอดีเข้าแล้วและก่อนที่พวกเขาคิดฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ พวกเขาก็เห็นรถของมู่หลงเฉินที่จอดอยู่หน้าประตูโรงพยาบาลทำให้พวกเขารีบออกมาดู และก็ต้องขนต
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 161
“ซินซินขอโทษนะคะ ที่ทำให้พี่ลำบาก” หญิงสาวกอดชายหนุ่มพร้อมพูดจาออดอ้อนอย่างอ่อนหวาน“พี่เข้าใจน้องครับ” ชายหนุ่มเอามือลูบผมภรรยากล่าวตามจริง แม้ว่าในบ้างครั้งเขาจะรู้สึกเหนื่อยก็ตาม แต่หลังจากคิดได้ว่าการที่ภรรยากำลังอุ้มท้องบุตรของตนนั้นลำบากกว่าเขาตั้งหลายเท่าก็ทำให้เขากลับรู้สึกสงสารหญิงสาวเป็นอย
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 86
“อย่ามาว่าฉันนะฉันไม่เชื่อหรอกลูกฉันยังเด็กจะไปเป็นโจรได้ยังไงกัน” เจียวเจียวก็โวยวายใส่พวกชาวบ้าน“เธอเข้าไปเห็นเธอก็รู้ว่าจริงหรือไม่จริง” ชาวบ้านคนหนึ่งก็ยังคงพูดออกมา และเมื่อพวกเขาทั้งคู่ได้เห็นสภาพของลูกชายที่นั่งเหนื่อยหอบและมีเชือกมัดมือไพล่หลังอยู่เจียวเจียวก็ถึงกับกรีดร้องออกมา“พวกแกทำกับ
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 85
“แค่นี้มันยังเรื่องเล็กพี่คอยดูต่อไปเถอะว่าพวกมันจะเจอกับอะไรอีก โดยเฉพาะเจ้าเด็กนั่นที่ไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี” เยี่ยนฟางพูดออกมาด้วยความโมโหด้านจินเป่ากับจางหยางพวกเขาเองก็ได้เห็นเหตุการณ์ที่เยี่ยนฟางทำเช่นเดียวกัน“จินเป่าเปิดประตูให้พวกมันที ครั้งนี้พวกมันจะได้เจอกับอะไรบางอย่างที่พวกมันจะต
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 83
ด้านของหลงจ้าวเมื่อเห็นว่าจินเป่าได้ส่งถุงเงินให้กับพ่อของเขาง่าย ๆ แบบนี้เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าบ้านซูจะต้องมีเงินมากอย่างแน่นอน ทำให้มันได้เกิดความโลภขึ้นในใจจนที่สายตาของมันก็ได้สื่อถึงความโลภออกมาอย่างไม่ปิดบังและการกระทำของมันก็อยู่ในสายตาของหย่งเล่อที่มองมันอยู่ด้วยความสงสัย“จินเป่า ลุงว่าสายตาของ
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 82
“นั่นสิพ่อผมหาของกินหาเงินมาให้ที่บ้านได้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอแค่นี้พ่อยังไม่พอใจอะไรอีกล่ะ” หลงจ้าวก็พูดกับพ่อออกมาด้วยความหงุดหงิด“ฉันกลัวว่าแกจะไปทำเรื่องไม่ดีนะสิฉันก็เลยต้องพูดออก มา” เมื่อหลงเทียนพูดจบเขาก็เดินออกจากบ้านไป“ไม่ต้องไปสนใจพ่อเขาหรอกลูกไปกินข้าวเถอะเดี๋ยวตอนเย็นแม่จะทำของโปรดของลูก
