Amore โซ่รักซ่อนสายใย

Amore โซ่รักซ่อนสายใย

last updateÚltima atualização : 2025-06-20
Idioma: Thai
goodnovel12goodnovel
Classificações insuficientes
45Capítulos
1.5Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

นิยายเซตนี้มีทั้งหมด 2 เรื่อง คือ 1 Amore โซ่รักซ่อนสายใย (เรื่องของน้องชาย) เกริ่น “จำเอาไว้ ถ้าคุณมีลูกเมื่อไหร่ วันนั้นผมจะพรากลูกคุณไปให้ไกลแสนไกล คุณจะต้องเจ็บปวดทรมานเจียนตาย ให้สาสมกับที่เข้ามาหลอกลวงผม” เพราะคำประกาศิตนี้เธอถึงให้เขารู้เรื่องลูกไม่ได้ 2 Relazione เจ้าหัวใจสายใยรัก (เรื่องของพี่ชาย) เกริ่น “เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจค่ะ แต่ม่อนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ อยู่แล้วค่ะ หัวใจของเค้าเป็นของม่อนมาตั้งแต่แรก แค่ตอนนี้กำลังล่องลอยไม่รู้จุดหมาย แต่ม่อนจะตามหัวใจของเค้ากลับมาอยู่ที่ม่อนเหมือนเดิมให้ได้ค่ะ”

Ver mais

Capítulo 1

ตอนที่1 เด็กหญิงตัวกลม

Suasana malam itu gelap dan sunyi, hanya suara angin yang berdesir di antara pepohonan di sekitar rumah tua yang sudah lama ditinggalkan. Rumah itu terletak di pinggiran desa, jauh dari keramaian. Ketika Rani dan teman-temannya—Budi, Mira, dan Andi—menginjakkan kaki di halaman rumah, mereka merasakan aura aneh yang mengelilingi bangunan tersebut.

"Kenapa kita harus ke sini, sih?" tanya Mira, sambil menggigit bibirnya. "Tempat ini bikin aku merinding."

"Ah, kamu lebay! Ini kan hanya rumah kosong. Kita cuma mau eksplorasi sedikit," jawab Rani, berusaha terdengar optimis. "Lagipula, ini akan jadi cerita seru untuk diunggah ke media sosial."

“Setuju!” Budi mengangguk. “Ayo, kita masuk.”

Dengan sedikit rasa ragu, mereka semua memasuki rumah tua itu. Pintunya berderit pelan saat terbuka, mengeluarkan aroma lembap dan debu yang menempel di setiap sudut. Budi menyalakan senter yang dibawanya, dan cahaya kuning temaram menyinari interior yang suram.

"Jangan bilang kalian percaya mitos tentang rumah ini," kata Andi, menirukan suara seram. "Katanya, pemilik rumah ini menghilang tanpa jejak, dan arwahnya masih berkeliaran di sini."

"Yah, itu kan cuma cerita orang tua," sahut Rani. "Ayo, kita cari tempat menarik di dalam."

Mereka berjalan lebih dalam ke rumah, mengeksplorasi ruangan demi ruangan. Di salah satu ruangan, mereka menemukan sebuah meja bundar dengan beberapa kursi kayu yang terlihat tua. Di tengah meja, terdapat sebuah kotak kayu kecil yang sudah rusak.

“Coba buka!” pinta Budi, matanya berbinar penasaran.

Rani mengangkat kotak itu dan membuka tutupnya. Di dalamnya terdapat beberapa benda aneh: kalung, kertas kuno, dan sebuah boneka kecil yang terlihat menyeramkan. “Wow, lihat ini!” Rani mengangkat boneka itu. “Sangat creepy!”

Mira mengernyitkan dahi. “Jangan sentuh benda-benda itu, Rani. Aku merasa tidak enak.”

"Ah, ini semua hanya barang-barang lama," Rani mengabaikan peringatan Mira. Tiba-tiba, dia mendengar suara keras dari arah belakang mereka.

"Eh, kalian dengar itu?" tanya Andi, terlihat ketakutan.

"Ya, suara apa itu?" tanya Budi, menatap ke arah suara tersebut.

Seketika, suasana menjadi tegang. Mereka bertiga memandang satu sama lain dengan ekspresi cemas. Rani berusaha tenang. "Mungkin hanya angin."

“Tapi suara itu terdengar seperti suara orang!” Mira bersikeras, suaranya bergetar.

Tiba-tiba, suara langkah kaki terdengar jelas di lantai atas. Semua orang terdiam, saling berpandangan dengan ketakutan.

“Siapa di sana?” Rani berteriak, suaranya menggema di dalam rumah. Tak ada jawaban. Hanya keheningan yang mencekam.

“Seharusnya kita pergi saja,” saran Budi, wajahnya pucat.

“Belum! Kita harus cek!” Rani bersikeras, terjebak antara rasa penasaran dan ketakutan.

Mereka perlahan menaiki tangga yang berderit. Setiap langkah terasa berat. Ketika sampai di atas, mereka melihat sebuah pintu yang sedikit terbuka. Dari balik pintu itu, cahaya samar terlihat.

“Mungkin ada orang di dalam!” kata Andi, berusaha meyakinkan diri.

“Siapa yang mau buka?” tanya Mira, suaranya hampir tidak terdengar.

Rani mengambil napas dalam-dalam, kemudian maju dan mendorong pintu itu. Pintu terbuka dengan pelan, dan mereka semua terperangah. Ruangan itu kosong, kecuali untuk sebuah cermin besar yang terpajang di dinding.

“Kenapa ada cermin di sini?” tanya Budi.

Rani melangkah maju mendekati cermin. Dia melihat bayangannya sendiri, tetapi kemudian, saat menatap lebih dalam, dia merasa seperti melihat sosok lain di belakangnya. “Eh… ada seseorang di belakangku?”

Ketika Rani berbalik, tidak ada siapa-siapa. “Tidak ada,” jawabnya, tetapi hatinya berdebar kencang.

“Anda pasti hanya membayangkan, Rani,” Budi mencoba menenangkan.

"Yah, mari kita keluar dari sini," Mira bersikeras, ketakutan mulai menyelimuti mereka.

Tiba-tiba, cermin itu bergetar dan suara keras terdengar dari arah belakang. Kaca cermin mulai pecah, memancarkan serpihan-serpihan kecil ke lantai. Semua orang berteriak dan berlarian ke pintu, tetapi saat mereka berbalik, mereka melihat bayangan gelap melintas cepat di antara mereka.

“Apa itu?!” teriak Andi, ketakutan.

Sebelum mereka bisa berlari, sosok itu muncul, wajahnya samar dan tidak jelas, tetapi mata merahnya menatap tajam ke arah mereka. “Kenapa kalian datang ke sini?” suara beratnya menggema, membuat seluruh tubuh mereka bergetar.

"Pergi! Kami hanya ingin melihat!" Rani berusaha berteriak, tetapi suara itu seolah menembus jiwanya, membuatnya tidak bisa bergerak.

“Bukan tempat kalian!” sosok itu melangkah maju, dan saat itu, rasa dingin melingkupi mereka.

Dengan sekuat tenaga, Rani berbalik dan berlari, diikuti oleh Budi, Mira, dan Andi. Mereka menuruni tangga secepat mungkin, tetapi saat mereka mencapai pintu keluar, pintu itu menutup dengan sendirinya, terhalang oleh kekuatan yang tidak terlihat.

“Tidak! Tolong buka!” Mira menangis, memukul pintu dengan panik.

Rani mencoba mendorong pintu, tetapi seolah terikat oleh kekuatan gaib. “Kita terjebak!” dia berteriak.

Sosok itu muncul di belakang mereka, suaranya membisik, “Tidak ada jalan keluar.”

Malam itu, di dalam rumah tua yang sudah lama terlupakan, mereka terperangkap dalam teror yang lebih dari sekadar cerita. Mimpi buruk baru saja dimulai, dan rahasia rumah itu akan mengungkapkan kengerian yang tak terduga.

Rani menoleh ke arah teman-temannya yang terlihat putus asa. “Kita harus bertahan,” ujarnya, suara bergetar tetapi penuh tekad. “Kita harus mencari jalan keluar!”

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
45 Capítulos
ตอนที่1 เด็กหญิงตัวกลม
“คุณแม่ขา เจ้าขาคิดถึงคุณแม่ที่สุดเลยค่ะ” เด็กหญิงตัวอ้วนกลมผิวขาวอมชมพูถักเปียสองข้างในชุดนักเรียนวิ่งเข้ามาหาคนเป็นแม่ที่ยืนรออยู่หน้าโรงเรียน แทบทุกวันเห็นจะได้ที่เด็กหญิงลูกครึ่งหน้าตาน่ารักน่าชังวัยสามขวบจะต้องกระโจนเข้ากอดคนเป็นแม่ เมื่อเห็นว่าแม่มายืนรอที่หน้าประตูรั้วหลังเลิกเรียน เพราะต้องการจะอ้อนเอาอะไรบางอย่างที่อยู่ตรงข้ามกับหน้าโรงเรียน“คิดถึงคุณแม่หรือคิดถึงไอศครีมลุงชัยกันน้า” เจ้าเอยเอ่ยหยอกเจ้าตัวกลมด้วยสีหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม“วันนี้เจ้าขาอยากกินไอศครีมรสมะนาวค่ะ”“โอเค งั้นไปกันค่ะ” เจ้าเอยรวบอุ้มเจ้าตัวกลมเดินข้ามถนนไปยังร้านไอศครีมฝั่งตรงข้ามของโรงเรียน เป็นประจำทุกวันที่หญิงสาวหน้าสวยร่างสูงเพรียวเดินอุ้มลูกไปที่ร้านไอศครีมของวิชัย เพราะเป็นสินบนที่ให้กับลูกว่าถ้าไม่งอแงเวลามาโรงเรียนตอนเลิกเรียนจะได้กินไอศครีมของโปรด“วันนี้กินไอศครีมรสอะไรคะคนสวยของลุง” ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่วัยสี่สิบกว่าที่รู้จักมักจี่กับเจ้าเอยและเด็กหญิงตัวกลมเป็นอย่างดี เมื่อเห็นสองแม่ลูกพากันเดินเข้ามาในร้านก็รีบเดินออกมาต้อนรับและยื่นมือรวบอุ้มเจ้าขาเอาไว้ในอ้อมอกเป็นแบบนี้ประจำทุกวัน“ว
Ler mais
ตอนที่2 เรื่องราวในอดีต
รถเก๋งสีขาวขับมาจอดเทียบที่หน้าบ้านสไตล์มินิมอลขนาดกลางชั้นเดียวรอบบ้านทาสีครีมหลังคาสีน้ำตาล รอบๆ บ้านเป็นสนามหญ้ารายล้อมด้วยดอกกุหลาบที่ปลูกเป็นรั้วบ้านหลังนี้สร้างขึ้นได้สองปีกว่าแล้ว ด้วยเงินจากน้ำพักน้ำแรงของเจ้าเอยทุกบาททุกสตางค์ เธอจึงรักบ้านหลังนี้มากๆ เพราะเป็นที่ที่ทำให้เธอได้พบกับความสุขในทุกๆ วัน มีบ้านหลังเล็กๆ อยู่ มีงานที่แม้จะไม่ได้เงินมากมายจนล้นมือแต่ก็สามารถซัพพอร์ตตัวเองและลูกให้ไม่ลำบาก ที่สำคัญเธอมีความสุขมากๆ ที่ได้เห็นรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน เพราะรอยยิ้มของลูกคือสิ่งที่ทำให้เธอมีเป้าหมาย มีกำลังใจที่จะใช้ชีวิตย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีที่แล้ว หากเธอไม่รู้ว่าตัวเองท้องก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะมีชีวิตอยู่จนถึงวันนี้หรือเปล่า เพราะเรื่องที่เธอเจอมามันทำให้เธอเจ็บปวดหัวใจจนเกือบจะคิดสั้น...เรื่องราวในอดีตณ งานแต่งงานที่แสนเรียบง่ายยามเช้าที่ริมชายหาดของทะเลชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดกระบี่ ชายหนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลีในชุดเจ้าบ่าวสีขาวแสนสง่ากำลังโน้มตัวลงมาจูบหญิงสาวที่อยู่ในชุดเจ้าสาวประดับเพชรเม็ดงามราคาแพงท่ามกลางญาติสนิทที่มายินดีในงานแต่งเหล่าแขกเหรื่
Ler mais
ตอนที่3 รู้สึกผิด
“ลุกหนีผมไปอาบน้ำนี่เอง ทำไมไม่นอนต่ออีกล่ะครับ” ชายหนุ่มเปลือยเปล่าโชว์แผงกล้ามกำยำมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวปิดช่วงล่างหมิ่นเหม่เดินเข้ามารวบอุ้มหญิงสาวที่สวมชุดคลุมสีเทาออกมาจากห้องน้ำและก้มไปหอมที่พวงแก้มนวลฟอดใหญ่“วันนี้เอยต้องไปไหว้คุณแม่ที่วัดค่ะ”“ผมไปด้วยนะครับ อยากไปหาคุณแม่คุณเหมือนกัน” มานูแอลอยากเป็นหนึ่งเดียวกับครอบครัวของคนที่เขารักให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ไม่เพียงแค่เคารพคนในครอบครัวของเจ้าเอยที่ยังมีกันอยู่ แม้แต่แม่ของเธอที่จากไปแล้วเขาก็อยากไปเคารพเช่นกัน เพราะต้องการจะทำให้หญิงสาวได้เห็นว่าเขาจริงใจกับเธอมากแค่ไหนมานูแอล มอนทานาลี ชายหนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลีวัย32ปี ชายหนุ่มเป็นคนร่างสูงใหญ่ผิวขาวอมชมพู ดวงตาสีน้ำข้าว คิ้วคมเข้มจมูกโด่งเป็นสันปากหนาเป็นกระจับผมสีน้ำตาลหยิกยาวประบ่า เขาเป็นลูกชายคนที่สองของอเลสซานโดนักธุรกิจชื่อดังชาวอิตาลี หลังจากที่แม่ของเขาเสียเข้าก็เข้าบริหารงานโรงแรมและที่พักหลายแห่งในเอเชียแทนคนเป็นแม่ ส่วนพี่ชายและน้องชายช่วยพ่อบริหารธุรกิจสื่อและบริษัทยารักษาโรคที่อิตาลีมานูแอลเป็นคนที่จริงจังกับทุกเรื่องในชีวิตไม่ว่าจะเป็นเรื่องการทำงานหรือเรื
Ler mais
ตอนที่4 ไฟสวาท
ณ สถานบันเทิงหรูย่านใจกลางเมืองที่ผู้คนหนุ่มสาวนิยมออกมาท่องราตรีที่นี่ และคืนนี้ไอรดาก็เลือกที่จะนัดเพื่อนมาดื่มในสถานที่นี้ด้วยเหมือนกัน เพราะเธอเครียดเรื่องที่ทุกอย่างไม่เป็นดั่งหวัง ไหนช่วงนี้จะถูกสามีหมางเมินไม่พอ เงินที่คิดว่าจะได้เอามาลงทุนทำธุรกิจก็ยังไม่ได้อีก“ฉันมีอะไรจะให้แกดู”“อะไร” ไอรดาสะดุ้งเฮือกขณะกำลังนั่งดื่ม เพราะจู่ๆ วาวาเพื่อนรักเพื่อนสนิทของเธอก็พุ่งพรวดเข้ามานั่งข้างๆ และยื่นมือถือใส่ในมือของเธอเอาไว้“ดูสิ”ไอรดาตาเบิกตาโพลงเพราะรูปในมือถือของวาวาที่โชว์หลาตรงหน้าของเธอคือรูปของวีรพงษ์กับผู้หญิงคนอื่นและมันก็ไม่ใช่แค่รูปเดียวเสียด้วย“แกเห็นที่ไหน แล้วเห็นตั้งแต่เมื่อไหร่”“ฉันไม่ได้เห็น เพื่อนพี่สาวฉันเป็นคนส่งมาให้ ผัวแกพาผู้หญิงคนนี้ไปกินข้าวที่ร้านอาหารเพื่อนพี่ฉันทุกอาทิตย์เลย ตอนแรกพี่ฉันก็ไม่อยากจะยุ่งเรื่องนี้แต่เห็นว่ามันบ่อยเกินก็เลยให้ฉันมาบอกกับแก” วาวาเพิ่งๆได้เห็นรูปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เหมือนกัน“ถึงว่าล่ะ เดี๋ยวนี้ทำท่าทางหงุดหงิดใส่ฉันตลอด” ไอรดานั่งกำมือแน่นจนเล็บสวยของเธอแทบจะจิกเข้าเนื้อของตัวเอง เพราะพอจะรู้สาเหตุที่สามีหมางเมินตัวเองแล้ว
Ler mais
ตอนที่5 ลีลาเร่าร้อน
มานูแอลชื่นชมเนื้อนวลหอมหวานนุ่มนิ่มจนพอใจเขาก็กลับมาประกบจูบริมฝีปากบางอีกรอบ มือทั้งสองวางแหมะที่ทรวงอกอิ่มบดขยำอย่างถนอมขณะที่สะโพกแกร่งกำลังทำหน้าที่กดบดตัวตนสอดใส่ช่องทางรักเนิบนาบเจ้าเอยสะท้านแอ่นเล็กน้อยเมื่อความใหญ่โตของสามีสอดเข้ามาประสานในกลางกาย เธอเริ่มหายใจหอบถี่ขึ้น แขนเรียวตวัดคล้องคอมานูแอลแน่นเมื่อเขากำลังเร่งสาวสะโพกอัดกระแทกใส่ร่างกายของเธอพร้อมกับละเลงลิ้นอยู่ในโพรงปากระรัวลีลาเร่าร้อนของมานูแอลทำให้เจ้าเอยเริ่มสติเตลิดหลับตาพริ้มครางเสียงอ่อนในลำคอ รู้สึกเป็นสุขโดยที่ไม่สามารถสรรหาคำไหนมาอธิบายได้ ทุกจังหวะที่เขากดสะโพกกระแทกตัวตนเข้าออกเหมือนมีมวลความเสียวพุ่งแผ่กระจายไปทั้งตัวจนสมองเหมือนจะหยุดทำงานทุกขณะมานูแอลเริ่มเร่งเร้าสะโพกกระแทกภรรยาคนสวยถี่รัวขึ้น ด้วยกำลังรู้สึกคลั่งกับร่างกายของภรรยาที่ทำให้เขามีความสุขจนแทบทะลักออกมาจากปาก ทุกวินาทีที่เขาได้หาความสุขจากร่างกายของเธอยิ่งทำให้เขารักและหวงแหนเธอมากขึ้น อยากจะลดความรุนแรงเพื่อถนอมร่างกายของเธอมากกว่านี้ แต่ไฟสวาทที่กำลังพุ่งพล่านอยู่ในตัวมันทำเขาควบคุมตัวเองได้ยากยิ่งมองภรรยาที่กำลังครางเสียงหวานหัวสั
Ler mais
ตอนที่6 ถูกเปิดโปง
ณ สตูดิโอหรูใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร ตอนนี้มีเหล่านางแบบมากหน้าหลายตาทั้งไทยและต่างประเทศ มารวมตัวกันที่หน้าสตูดิโอเมื่อถึงเวลาที่โมเดลลิ่งนัดมาถ่ายแบบ“นั่นใครเหรอ นายแบบใหม่เหรอ” นางแบบสาวหน้าใหม่ไฟแรงอย่างบีน่ารู้สึกสะดุดตากับชายหนุ่มต่างชาติที่แต่งตัวแบรนด์เนมทั้งตัวทั้งยังมาดเซอร์ปล่อยผมยาวสยายดูโดดเด่นกว่าคนอื่น“สามีคุณเอยนางแบบลูกรักพี่มิราไง” พิมพ์ลักษณ์พี่เลี้ยงของบีน่ารีบบอกให้หญิงสาวไดรับรู้ว่าคนที่เธอกำลังจ้องมองไม่ใช่นายแบบ“อ๋อ...” รู้ดังนั้นบีน่าก็ยังไม่วายที่จะจ้องมองชายหนุ่มด้วยแววตาที่เหมือนจะเขมือบเสียให้ได้“กรุณาอย่าอ่อยใครพร่ำเพรื่อนะยะ เพราะพี่มิราไม่ชอบให้นางแบบในสังกัดมีข่าวเชิงชู้สาว” พิมพ์ลักษณ์รู้ดีว่าเด็กของเธอนิสัยเป็นอย่างไรจึงต้องกำชับเอาไว้ก่อน กว่าจะฝากบีน่าเข้าสังกัดของมิราไม่ใชเรื่องง่ายๆ เพราะมิราไม่ได้เลือกนางแบบที่มีดีเพียงหน้าตาเท่านั้นแต่เน้นเรื่องนิสัยด้วย“ฉันไปแต่งตัวดีกว่า” บีน่าเดินอมยิ้มกรุ้มกริ่มเข้าไปในห้องแต่งตัวของเหล่านางแบบผู้หญิง ไม่ได้รับปากว่าจะไม่ทำอะไรอย่างที่พิมพ์ลักษณ์ห้าม เพราะคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนร่วม
Ler mais
ตอนที่7 ไม่อยากเห็นหน้า
“ออกไป ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ” มานูแอลเปิดประตูฝั่งของเจ้าเอยได้เขาก็รีบปลดเข็มขัดนิรภัยของเธอและลากหญิงสาวให้ลงไปจากรถของเขาทันทีท่ามกลางสายตาของผู้คนที่สัญจรไปมาไม่ขาดสาย“เอยขอโทษค่ะคุณแอล” ภาพที่เขาหันหลังให้บีบหัวใจของเจ้าเอยจนน้ำตาเริ่มไหลพรั่งพรู เธอมองภาพรถคันหรูที่ขับหนีเธอออกไปผ่านม่านน้ำตา รู้สึกปวดหน่วงหัวใจจนยืนแทบไม่อยู่ เจ้าเอยยืนสะอื้นอยู่ข้างทางครู่ใหญ่เมื่อตั้งสติด็ก็รีบโบกมือเรียกแท็กซี่ตรงไปยังร้านอาหารของเพื่อนเธอทันทีทางด้านมานูแอลขับรถมาถึงที่บ้านพักใหญ่แล้ว แต่เขายังไม่ยอมลงจากรถ เพราะต้องการที่จะสงบสติอารมณ์ไม่ให้น้ำตาของลูกผู้ชายไหลออกมา เพราะเขาจะไม่ยอมเสียแม้กระทั่งน้ำตาให้กับคนที่หลอกลวงเขามาตลอดเด็ดขาด“คุณทำกับผมได้ยังไงเอย คุณทำกับผมได้ยังไง!...” มือหนาทั้งสองกำพวงมาลัยแน่น มองไปยังบ้านที่เขาช่วยกันเลือกกับเจ้าเอยเพื่ออยู่เป็นเรือนหอ วันเวลาที่เขาใช้ชีวิตร่วมกับเจ้าเอยไม่อยากจะคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างคือการเสแสร้ง เขาอุตส่าห์ไว้ใจเธอเลือกเธอเป็นแม่ของลูก วาดอนาคตไว้มากมายแต่สุดท้ายมันก็ไม่เป็นเช่นที่หวัง“เอย!” อิงฟ้าที่กำลังดูความเรียบร้อยหน้าร้านอาหารของต
Ler mais
ตอนที่8 ไม่เข้าใจ
“เอยไม่เข้าใจสิ่งที่คุณทำค่ะ” เจ้าเอยเข้าบ้านมาได้ก็เห็นมานูแอลยืนรอเธออยู่แล้ว หญิงสาวจึงรีบเข้าไปถามคำถามกับคนเป็นสามีให้หายคาใจ“ผมจะไม่มีวันปล่อยให้คุณได้ไปสุขสมกับคนที่คุณรัก คุณจะต้องอยู่กับผม แต่ไม่ใช่ฐานะคนที่ผมรัก เพราะผมจะมองคุณเป็นแค่ตุ๊กตายางเท่านั้น แล้วก็อย่าคิดว่าจะปอกลอกอะไรคนอย่างผมได้อีก” แววตาของมานูแอลที่เคยมองเจ้าเอยด้วยความชื่นชม ตอนนี้แข็งกร้าวราวกับมองจ้องศัตรูไม่ผิดเพี้ยน พูดจบก็เดินหนีขึ้นบันไดไปชั้นบน ทิ้งให้เจ้าเอยยืนปาดน้ำตาเสียใจกับคำพูดดูถูกศักดิ์ศรีอยู่คนเดียวตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด ~ เสียงโทรศัพท์ เจ้าเอยรีบปาดน้ำตาก่อนจะล้วงมือถือจากกระเป๋าสะพายออกมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นสายของอิ่มเธอจึงรีบกดรับสายทันที“สวัสดีค่ะป้าอิ่ม คะ!... คุณพ่อเข้าโรงพยาบาล” เมื่อรับรู้ข่าวร้ายจากปลายสายเจ้าเอยก็รีบพุ่งตัวอออกไปจากบ้านทันทีเจ้าเอยนั่งแท็กซี่มาร่วมครึ่งชั่วโมงก็มาถึงโรงพยาบาลที่พ่อของเธอถูกส่งตัวมา และแล้วเธอก็ต้องเจอเรื่องที่น่าหดหู่ใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาพ่อของเธอไม่ได้รับการรักษาอย่างดีอย่างที่เธอคิด“แล้วทำไมวันนั้นป้าอิ่มไม่บอกเอยล่ะคะ คุณพ่อก็ไม่เห็นพ
Ler mais
ตอนที่9 ดิบเถื่อน
“ครั้งนี้ผมจะให้ห้าหมื่นตามที่คุณขอก็แล้วกัน อีกสองชั่วโมงผมจะเข้าไปที่ห้องนอนคุณก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อยก็แล้วกัน”เจ้าเอยพยักหน้าน้อยๆ รับคำของมานูแอล หลังจากนั้นจึงรีบหันหลังให้เขาและเดินออกไปจากห้องทำงานของชายหนุ่ม เพราะไม่อยากให้เขาได้เห็นน้ำตาจากความอ่อนแอของเธอซ่า ซ่า เจ้าเอยเปลือยเปล่าชำระล้างร่างกายด้วยสายน้ำจากฝักบัวใหญ่ เธอร้องให้สะอึกสะอื้นน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกเปลี่ยนจากสถานะภรรยารักของมานูแอลเป็นเพียงแค่ตุ๊กตายางให้เขาได้ใช้บำเรอความไคร่ทั้งตอนนี้ยังกลายเป็นเสมือนเธอกำลังเป็นเพียงแค่ผู้หญิงขายบริการนอนกับสามีตัวเองเพื่อนแลกเงินในแต่ละครั้งเท่านั้น เธอจะไม่เจ็บปวดหัวใจเท่านี้เลยหากเงินทุกบาททุกสตางค์ที่ได้จากค่าสินสอดถูกนำไปใช้รักษาพ่อหญิงสาวในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวนั่งเป่าผมอยู่ที่หน้ากระจกห้องแต่งตัวพักใหญ่ด้วยแววตาที่เหม่อลอย เธอมองไปยังภาพสะท้อนของแหวนเพชรเม็ดโตที่นิ้วนางข้างซ้ายก็ย้อนกลับไปเห็นภาพงานแต่งงานในหัว“ขอบคุณนะครับที่เลือกผมเป็นคู่ชีวิต ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณไปจนวันตาย เชื่อใจผมนะครับ” คำสัญญาจากปากของมานูแอลเธอยังจำได้ไม่ลืม ตอนนั้นเธอยังไม่รู้ว่าตัวเองได้มอบ
Ler mais
ตอนที่10 เข้าโรงพยาบาล
มานูแอลมาถึงโรงพยาบาลได้ก็รับวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาวันดีที่ยืนสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉิน“ทำไมเอยถึงตกบันไดได้”“ก็คุณวีพี่ชายคุณเอยมาอาละวาดขอเงินคุณเอย พอคุณเอยไม่มีให้ก็มาแย่งแหวนในมือคุณเอยเลยตกบันไดค่ะ”มานูแอลรู้ดังนั้นก็กัดฟันจนกรามขึ้นเป็นสัน เขาพยายามข่มอารมณ์ให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้“ผมฝากป้าวันดูแลเอยก่อนนะครับ” “คุณแอลจะไปไหนคะ” วันดีเริ่มขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม เพราะคิดว่ามานูแอลจะอยู่คอยฟังอาการของภรรยาตัวเองเสียอีก“ผมมีธุระด่วนที่ต้องทำครับ” พูดจบก็เดินดุ่มออกจากโรงพยาบาลไปทันที เห็นทีงานนี้เขาต้องสะสางกับคนที่ไม่รู้จักพอด้วยตัวเองเสียแล้วฟึ่บ...มานูแอลถอดเสื้อเชิ้ตที่เต็มไปด้วยเลือดฟาดใส่หน้าของวีรพงษ์ที่นอนจมกองเลือดไม่ได้สติ ก่อนจะหันมาสั่งกับเควินเสียงแข็ง“เอามันไปทิ้งไว้ข้างทาง”“ครับคุณแอล”มานูแอลเปลือยท่อนบนในมือกำแหวนแต่งงานของเจ้าเอยแน่น เขาเดินดุ่มไปที่รถโดยที่ไม่คิดจะหันหลังกลับมามองคนที่เพิ่งซ้อมจนถึงขั้นปางตาย เพราะสิ่งที่เขาทำวีรพงษ์สมควรโดนมันอยู่แล้ว“ตื่นแล้วเหรอคะคุณเอย” วันดีละมือจากการปอกผลไม้เมื่อเห็นคนที่มีผ้าพันแผพันอยู่ที่ห
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status