Se connecterPartager
BAD CARELESS #6
Date de publication:
2025-06-17 22:52:38BAD CARELESS #6
-หลายวันต่อมา-
“พี่วีจะไปส่งข้าวที่ไหนหรอคะ”
“ที่คอนโดครับ” ชายหนุ่มตอบพร้อมกับมองหญิงสาวผ่านกระจกมองหลัง
“แล้วเอ่อ คุณเพทายเค้าอยู่ไหนเหรอคะ”
“นายอยู่ที่บริษัทครับ หรือคุณใบข้าวอยากไปหานายครับ”
“มะ...ไม่ค่ะไม่” ใบข้าวส่ายหน้ารัว
“คุณใบข้าวเบื่อใช่มั้ยครับ” วีเอ่ยถามยิ้มๆ “นายคงเป็นห่วง เลยไม่อยากให้คุณใบข้าวออกไปไหน”
ใบข้าวส่งยิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทน “ข้าวขอแวะตลาดหน่อยได้มั้ยคะ ที่ห้องไม่มีของสดเลย”
“ตลาด?”
“ใช่ค่ะ” ใบข้าวยิ้มกว้าง “ตรงก่อนจะถึงคอนโด ข้าวเห็นมีตลาดสดอยู่ค่ะ รบกวนพี่วีแวะให้หน่อยได้มั้ยคะ”
“ได้ครับ” วีพยักหน้าก่อนจะตบไฟเลี้ยวเข้าไปในตลาดดังกล่าว “เดี๋ยวผมลงไปช่วยถือมั้ยครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ” ใบข้าวส่งยิ้มกว้างให้ชายหนุ่ม “ข้าวซื้อนิดเดียว” ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถไปทันที
-หลายชั่วโมงต่อมา-
แกรก!
ใบข้าวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟากลางห้องหันไปมองเพทายที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้านิ่งๆ “คุณ หิวมั้ยคะ”
“...”
“พอดีวันนี้ข้าวทำข้าวผัด ก็เลยทำไว้เผื่อคุณด้วย” ใบข้าวพูดอย่างเกร็งๆ
“ไม่กิน” เพทายพูดเสียงนิ่ง ก่อนจะเดินผ่านหน้าหญิงสาวเข้าห้องนอนไป
“ไม่กินก็ไม่กินสิ ทำไมต้องทำหน้าดุด้วย” ใบข้าวพูดขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งอ่านหนังสือต่ออย่างไม่สนใจ
-วันต่อมา ณ มหาวิทยาลัย-
ตึกตัก ตึกตัก
แกรก!
“คุณ...” ใบข้าวมองเข้าไปในรถพร้อมกับทำสีหน้าตกใจ
“จะยืนมองอีกนานมั้ย” เพทายถามเสียงนิ่ง “ขึ้นมา ฉันมีธุระต่อ”
“ค่ะๆ” ใบข้าวพยักหน้าก่อนจะเข้าไปนั่งบนรถ “ข้าวต้องไปด้วยเหรอคะ”
“...”
“แล้วนี่เราจะไปไหนกะ...” ใบข้าวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าหนีเพทายที่มองมาที่เธอด้วยสีหน้าหงุดหงิด “ขอโทษค่ะ”
-ผ่านไปสักพัก-
เอี๊ยด!
“มันมาถึงยัง”
“ถึงแล้วครับนาย” ชายชุดดำพูดขึ้นพร้อมกับหันไปมองใบข้าว “เดี๋ยวผมให้คนของเราเฝ้าคุณใบขะ...”/“ไม่ต้อง”
“แต่มันอันตรายนะครับนาย”
“เป็นผู้หญิงของฉัน คิดว่าจะหนีเรื่องพวกนี้ได้เหรอไง” เพทายพูดกับลูกน้องก่อนจะหันไปมองหญิงสาวที่มองมาที่เขาด้วยสีหน้าสงสัย “ลงไปกับฉัน”
“ค่ะ” ใบข้าวพยักหน้าพร้อมกับเปิดประตูลงไป ก่อนจะมองไปยังรอบๆ ที่เหมือนจะเป็นโกดังอะไรสักอย่าง
หมับ!
“จะมองอีกนานมั้ย เดินมา!” เพทายเดินมาคว้ามือหญิงสาวก่อนจะค่อยๆ เลื่อนไปกุมมือแล้วพาเดินเข้าไปด้านในโกดัง
ตึกตัก ตึกตัก
ใบข้าวมองไปรอบๆ ตามทางเดินที่เต็มไปด้วยชายชุดดำจำนวนมากที่โค้งหัวให้เธอด้วยสีหน้านิ่งเรียบ
หมับ!
ใบข้าวเอื้อมมืออีกข้างไปจับแขนเพทายไว้ด้วยสีหน้ากังวล ก่อนจะค่อยๆ เอามือลงเมื่อเห็นสายตาเย็นชาของชายหนุ่มที่มองมาที่เธอ
“เอามันออกมา” เพทายพูดเสียงนิ่งก่อนสายตาจะหันไปมองชายหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกลากออกมาจากมุมมืด
ใบข้าวมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างสงสัย ก่อนจะเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อเห็นสภาพของชายหนุ่มที่ถูกลากออกมา
“ใครสั่งให้มึงมาเผาสินค้าของกู” เพทายพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน
“...”
“ไม่ตอบ?” เพทายยิ้มมุมปากก่อนจะหันไปสบตากับลูกน้อง “พามันมานี่” ก่อนจะเดินไปหยิบมีดบนโต๊ะพร้อมกับเดินเข้าไปหาชายหนุ่มคนดังกล่าว “เอามือมันออกมา”
“ปล่อย! ปล่อยกู!” ชายหนุ่มคนดังกล่าวพูดพร้อมกับพยายามดิ้นหนี “ปล่อยดิวะ!”
ฉึก!
“อ๊ากกก!” ชายหนุ่มร้องขึ้นพร้อมกับเงยหน้าจ้องเพทายอย่างเคียดแค้น “มึง!”
“ใครสั่งมึงมา!” เพทายตะคอกด้วยความโมโห “ตอบกู!”
“ไม่!”
ฉึก! “อ๊ากกก! แม่งเอ้ยย!” ชายหนุ่มร้องขึ้นมาราวกับจะขาดใจ “กูจะฆ่ามึง! อ๊ากกก!”
กึก! เพทายกดมีดลงไปหนักขึ้นพร้อมกับแสยะยิ้มมุมปาก “จะฆ่ากูเหรอ หึ เอาสิ”
“อึก!” ชายหนุ่มคนดังกล่าวกำมือแน่นราวกับจะขาดใจพร้อมกับมองตามเพทายที่เดินหันหลังกลับไปยืนที่เดิม
“อ๊ากก!” ชายหนุ่มคนดังกล่าวตะโกนขึ้นพร้อมกับสะบัดตัวออกจากลูกน้องของเพทายแล้ววิ่งเข้าไปหาใบข้าวที่ยื่นอึ้งอยู่ไม่ไกล
หมับ!
“กรี๊ดดด!” ใบข้าวร้องขึ้นด้วยตัวสั่นเทาพร้อมกับหันไปมองหน้าเพทาย
“ปล่อยกู!” ชายหนุ่มจ่อมีดไปที่คอของใบข้าว “เลือกเอาว่าจะปล่อยกู หรือให้อีนี่ตาย!” พร้อมกับกดมือลงไปบนคอของหญิงสาวจนมีเลือดไหลออกมา
“มึงขู่กูงั้นเหรอ” เพทายยิ้มมุมปากก่อนจะปรายตาไปมองใบข้าว
“ฮึก คะ...คุณ ฮืออ ช่วยด้วย”
“จะปล่อยกูหรือจะมองแฟนมึงตาย!” ชายหนุ่มตะโกนขึ้นอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นว่าเพทายยังยืนนิ่งอย่างไม่สนใจ
“เอาสิ อยากทำอะไร ทำเลย” เพทายยืนกอดอกพร้อมกับยิ้มมุมปาก ก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบพร้อมกับจ้องเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยแววตาเฉยชา “ยืนเฉยทำไมอะ ทำดิ กูรอดูอยู่”
“ฮึก ฮืออ” ใบข้าวร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัวก่อนจะมองไปรอบๆ ด้วยสายตาอ้อนวอน
“นายครับ” ลูกน้องคนสนิทเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปมองใบข้าวด้วยแววตาสงสาร
“ไม่ทำเหรอ” เพทายเอ่ยถามพร้อมกับยิ้มมุมปาก ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ออกมา “เอาดิ กูรอดูอยู่”
“ฮึก ชะ...ช่วยด้วย” ใบข้าวหันไปมองหน้าเพทายเชิงข้อร้อง “ช่วยข้าว ฮึก ด้วย ฮืออ”
เพทายมองหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะทิ้งบุหรี่ลงบนพื้น “เอาไง” พร้อมกับเอาเท้าเหยียบเศษบุหรี่ที่พื้น
“มึง...”
แกร๊ก!
ปัง!
กรี๊ดด!
ใบข้าวกรีดร้องด้วยความตกใจพร้อมกับมองชายหนุ่มที่ทรุดลงไปกับพื้นพร้อมกับเลือดที่ไหลทะลักออกมาเต็มไปหมด “ฮึกก ฮืออ”
เพทายมองหญิงสาวด้วยแววตาไร้อารมณ์ก่อนจะเอาปืนกลับไปเหน็บไว้ที่เอวพร้อมกับหันไปหาลูกน้อง “ส่งศพมันกลับไปให้เจ้านายมันด้วย”
“ครับนาย”
เพทายยืนนิ่งก่อนจะมองใบข้าวที่นั่งสะอื้นด้วยใบหน้าซีดเซียว “กลับ”
ใบข้าวหันมามองหน้าชายหนุ่มก่อนจะค่อยๆ ดันตัวขึ้นพร้อมกับปาดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะเดินนำหน้าออกไปที่รถทันที
-บนรถ-
“ฮึก ฮืออ”
“จะร้องอีกนานมั้ย?” เพทายถามขึ้นเสียงนิ่ง “จะร้องอะไรนักหนาวะ!”
ใบข้าวสะดุ้งพร้อมกับกัดริมฝีปากของตัวเองแน่นอย่างพยายามไม่ให้เสียงสะอื้นดังออกมา “ฉันทำอะไรให้คุณอะ ฮึก”
“...”
“เอาจริงๆ เราแทบไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ แต่คุณ ฮึก คุณทำเหมือนคุณโกรธอะไรฉัน”
“หุบปาก!”
“ทำไม? ฉันไม่ทีสิทธิ์แม้แต่จะถามเลยงั้นเหรอ”
“นี่เธอ...”
“คุณนี่มัน...เลวจริงๆ ฮึก” ใบข้าวหันไปพูดใส่ชายหนุ่มด้วยสายตาแข็งกร้าว
หมับ!
เพทายกระชากแขนหญิงสาวเข้ามาใกล้พร้อมกับจ้องด้วยแววตาดุดัน “อย่าปากดีให้มันมาก!”
“...”
“อย่าลืมว่าพ่อของเธออยู่ในกำมือของฉัน!”
“ฉันก็แค่อยากรู้อะ ว่าฉันไปทำอะไรให้คุณ ฮึก ฮืออ”
“เงียบ! รำคาญ!” เพทายตะคอกใส่หญิงสาวก่อนจะหันหน้าออกไปนอกกระจก ก่อนที่ในรถจะกลับมาเงียบอีกครั้ง
-ผ่านไปสักพัก-
“เอ่อ ไปโรงพยาบาลมั้ยครับนาย” วีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง
“ไปโรงบาล? ไปทำไม”
“ก็...” วีพูดก่อนจะมองไปยังหญิงสาวที่ใช้มืดกดแผลอยู่ข้างๆ
“แค่นี้ไม่ตายหรอก” เพทายพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจพร้อมกับปรายตาไปมองคนข้างๆ เล็กน้อย
ใบข้าวกำมือแน่นก่อนจะหันไปมองด้านนอกพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาไม่ขาดสาย
Dernier chapitre
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย Special #3
Special #3ปี๊นนน!อาร์ตหันไปมองรถตำรวจที่มาจอดอยู่ข้างๆ ระหว่างติดไฟแดงครืดด“ครับ?”“เชิญไปกับเราครับ เราได้แจ้งมาว่ารถคุณมีสิ่งผิดกฎหมาย”“ผมว่าคุณน่าจะเข้าใจผิดนะครับ” อาร์ตพูดอย่างไม่ยอมครืดด ครืดดชายหนุ่มละสายตาจากตำรวจก่อนจะคว้าโทรศัพท์มากดรับสายตี๊ด!“ครับพี่เชน”(ไปกับตำรวจคนนั้น อย่าบอกอะไรนายหญิงเด็ดขาดกูกับนายกำลังตามไป)“ครับ”ตี๊ด!“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะพี่อาร์ต” ใบข้าวถามด้วยสีหน้าหวาดกลัว“เปล่าครับนายหญิง พอดีน่าจะมีเรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อยแต่เราอาจจะต้องตามไปเคลียร์กับเค้า”ใบข้าวพยักหน้า “ค่ะ ยังไงก็ได้”อาร์ตยิ้มบางๆ ก่อนจะหันไปหาตำรวจคนดังกล่าว “คุณนำไปเลย”ตำรวจพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเปิดไซเรนวิ่งนำรถของใบข้าวไปทันที“นี่เราต้องไปโรงพักเหรอคะ”“ครับ น่าจะเป็นแบบนั้น”ใบข้าวนิ่งไปพร้อมกับมองไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกแปลกๆ “เกิดอะไรขึ้นคะพี่อาร์ตแล้วพี่เชนโทร. มาทำไม?”“เอ่อ...”“พี่อาร์ตคะ” ใบข้าวพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ“น่าจะมีคนตามเรามาครับ”ใบข้าวทำหน้าตกใจก่อนจะหันไปมองด้านหลังด้วยสีหน้ากังวล“ไม่ต้องกังวลครับนายหญิง 2 คันหลังเป็นรถของพวกเราที่นายน้อยส่งมาครับ”ใบข้าวถอนห
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย Special #2
Special #2ใบข้าวนั่งนิ่งพร้อมกับกำมือแน่น ก่อนจะกัดริมฝีปากด้วยสีหน้าเครียดๆหมับ!ไพรินเอื้อมมือไปจับมือใบข้าว “ตื่นเต้นเหรอคะเจ้”ใบข้าวพยักหน้าเบาๆ “อื้อ มันรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องอะ”“ใจเย็นๆ นะคะ เดี๋ยวหมอก็มาแล้ว” ไพรินส่งยิ้มให้ใบข้าวอย่างปลอบโยนใบข้าวพยักหน้าพร้อมกับหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะบีบมือไพรินกลับพร้อมกับยิ้มออกมาแกรก!ขวับ!ทั้งคู่หันไปมองหมอที่เดินถือแฟ้มเอกสารเข้ามาก่อนจะเดินมานั่งที่โต๊ะ“เป็นไงบ้างคะคุณหมอ” ไพรินถามขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้นหมอยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะหันไปมองหน้าใบข้าว “ยินดีด้วยครับ คุณตั้งครรภ์ได้ 4 สัปดาห์แล้ว”ไพรินหันไปยิ้มกับใบข้าวด้วยความดีใจ “ดีใจด้วยนะคะเจ้ หลานตัวน้อยของรินอยู่ในนี้จริงๆ ใช่มั้ย”ใบข้าวยิ้มกว้างก่อนจะหันไปหาคุณหมอ “แล้วฉันจะต้องทำอะไรต่อคะ”“เดี๋ยวคุณแม่ทำเรื่องฝากครรภ์ได้เลยนะครับ หมอจะจัดยาบำรุงต่างๆ ไปให้ แล้ววันนี้คุณพ่อมาด้วยมั้ยครับ?”ใบข้าวนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ “เปล่าค่ะ”“งั้นรอบหน้าให้คุณพ่อมาด้วยนะครับ เพราะเราต้องคุยรายละเอียดกับทางคุณพ่อด้วย”“ค่ะคุณหมอ” ใบข้าวพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ไพริน-ผ่านไปสั
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย Special #1
Special #1-1 ปีต่อมา-เอี๊ยดด! พีทหันไปมองรถหรูที่แล่นเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้ายิ้มๆ ก่อนจะกอดอกมองชายหนุ่มที่เดินหน้านิ่งลงมาจากรถ“ลมอะไรพัดมา”“ไม่เห็นต้องถามเลยค่ะ” ไพรินเดินออกมาจากบ้านก่อนจะพุ่งตรงเข้าไปกอดพี่ชาย “มาตามเจ้กลับบ้านล่ะสิ”“หึ” เพทายยิ้มขำน้องสาวพร้อมกับดึงเข้ากอด “ใบข้าวอยู่ไหน”“อยู่ในครัวค่ะ กำลังทำกับข้าวอยู่” ไพรินตอบอย่างอารมณ์ดี“แม่บ้านไม่มีเหรอไง”“ก็พอเจ้ข้าวรู้ว่าเฮียจะมาก็เลยลงมือทำเองเลย เพราะเฮียกินยาก”“เฮียว่ารินขี้บ่นขึ้นนะ อยู่กับเฮียพีทมากไปรึเปล่า” เพทายพูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนจะเดินผ่านหน้าพีทไปอย่างกวนๆ“พี่ชายเรานี่มันจริงๆ เลยนะ” พีทพูดพร้อมกับเดินมาโอบเอวไพริน“รินชอบเฮียทายเวอร์ชันนี้นะ” ไพรินพูดพร้อมมองตามพี่ชายที่เดินตรงเข้าไปในบ้าน “เมื่อก่อนนับครั้งได้เลยที่จะเห็นเฮียทายยิ้ม เดี๋ยวนี้แค่มีเจ้ข้าว เฮียทายก็ยิ้มแล้ว”“เบื่อคนคลั่งรัก” พีทพูดพร้อมกับจูบขมับแฟนสาวก่อนจะพาเดินเข้าไปในบ้านทันที“ทายย” ใบข้าวหันมาไปมองเพทายพร้อมยิ้มกว้างออกมา “ทำไมมาถึงไวจัง”“คิดถึงเมียไง” เพทายพูดพร้อมกับเดินไปจูบหน้าผากใบข้าว “บ้านทายไม่มีแม่บ้านเหรอ”“หืมม?” ใบข้า
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย BAD CARELESS #53 The End
BAD CARELESS #53-3 เดือนต่อมา-ตี๊ดดด! แกรก!“อ้าว ยังไม่นอนเหรอ”“ไปไหนมา” ใบข้าวพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ “ทำไมกลับมาตอนนี้?”“ไปคุยกับลูกค้ามาครับ” เพทายพูดพร้อมกับเดินตรงเข้ามาทำท่าจะกอดหญิงสาว“หยุด!” ใบข้าวพูดพร้อมกับจ้องหน้าแฟนหนุ่ม “วันนี้ทายไม่มีพบลูกค้า ข้าวเป็นเลขาทายนะอย่าลืม”“มี” เพทายพยักหน้าเบาๆ “พอดีมันกะทันหันอะ ข้าวกลับมาแล้ว ทายเลยอยากให้ข้าวพัก”“ทายเนี่ยนะ อยากให้ข้าวพัก?” ใบข้าวพูดขึ้นอย่างไม่เชื่อ “ไม่จริงอะ ทายติดข้าวจะตายแค่ข้าวไปกินกาแฟกับเดย์ทายยังตามไปเลย”“ก็...” เพทายนิ่งไปอย่างเถียงไม่ออก“ก็?” ใบข้าวถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ “ก็อะไรคะคุณเพทาย”“โหข้าว” เพทายพูดพร้อมกับเดินเข้าไปกอดหญิงสาว “อย่าดุดิ ทายไปคุยกับลูกค้าจริงๆ”“นี่กินเหล้ามาด้วยเหรอ” ใบข้าวหันไปถามแฟนหนุ่ม “แล้วกลับมายังไง อย่าบอกนะว่าขับเอง”“เปล่าครับ ไอ้เชนขับมาให้” เพทายพูดพร้อมกับกดจูบลงบนแก้มหญิงสาว“นี่ อย่ามาหอมนะ” ใบข้าวผลักอกแฟนหนุ่มอย่างเคืองๆ“อ้าว ทำไมอะ” เพทายพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า “ไม่ให้กอดเมียแล้วจะให้ทายกอดใคร”“...” ใบข้าวมองค้อนแฟนหนุ่มพร้อมกับผลักมือออก ก่อนจะถูกเพทายรวบเข้าไปกอดไ
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย BAD CARELESS #52
BAD CARELESS #52“ข้าว!” เดย์ตะโกนเรียกเพื่อนรักพร้อมกับชูแก้วเหล้าไปทางหญิงสาว“เก้า! เดย์!” ใบข้าวยิ้มให้เพื่อนรักด้วยความดีใจ“โหห สมกับเป็นเมียมาเฟียจริงๆ” เดย์พูดพร้อมกับหันไปมองชายชุดดำสองคนที่ยืนประกบใบข้าวอยู่ด้านหลัง“ไอ้เวรนั่นมันยังไม่เลิกหวงเธอกับพวกฉันอีกเหรอ” เก้าพูดเสียงนิ่ง “ไร้สาระฉิบหาย”ใบข้าวยิ้มขำก่อนจะหันไปพูดกับลูกน้องด้านหลัง “พวกพี่นั่งโต๊ะข้างๆ ก็ได้ค่ะ อยากทานอะไรสั่งเลยนะคะ เดี๋ยวข้าวไปเก็บเงินที่ทายเอง”“ครับนายหญิง” ลูกน้องทั้งสองคนโค้งหัวให้หญิงสาวก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก“หายไปเกือบ 2 ปี สวยขึ้นนะเนี่ย” เดย์พูดขึ้นยิ้มๆ“ต้องการไรอะ อยู่ดีๆ มาชม แปลกๆ นะเนี่ย” ใบข้าวพูดขึ้นอย่างระแวงพร้อมกับมองไปที่โต๊ะอาหาร “หืออ ส้มตำ อยากกินอะ” ก่อนจะเอื้อมมือไปตักด้วยสีหน้าตื่นเต้น“จริงๆ เมกาก็มีนะ ถ้าแกไม่ขี้งก” เดย์พูดเชิงประชดคนตรงหน้า“รู้ แต่มันก็ไม่เหมือนกันมั้ย อีกอย่างโคตรแพง ใครจะกินลง”เก้ามองหญิงสาวยิ้มๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดก “เห็นบอกว่าทำงาน งานอะไร?”“เลขา” ใบข้าวพูดพร้อมกับตักอาหารเข้าปาก “เลขาทาย”“แบบนี้เรียกว่าทำงานเหรอวะ” เด
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย BAD CARELESS #51
BAD CARELESS #51เพทายค่อยๆ ขยับเปลือกตาช้าๆ จากการปลุกของแสงแดดที่ส่องผ่านม่านเข้ามาในห้องชายหนุ่มลืมตาขึ้นอย่างงัวเงียก่อนจะก้มลงไปมองในอ้อมกอดที่มีร่างบางหลับสนิทอยู่จุ๊บบ จุ๊บบ~เพทายยิ้มบางๆ พร้อมกับกดจูบลงบนขมับของร่างบางอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเลื่อนผ้าห่มมาคลุมตัวใบข้าวไว้ ก่อนที่ตนเองจะลุกไปใส่เสื้อคลุมแล้วเดินออกไปด้านนอกเพทายเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นก่อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทร. หาลูกน้องคนสนิทตืดดด ตืดดดตี๊ด!(ครับนายน้อย)“วันนี้ช่วงเช้ามีไรมั้ย”(ไม่มีครับ)“อื้อ กูเข้าบริษัทช่วงบ่ายนะ”(ครับนาย)“อย่าลืม เตรียมเอกสาร supplier ที่เราสั่งของด้วย กูว่าราคามันแปลกๆ”(ได้ครับนาย)“แล้วก็...”หมับ!เพทายนิ่งไปพร้อมกับหันไปมองด้านหลัง “ตื่นแล้วเหรอ”“อื้อ ทำไมไม่ปลุกอะ” ใบข้าวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอู้อี้เพราะเอาหน้าแนบอยู่บนหลังชายหนุ่ม“เห็นเพิ่งได้นอน” ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ ก่อนจะหันหลังไปอุ้มหญิงสาวขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์ “อยากกินอะไร”“มีของสดมั้ย?”“มี ทายให้ไอ้เชนไปซื้อไว้ให้แล้ว” เพทายพูดพร้อมกับหยิกแก้มคนตรงหน้าเบาๆ “วันนี้ทำไหวเหรอ ให้คนไปซื้อให้ก่อนมั้ย”“ก็...ไหวอยู่นะ”เพทายพยั
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย BAD CARELESS #11
BAD CARELESS #11“นี่คุณ” ใบข้าวหันไปเรียกชายหนุ่ม “เย็นแล้วนะ ไม่กินข้าวเหรอ คุณมียาตอนเย็นนะ”“งานฉันยุ่ง”“งั้นซื้อมากินมั้ย เดี๋ยวข้าวไปซื้อให้” ใบข้าวถามพร้อมกับลุกเดินไปนั่งตรงหน้าเพทาย “อยากกินอะไร”“ไม่หิว” เพทายพูดพร้อมกับจ้องเอกสารตรงหน้าอย่างไม่วางตา “หิวก็ไปกินก่อน”“แต่คุณก็ต้องกินนะ ม
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย BAD CARELESS #8
BAD CARELESS #8“อะ เสร็จแล้ว” ใบข้าวพูดขึ้นพร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปมองชายหนุ่ม “จะให้ฉันเซฟไว้ที่ไหน”“เธอมั่วปะเนี่ย” เพทายถามพร้อมกับทำสีหน้าไม่ค่อยเชื่อ“ฉันไม่ได้เลวเหมือนคุณนะ ที่จะได้เห็นความทุกข์ของคนอื่นเป็นเรื่องสนุกอะ” ใบข้าวพูดพร้อมกับมองหน้าเพทาย “มาเซฟเองละกัน”“อื้อ”“มีอีกรึเปล่าที่ต้อ
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย BAD CARELESS #7
BAD CARELESS #7“โอ๊ยย~” ใบข้าวร้องขึ้นเบาๆ พร้อมกับค่อยๆ ซับแผลบริเวณคอของตนเอง “ท่าทางจะดวงตกจริงๆ นะเนี่ย” ก่อนจะติดพลาสเตอร์และถอนหายใจออกมาเบาๆจ๊อกก จ๊อกก~ ใบข้าวเอามือกุมท้องพร้อมกับนิ่วหน้า “หิวข้าวอะ” ก่อนจะเดินออกไปนอกห้องพร้อมกับมุ่งไปในครัวทันที“กินไรดีอะ” ใบข้าวพูดกับตัวเองเบาๆ “ไข่เจ
BAD CARELESS พลั้งหัวใจให้นายมาเฟีย BAD CARELESS #5
BAD CARELESS #5-วันต่อมา-ก๊อก ก๊อก“ข้าว ตื่นรึยังลูก”ใบข้าวค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงียก่อนจะหันไปมองที่ประตู ที่คนเป็นพ่อเดินยิ้มพร้อมกับมาทิ้งตัวลงข้างๆ เตียง “พ่อคะ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”“เช้ามืดลูก” คนเป็นพ่อพูดพร้อมกับลูบหัวลูกสาว“กลับมากะทันหันเหรอคะ”“ใช่ลูก” คนเป็นพ่อพูดพร้อมกับถอนห
Vous vous intéresseriez aussi à
