Se connecterPartager
บทที่ 17 เสียวซ่าน 4
Date de publication:
2026-05-13 12:39:34“เอ้า! รอนานไหม หิวแล้วล่ะสิ”
Dernier chapitre
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทส่งท้าย 6 [จบ]
ความสวยงามของท้องทะเลและหมู่เกาะน้อยใหญ่เปรียบเสมือนผืนผิวน้ำที่ยาวระนาบเป็นผืนแผ่นเดียวกับน้ำทะเลที่ยาวไกลสุดลูกหูลูกตา พร้อมกับความสงบของธรรมชาติที่คอยบรรเลงและสร้างความสนุกสนานอย่างเต็มอิ่ม ทั้งสองอยู่ด้วยกันที่นี่ต่ออีกสักพัก พีรเทพติดต่องานผ่านอินเตอร์เนตและเลื่อนนัดลูกค้าออกไปจนกว่าจะกลับกรุงเทพ การที่ลองซ้อมเป็นแม่บ้านแม่เรือนซักผ้าหุงข้าวให้คนที่รักเป็นเรื่องที่สนุกมากคืนวันที่ผันผ่าน กาโตะทำของกินง่ายๆ ให้เขา ส่วนเรื่องเสื้อผ้าก็หายห่วงเพราะยืมชุดที่พี่พีมีสำรองอยู่ที่นี่มาใส่ไปก่อน แค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ๆ ก็ใส่ได้สบาย หากมีเวลาว่างก็จะจูงมือเดินเล่นริมชายหาด หรือไม่ก็ปั่นไอ้นมเย็นไปตามถนนที่มีต้นสนเรียงรายเต็มสองข้างทาง หากวันไหนแดดร่มลมตก เราก็จะลองฝึกว่ายน้ำในทะเลด้วยกันจนกาโตะเก่งขึ้นพีรเทพร่วมรักกับเขาตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นที่ใดก็ตาม แต่เราสองคนกลับยิ่งหิวกระหายกันและกันมากขึ้นกว่าเดิม“แน่นจังเลยโตะ” “บะ...เบาหน่อย ยะ...อย่าขยับแบบนั้นสิครับ
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทส่งท้าย 5
“นี่... ปลุกอารมณ์ของฉันแล้วก็อย่าทิ้งค้างไว้อีกสิ” เขาประท้วงเสียงเข้ม ทำเอากาโตะอายจนลนลาน“กะ...ก็โตะ”“ทำแบบที่ฉันเคยทำสิ ลองนึกดูว่าฉันทำอย่างไรกับนาย”เขากระซิบแผ่วเบา แม้ว่ากาโตะจะไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรแต่ก็พรมจูบทั่วเรือนร่างแข็งแรงบึกบึนนั้นอีกครั้ง ซุกไซ้แก้มสากๆ ซอกคอเรื่อยลงมาจนถึงบ่ากว้าง แผงอกกำยำ หน้าท้องแข็งแกร่งและ... หยอกเย้าจนกว่าเขาจะเรียกร้อง“โตะ... โตะ...” เขาร้องเรียกชื่อครั้งแล้วครั้งเล่า ถูปลายนิ้วตรงจุดอ่อนไหว เสียดสีจนฉ่ำชุ่มและเร่งเร้าให้กาโตะหอบหายใจกระชั้นถี่ “มาเถอะ... นายเองก็ต้องการไม่ใช่เหรอ”“งะ...งั้น พะ...พร้อมนะครับ”“มาสิ ฉันพร้อมนานแล้ว” เขาบิดกายอย่างเสียวซ่านถึงขีดสุดเมื่อกาโตะนั่งคร่อม ทาบทับลงมาบนร่างของเขา มันแข็งเครียด ร้อนแรงและวิเศษเกินบรรยาย ดวงตาของเขาฉ่ำปรือเต็มไปด้วยความพึงพอใจเมื่อถูกความคับแน่นบีบรัด“อา... โตะ ฉันรักนาย”กาโตะหอบกระเส่า ค่อยๆ จับลำหอกอวบจดจ่อรูเสียว แล้วท
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทส่งท้าย 4
ปลายลิ้นของเขาร้อนดังไฟสุม ตวัดหัวนมสีชมพูชูชันเข้าสู่อุ้งปากอย่างหิวกระหาย ทำให้กาโตะสั่นระริกทั้งที่น้ำอุ่น“ขอบคุณที่พาโตะมาเที่ยวที่สวยๆ เหมือนฝันแบบนี้นะครับ โตะมีความสุขมาก”พีรเทพไม่พูดอะไรเลย แต่สื่อสารให้รับรู้ด้วยร่างกาย ทั้งสองคนต่างก็เปียกปอน เนื้อแนบเนื้อเสียดสีจนเขาเครียดเขม็ง ดวงตาแววโรจน์เต็มไปด้วยพลังอำนาจและความเร่าร้อน ร่างของทั้งสองคนจึงแดงก่ำราวกับไฟเผาและปรารถนาที่จะสัมผัสกันให้ลึกซึ้งกว่านี้“นานเท่าไหร่แล้วนะที่ฉันไม่มีนายอยู่ตรงนี้... หลายครั้งที่ฉันฝันว่านายกลับมา แต่พอตื่นขึ้นมามันก็ยิ่งเจ็บปวด... อย่าหายไปไหนโดยที่ฉันไม่อนุญาตอีกนะกาโตะ”น้ำเสียงของเขาทรมาน เต็มไปด้วยความอ้างว้างขมขื่น แววตาเศร้าๆ ทำให้กาโตะรู้ว่าการลาจากผู้ชายคนนี้ไปเป็นเรื่องที่ตัดสินใจผิดอย่างยิ่งยวด กาโตะพยักหน้าแรงๆ เพื่ออยากจะให้รู้ว่าขอบคุณ... ขอบคุณที่รัก คอยห่วงหวงและเฝ้ารอเขาเสมอมา เพราะคำขอโทษสักกี่ร้อยพันครั้งก็คงไม่อาจลบบาดแผลนี้ได้ กาโตะจึงจูบนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อชดเชยวันเวลาที่ห่างหายไปโดยเร็วที่สุด“โตะขอจูบพี
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทส่งท้าย 3
เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้งก็พบว่ารถสปอร์ตจากัวร์กำลังแล่นเข้าจอดหน้าบ้านพักตากอากาศริมทะเลอันเงียบสงบและสวยงามจนแทบลืมหายใจ บ้านพักตากอากาศหันหน้าออกสู่ทะเล ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหราและมีสระว่ายน้ำไร้ขอบส่วนตัวพร้อมทิวทัศน์ทะเลอันกว้างไกลสุดลูกหูลูกตากาโตะร้องว้าวและวิ่งไปสำรวจรอบๆ อย่างตื่นเต้นทันที เท้าของเขาเหยียบลงบนชายหาดอันเงียบสงบ งดงามด้วยเม็ดทรายขาวละเอียดท่ามกลางดวงตะวันเจิดจ้า ตลอดแนวหาดกว้างยาวสุดลูกหูลูกตาเต็มไปด้วยต้นมะพร้าวสูงชะลูดเป็นแถวเป็นแนว โน้มต้นลู่ไหวท้าลมทะเล ในทะเลห่างออกไปมีเรือประมงลำเล็กๆ แล่นอยู่ไม่ไกล หากเอนกายลงพักที่หาดนี้สักครั้ง จะได้ยินเสียงลมพัดคลื่นทะเลซัดหาชายฝั่งอ่อนโยนราวกับเสียงกระซิบ พอได้มาถึงทะเลเป็นครั้งแรกแล้วก็อดใจไม่ไหว วิ่งตรงไปยังหาดทรายส่วนตัว “ว้าว! ทะเล! ว๊ากก น้ำทะเลมันเค็มจังเลย”กาโตะถอดรองเท้าผ้าใบ เหวี่ยงไปคนละทิศละทางแล้ววิ่งถลาลงไปทั้งๆ ที่อยู่ชุดเดิม กลิ่นไอเค็มและสายลมบริสุทธิ์กำลังอ้าแขนต้อนรับ ที่นี่มีปูเ
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทส่งท้าย 2
“พะ...พี่พีครับ อย่าจับตรงนั้น” เสียงหอบเบาหวิวของกาโตะสะกิดความใคร่กระหายขึ้น แต่ร่างสูงสง่าก็ยังคงเรียบเฉยก่อนจะหันมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้“รู้สึกว่านายจะอ่อนไหวง่ายกว่าเดิมนะ สงสัยต้องจับตรวจซะแล้ว”“ครับ” กาโตะบีบจมูกโด่งๆ ของเขาไปทีหนึ่ง “ตกลงแล้วเราจะไปไหนกันครับ?”“ที่ที่เรากำลังจะไปถือเป็นที่พักผ่อนลับของฉันเอง ตื่นเช้ามาก็จะเห็นทะเลสีครามตัดขอบฟ้าสว่างสดใสอยู่ตรงหน้า มีทิวต้นมะพร้าวเรียงรายไปตลอดแนวชายหาด คลื่นตีเกลียวซัดเข้าหาชายหาดสีขาวบริสุทธิ์ เวลาที่มีเรื่องเครียดๆ ฉันมักจะไปที่นั่น หลบเงียบๆ คนเดียวเสมอ” “ละ...แล้วพาโตะมาด้วยจะดีเหรอครับ”“ดีสิ มีเหตุผลอะไรที่นายคิดว่าไม่ดีล่ะ” เขาทอดมองสายตาผ่านแว่นกันแดดก่อนจะหันมาลดแว่นเพื่อสบตา มุมปากมีรอยยิ้มบางๆ “ตั้งแต่นี้ไปฉันจะพานายมาด้วยเสมอ ที่นั่นจะเป็นฐานลับของเราสองคน”น่ารักจนอยากจูบจังเลย... กาโตะแอบคิดขณะมองไปนอกหน้าต่างรถพลางดูดสเลอร์ปี้แก้เขิน“งั้นก็จูบสิ”
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทส่งท้าย 1
บทส่งท้าย การเดินทางไปยังทะเลแสนงามโดยไม่ทันตั้งตัวเป็นเรื่องที่น่าสนุกมาก เป้าหมายของเราสองคนก็คือทะเลอันเงียบสงบในแถบภาคตะวันออก สายลมแสงแดดและเสียงคลื่นเป็นความใฝ่ฝันของกาโตะมานาน ทั้งคู่แวะซื้อสเลอร์ปี้กับโอรีโอ้จากเซเว่นตลอดทางจนเต็มรถ แต่การจุ่มโอรีโอ้ลงไปในสเลอร์ปี้ไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่นัก เขารู้เพราะเห็นสีหน้าเหยเกของคุณชายพี ทำเอาหัวเราะไม่หยุดเป็นชั่วโมงเลยทีเดียว“อะไรกัน? นายไม่เคยไปทะเลเลยสักครั้งงั้นเหรอ?”พีรเทพถามเสียงหลงขณะขับรถขึ้นทางด่วน ทำเอากาโตะหน้ามุ่ยระหว่างที่กำลังดูดนมกล่องแล้วก็มีของกินรอบตัวเต็มไปหมด ซึ่งคนตัวใหญ่แวะซื้อให้เพิ่มตลอดทาง “เคยสิ... แต่เป็นสวนสยาม ทะเลกรุงเทพเชียวนะ” กาตัพูดอุบอิบ “ก็พอถึงช่วงวันหยุดยาว แม่ก็จะขับรถไปเยี่ยมคุณปู่คุณตาที่เชียงใหม่ พอโตะร้องอยากไปทะเล แม่ก็ชอบบอ
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทที่ 3 คุณชายพีรเทพ 3
“ความเสียหาย? อะไรเสียหายครับ แล้วผมเกี่ยวอะไรด้วย” กาโตะสงสัยจนไม่สงสัยแล้วว่าเขาพูดถึงอะไรกันแน่? ไอ้โตะคนนี้ทำเรื่องอะไรไว้ตอนไหน ทำไมต้องชดใช้หนี้สิบสามล้านที่ไม่ได้ก่อ แล้วความเสียหายที่เขาย้ำนักหนาคืออะไร?! หน้าของกาโตะฉงนฉงายจนคิ้วยับย่นมาชนกันแล้ว อิงฟ้าเบะปากใส่พลางออดอ้อนออเ
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทที่ 3 คุณชายพีรเทพ 2
“อะ...อะไร ทำอะไรครับ? หมายความว่ายังไง? ปะ...ปล่อยมือคุณออกไป”พีรเทพฉวยโอกาสขยำตั้งนานแล้ว ไอ้แว่นต้วมเตี้ยมเหมือนหอยทากถึงจะหลุดคำพูดออกมาได้ แต่ยิ่งแกล้งลูบ เขาก็รู้สึกอยากจะค้นหามากขึ้น ถึงแม้ว่าเจ้าแว่นจะพยายามซ่อนตัวเองใต้คราบเงอะงะ ใส่เสื้อตัวใหญ่ๆ เพื่อจะได้ปิดบังร่างก
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทที่ 3 คุณชายพีรเทพ 1
บทที่ 3 คุณชายพีรเทพพีรเทพไม่สนใจพวกโบกหน้าทาปากจนหนาเตอะหรอก มองตรงไหนก็เจอแต่ซิลิโคนอาบเครื่องสำอาง มันน่ากลัวเกินไป หนำซ้ำรอบตัวของเขามีผู้หญิงมากมายเกินกว่าจะสนใจจำชื่อ มีแต่เจ้าหน้าเด๋อใส่แว่นนี่แหละที่เขาจดจ่อ นับวันรอชำระแค้นทุกลมหายใจเข้าออกกาโตะ... ชื่อนี้ต่างหากที่เขาจะจำให้ขึ้นใจอิงฟ้
By madness ภาวะคลั่งเมีย บทที่ 2 สมัครงาน 7
“พี อย่าทำตัวเสียมารยาทกับหนูกาโตะนะ เขาเป็นแขกของแม่และก็กำลังจะกลับแล้ว” คุณหญิงปภาดาเริ่มอารมณ์ไม่ดีที่ลูกชายจอมเจ้าปัญหาทำตัวไม่สุภาพ แต่ชายหนุ่มวัยยี่สิบสี่ หน้าตาหล่อเหลาถอดแบบจากพ่อและแม่อย่างลงตัวก็ไม่สนใจฟังแต่อย่างใด เรื่องจะปล่อยให้เจ้าแว่นนี่หลุดมือกลับออกไปสบายๆ ล่ะก็... ฝันไปเถอะ!“เจ
Vous vous intéresseriez aussi à
เดี๋ยวก่อน! นายเป็นนายเอกไม่ใช่เหรอ!?
ชอบคนผมแดง1.7K VuesWe're the same นายกับฉันเหมือนกันเลยนะ
มินิซ่าส์2.7K Vuesรวมเรื่องสั้นวาย Y สุดแซ่บ
กาสะลอง9.2K Vuesแค่ FWB ทำไมต้องรัก
ริตต้า6193.6K Vuesสมาการหัวใจของคิน
ฉินหลานฮุย1.3K VuesS/W/Sบันทึกการรับใช้สไลม์ของพ่อมดผู้หนึ่ง
Navvip131 VuesDestiny Project โปรเจกต์ Wellness แห่งรัก
Phamm Mori251 Vuesเกิดเป็นเมียอัปลักษณ์ของขุนพิรุณ
A'vigetor238 Vues
