ไม่ชอบคนสวย

หลังจากเห็นว่าคำพูดของหมาเด็กมันไว้ใจไม่ได้ ทั้งที่ปากบอกว่าไม่ชอบคนสวย แต่แฟนเก่ากลับสวยระดับดาราเลยด้วยซ้ำ

คนที่ลงทุนแต่งตัว และทำตัวเป็นแม่ป้าตามเทียวไล้เทียวขื่อมาตลอดสองปี พลันถูกความจริงตีแฉกหน้าเบิกเนตร

ทำให้วันนี้เธอถอดคราบแม่ป้าโยนทิ้งลงคลองไป แล้วสะบัดแปรงลงมือบรรจงแต่งหน้าด้วยความจัดเต็ม

ใบหน้าที่ตลอดมาลงแค่กันแดดกับลิปมาตลอดสามปี วันนี้ได้ถูกเนรมิตด้วยเครื่องสำอางเป็นอย่างดี

จนขนาดหมาในมหา’ ลัยที่วันก่อนวิ่งไล่กวาดกันฝุ่นคลุ้งตลบ ยังเงยหน้าขึ้นมามองคอแทบหัก

พอเห็นว่าแม้แต่หมายังพากันเหลียวหลังมองจนลับสายตา คนที่คราวแรกแอบไม่มั่นใจเร้ก ๆ (เล็ก ๆ) อยู่หน่อย ๆ

ตอนนี้จึงไม่ต่างจากคนเพิ่งถูกฉีดยามั่นเข็มใหญ่ให้ ขาเรียวจึงเดินสับ ๆ ประหนึ่งกำลังเดินบนรันเวย์

“สมล่ะที่ยอมขุดเอาความสวยมาใช้ในรอบสองปี”

อันความสวยนี้เหมือนเธอจะได้ใช้เผยมาอวดโฉมก็เป็นช่วงปีแรกที่ลงประกวดดาวเดือนแค่ปีเดียวเองมั้ง

จนกระทั่งไอ้หมาเด็กเริ่มเข้าเรียนมหา’ ลัยเดียวกัน แล้วมารู้ว่าเจ้าตัวไม่ชอบคนสวย ก็ยอมเก็บความสวยที่มีเข้ากรุ แล้วแต่งตัวแม่ป้ามาตลอดสองปี

“เรานี่มันสวยจริง ๆ สวยจนหมายังมองเหลียวหลัง” ว่าพลางจับ ๆ แตะ ๆ ตามกรอบหน้าตัวเอง

เพียงไม่นานข่าวอดีตดาวมหา’ ลัย ได้สลัดความแม่ป้าทิ้งแล้วกลับมาแต่งสวยแบบจัดเต็ม ราวกับคนเพิ่งหาวิธีใช้ความสวยตัวเองเจอ ก็ได้แพร่ไปทั่วมอราวกับไฟลามทุ่ง

และตอนนี้มันก็ได้บอกกันปากต่อปากมาถึงคณะวิศวะเรียบร้อยแล้ว

“สงสัยเจ้เขาจะคิดได้แล้วล่ะมั้งว่าไม่ควรมาตามหมาว้อแถวนี้” ยิปโซกล่าวพร้อมปรายตามองหมาว้อที่ว่า

“นั่นน่ะสิครับ ตามเป็นแม่ป้ามาตลอดสองปี แต่ไม่เห็นถึงความหวังอะไรเลย เป็นผมท้อไปตั้งแต่ปีแรกแล้ว”

“แต่เจ้เขาสวยมากนะ สมกับที่เป็นอดีตดาวมหาลัย” สิบหมื่นพูด

“สวยจริงอันนี้กูยอมรับ แต่งงตรงยอมฉีกข้อมูลวิธีใช้ความสวยทิ้งไปทำไมตั้งสองปีน้อ” กระทิงว่า

“ฉีกเพราะมาตามจีบหมาว้อบางตัวที่ปากบอกไม่ชอบคนสวยไง” หมื่นแสงเอ่ยรับเป็นลูกคู่

“เฮ้ย! มึงคิดยังไงกับเรื่องนี้วะไอ้หนุ่ม” กระทิงเบียดกระแซะ ๆ ถาม

“ต้องคิดอะไรด้วยเหรอวะ” พูดเสียงขึ้นจมูก

“มึงลองคิดดู เจ้เขากลับมาสวยงี้ ไม่ใช่ไอ้พวกเสือสิงห์จะกลับมาวนเวียนรอบตัวแล้วเหรอ” หมื่นแสงกล่าวนิ่ง ๆ

“เป็นกูก็ตามจีบนะ เห็นภาพที่ไอ้พวกนั้นถ่ายมา สวยจนเมียเก่ามึงดูเด็กน้อยไปเลย”

“มึงดูนี่ สาวหมวยแต่มีบางมุมแอบออกไปทางฝรั่ง ของหายากนะมึง กูบอกเลยไอจีเจ้เขาแตกแน่งานนี้” กระทิงยื่นโทรศัพท์มือถือมาหา จนมันเกือบกระแทกตาเขาแตก

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเป็นภาพคนคุ้นเคยในลุคที่แตกต่างกันออกไป ใบหน้าที่เคยดูมอมแมม เนื่องจากถูกแว่นตาหนาเตอะกับแมสบดบังปิดทับเอาไว้มาตลอดสองปี ตอนนี้กลับถูกเผยโฉมความงดงามออกมาให้เห็น

เขายอมรับเลยว่าอีกฝ่ายสวยมากจริง ๆ คืนนั้นว่าสวยแล้วนะ พอมาเห็นชัด ๆ แบบแสงสีดีและไม่มืดทึบ ใจที่คิดว่าเฉยเมยกลับเกิดคันยุบยิบเสมือนมีมดทั้งรังรุมกัดไต่

ตกบ่าย

“เดี๋ยว ๆ จะพาพี่ไปไหน”

ไซซีถามกับคนที่จับลากข้อมือเธอสีหน้ามึนงง อยู่ดี ๆ ตกบ่ายไอ้เด็กนี่ก็เดินดุ่ม ๆ เข้ามาหาเธอที่โรงอาหารคณะบริหาร แล้วไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรทั้งสิ้น ครั้นตาคมหลุบมองว่าจานข้าวเธอไม่มีเหลือแล้ว ก็ลากพาเดินลัดเลาะไปตามทางที่คุ้นเคย

พอถามก็ไม่ตอบด้วยนะ เธอเองก็เหนื่อยจะตามอารมณ์ผีเข้าผีออกคนน้องแล้วเหมือนกัน เลยปล่อยจอย ๆ ไป เพราะเด็กมันคงไม่พาเธอไปฆ่าหมกส้วมกลางวันแสก ๆ หรอก

ทว่า พอสายตาปะทะเข้ากับประตูคลาสเรียนที่มีเสียงผู้ชายหลายคนพูดโหวกเหวกโวยวายดังมาถึงด้านนอก ใจเธอก็เริ่มจะไม่ดีขึ้นมาหน่อย ๆ

“นั่ง”

บอกนิ่ง ๆ พลางกดไหล่เล็กให้นั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัวเอง ไซซีงงจนไม่รู้จะงงยังไง จากที่กินข้าวเพิ่งเสร็จกำลังจะเม้าท์เรื่องชาวบ้านกับเพื่อน อยู่ดี ๆ ก็ถูกลากพามานั่งในห้องเรียนคลาสวิศวะแบบไม่ทันให้ได้ตั้งตัวหรือบอกกล่าวกันก่อน

ยิ่งเห็นว่าในห้องเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ดุดิบเถื่อน และผู้หญิงแหบห้าวหลายสิบคนจ้องมองเธอมาเป็นตาเดียวยิ่งทำตัวไม่ถูกเข้าไปกันใหญ่

‘ไอ้เด็กบ้านี่! จะทำอะไรก็ไม่คิดปรึกษาบอกกล่าวกันก่อนสักนิดเลย โอ๊ย’ ร้องโอดโอยกับตัวเองในใจ ขณะเดียวกันก็มองค้อนจิกตาใส่คนที่นั่งจ้องสไลด์ไม่รู้ร้อนรู้หนาวไปที

“เมื่อครู่ผมพูดถึงตรงไหนนะครับ”

อาจารย์ที่เคยพูดจาหยาบคายกับนักศึกษาฯ ลิงทโมนมาตลอด พอเจอกับคนสวยเข้าหน่อย ก็ลืมสิ้นเนื้อหาที่สอนไปในบัดดล

“ตรง… ค้าบจารรรย์”

นักศึกษาในห้องหลายคนโห่ร้องบอกกับอาจารย์ที่สลัดคราบเสือดุทิ้งเพราะเจอคนสวย

ซึ่งหลังจากนั้นบรรยากาศการเรียนการสอนก็เต็มไปด้วยความไพเราะนุ่นนวล แถมอาจารย์ก็พูดเพราะแทบทั้งคาบ ทั้งที่เป็นคนดุ ๆ

ทำเอาพันวาหัวอุ่นระอุกับความล้านแปดมาตรฐานของอาจารย์ที่มีต่อคนของตัวเองขึ้นมา พาให้มือจับกำปากกาแน่นจนมันเกือบหักคามือ

“อ่า วันนี้ขอจบแค่นี้แล้วกันนะครับ พอดีผมเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระ”

หลังจากทนสอนไปได้แค่สามสิบนาที อาจารย์ที่แพ้คนสวยก็ประกาศยกคลาสแบบงง ๆ ทำเอานักศึกษาเกินครึ่งต้องพากันโห่ร้องกันยกใหญ่

“ขอบคุณเจ้ซีมากนะคะ”

ยิปโซเดินเข้ามาจับกุมมือขอบคุณพี่สาวคนสวยอย่างซาบซึ้ง เป็นเพราะความสวยพี่ไซซีแท้ ๆ เลย ที่ทำให้อาจารย์ผู้โหดเคี้ยวยอมยกคลาสก่อนกำหนดเวลา

“ขอบคุณเจ้มากนะครับ ผมถูกอาจารย์จี้ถามจนแทบอ้วกออกมา แต่พอเจ้เข้ามาอาจารย์ก็ไม่ได้จี้ผมต่อเลย” หมื่นแสงบอก

“จริงมึง อาจารย์ชอบจี้ถามแต่กลุ่มพวกเราด้วยนะ เห็นไอ้สิบตอบได้หน่อย ก็คิดว่าพวกเราจะตอบได้มั้ง” กระทิงบ่น

“ถ้าพากันตั้งใจอ่านที่ผมส่งไปให้ในกลุ่มแชต ก็ไม่น่ามีอะไรยากเกินกว่าจะตอบไม่ได้นะครับ แต่ชอบพากันไปเมาไงเลยตอบไม่ได้” สิบหมื่นมานิ่ง ๆ แต่ทำเอาอีกสามหน่อสะดุ้ง

“โธ่ พ่อ… มันต้องมีแก้เครียดกันบ้างดิ๊ว้า” กระทิงว่า

และยังไม่ทันให้ได้พากันพูดคุยกับสาวรุ่นพี่ต่างคณะมากกว่านี้ ตัวพวกเขาก็คล้ายจะถูกช้างแมมมอธนับสิบแทรกจนกระเด็นห่างออก

“พี่คนสวยค้าบ ขอเบอร์หน่อยได้มั้ยค้าบ พี่คนสวย สวยมากเลยค้าบ” เพื่อนในห้องคนหนึ่งแทรกตัวเข้ามาขอเบอร์ไซซี

“ขอด้วยคนค้าบ พี่คนสวยโคตรสวยฉิบหายเลย ใจผมไม่ได้เป็นของผมอีกต่อไป เพราะผมยกให้พี่คนสวยไปแล้ว”

“ผมด้วยครับ ๆ แต่ถ้าพี่คนสวยไม่สะดวกของไอจีแทนก็ได้นะครับ ๆ”

คนทั้งห้องต่างพากันแทรกตัวเข้ามาขอช่องทางติดต่อไซซี จนหญิงสาวทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะรับมือกับเหล่าชายฉกรรจ์นี้ยังไงดี

พันวาเห็นคนพี่ดูทำตัวไม่ถูก อีกทั้งยังส่งสายตาขอความช่วยเหลือมาให้ ก็รีบจับข้อมือเล็กแล้วลากพาไปยังห้องน้ำด้วยอารมณ์ไม่พอใจที่ปะทุแตกคุกรุ่นท่วมท้นอยู่ในอก

ซ่า…

มือหนากวักน้ำในอ่างล้างหน้าออกมาลูบไล้เอาเครื่องสำอางที่ถูกแต่งแต้มบนใบหน้าสวยมาอย่างดีออกแรง ๆ

“วา! พี่เจ็บ!”

ความสากของมือคนน้องที่ลูบมันทำเอาเธอเจ็บแสบใบหน้าไปหมดแล้ว

“โอ๊ย! อย่ากดหน้าจุ่มน้ำดิ๊ จะฆ่าพี่หรือไง!”

ร่างเล็กดีดดิ้นหนีพร้อมทุบตีคนน้องสุดแรงเกิด ด้วยเผลอสมองไหลจนคิดว่าอีกฝ่ายจะจับตัวเองกดน้ำให้ตาย

ก่อนพันวาจะกลับมารู้ตัว ก็ตอนเห็นว่าอีกคนตัวเปียกมะล่อกมะแล่กไปเกินครึ่งแล้ว

“ผมเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ชอบคนสวย”

กล่าวน้ำเสียงหงุดหงิดใจ ก่อนสายตาจะเห็นว่าชุดนักศึกษาสีขาวคนพี่พอมันเปียกชุ่ม ก็เผยให้เห็นยกทรงสีดำแสนเซ็กซี่ด้านในกระแทกตาคนมอง

“แม่ง!”

เขาสบถอย่างงุ่นง่านกับภาพที่พาอารมณ์ขึ้น มือหนาจึงรีบปลดถอดเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูที่ใส่อยู่ออกลวก ๆ แล้วนำมาสวมทับลงบนร่างเล็กกว่าเพื่อปกปิดอะไร ๆ ที่ชวนให้คนมองร้อนรุ่มเอาไว้

“หืม? ทำไมอยู่ ๆ เอาช็อปมาคลุมตัวพี่ล่ะ?”

ไซซีถามยั่วเย้ากับคนที่โมโหร้าย ครั้นเห็นถึงการกระทำอันไม่คาดคิดมาก่อนนี้

“หรือน้องวารู้สึกอะไรตอนเห็นพี่เปียก?” กล่าวถามพร้อมกลับดันคนตัวสูงเข้ามุมกำแพง