เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย..(26)

ถึงมันจะเจ็บปวดสักแค่ไหน แต่ฉันก็ยังที่จะหันกลับไปยิ้ม

"ใช่ เขาไม่เคยรักฉัน...ที่เราอยู่ด้วยกันเพียงแค่เพราะเขาอยากจะแก้แค้น"ฉันพูดออกไปที่น้ำเสียงเยือกเย็น จึงแม้ในใจมันร้อนระอุแทบจะระเบิดมันออกมา ว่าจบ ฉันก็หันหลังเดินก้าวออกมาทันที

"ถ้าอย่างนั้น...เพราะอะไรถึงทำให้ไคเปลี่ยนไป..แค่โบวี่ทำผิดพลาดนิดเดียว...ไคถึงกับเลิกรักโบวี่.."โบวี่เอ่ยถาม ในขณะที่ฉันกำลังเดินออกมา ฝีเท้าใครบางคนก็เหมือนกับวิ่งตามฉันมาติด ๆ

"ไค"นั่นเป็นเสียงของโบวี่ที่ส่งเสียงตะโกน และมือหนาก็ได้มาคว้าแขนฉันไว้

"จะไปไหน"มันเป็นมือของไค เขาจะตามฉันมาทำไมกัน ไม่อยู่เคลียร์คนของเขาไปล่ะ

"ปล่อย"ฉันสะบัดแขนออกอย่างแรง

"ไค..เรายังเคลียร์กันไม่จบเลยนะ"เสียงของโบวี่ดังตามมาพร้อมฝีเท้า

"กลับไป...เราไม่มีอะไรจะต้องเคลียร์ สำหรับเราสองคนมันจบไปแล้ว"ไคพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ในขณะที่ฉันกำลังจะก้าวเดินออกมา

"ส่วนเธอ...เรื่องของเรายังไม่จบ"ฉันหยุดชะงัก เมื่อรู้ว่าเขากำลังพูดอยู่กับฉัน

"เหอะ..ฉันไม่หนีนายไปไหนหรอกหน่า ยังไงฉันจะชดใช้ให้มันหมดสิ้นกันแน่นอน"พูดจบ ฉันก็ก้าวขาเดินออกมาอย่างไว โดยที่ฉันไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าตามมา

"ฉันมานั่งที่เคาน์เตอร์บาร์น้ำ แล้วสั่งเหล้าซ็อตมาดื่ม ฉันดื่มรวดที่เดียวสามซ็อต ไม่รู้ทำไมไม่รู้สึกอะไรเลย หรือความเจ็บมันกลบเกลื่อนไปหมด ฉันสั่งมาอีกสามซ็อต ในขณะที่นั่งดื่มอยู่ เหลือบเห็นโบวี่เดินลงมาอย่างไม่สบอารมณ์ ฉันส่องสายตามองเธอจนออกจากผับไป

ไม่นานไคก็เดินลงมา เขาเดินมายืนมองฉันนั่งอยู่ ในขณะที่กำลังจะยกแก้วเหล้าดื่ม ไคได้ดึงแก้วเหล้าฉันไปจากมือแล้วกระดกเข้าปากตัวเอง

ฉันเลือกจะหยิบแก้วเหล้าอีกใบขึ้นมา ไคก็มาแย่งเอาไปอีก

"เป็นบ้าอะไรเนี่ย.อยากกินก็สั่งเอาสิ"ฉันส่งเสียงตวาดใส่เขา

"....."ไคไม่พูดอะไรเขาได้แต่แสยะยิ้มร้ายออกมา

"จะไปไหนก็ไป"ฉันสะบัดมือไล่เขา แล้วหันมาสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม

"ขออีกสามซ็อต"

"เอามาสิบสอง แล้วไปเสิร์ฟที่บนออฟฟิศ"ไคพูดแทรกขึ้นก่อนที่จะดึงมือให้ฉันลุกขึ้น

"ไปกินข้างบน"

"ฉันจะดื่มตรงนี้"ฉันสะบัดมือออก

"ไป.."เขาพูดเสียงแข็งพร้อมกับขบกรามแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่ลำคอ

"ไม่"อารมณ์นี้ฉันไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรเขาแล้ว ไคเดินเข้ามาประชิดตัว แล้วโน้มหน้าลงมาที่แล้วพูดกระซิบที่ข้างหู

"อยากให้ฉันเอาเธอหลังบาร์นี้?"ฉันหันขวับไปทันที จึงทำให้จมูกฉันไปแตะที่แก้มเขา

"ลองเปลี่ยนสถานที่ดูบ้างไหมล่ะ"ฉันรีบหันหน้าตัวเองกลับ แล้วลุกจากเก้าอี้ เดินนำเขาขึ้นไปข้างบนอย่างไม่พอใจ

ฉันเดินเข้ามาในห้อง และเลือกที่จะไปนั่งบนโซฟา พร้อมกับเอามือกอดอก ไคเดินตามมาติด ๆ เขายืนจ้องฉันสักพักแล้วพ่นลมหายใจ ก่อนที่จะไปนั่งที่โต๊ะทำงาน เขายังจ้องมองฉันแต่มือกดเปิดคอมพิวเตอร์ แล้วเปิดลิ้นชัก ก่อนที่จะล้วงมือเข้าไปในนั้นแล้วหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมา ฉันหันไปเห็นว่าที่มือของเขามีแฟลชไดรฟ์

ไคยิ้มขึ้นมาแล้วทำท่าทางโล่งใจ ก่อนที่จะหันกลับมามองที่ฉัน

"แม่ง ที่นี้ไม่ปลอดภัยล่ะ"เขาบ่นพึมพำออกมาเบา ๆ แต่พอที่ฉันจะได้ยิน ซึ่งฉันก็ไม่สนใจอะไร

เด็กเสิร์ฟยกเหล้าซ็อตมาตามจำนวนที่ไคสั่งคือ สิบสองซ็อต เขาวางลงที่โต๊ะตรงโซฟา ฉันก็รีบหยิบมายกดื่ม ท่ามกลางสายตาไคที่มองมาที่ฉัน แต่เขาไม่พูดอะไร และหันไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อทำงานของเขา

ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าน็อคไปตั้งแต่เมื่อไหร่ มารู้ตัวอีกที เมื่อรู้สึกมีผ้าเย็น ๆ มาแตะที่ใบหน้า พอลืมตาขึ้นมา ก็เป็นไคที่เอาผ้าเย็นมาเช็ดหน้าให้ฉัน

"ลุกไหวไหม"ฉันผงกหัวช้า ๆ และพยายามหยัดกายลุกขึ้น โดยไคก็ค่อยประคองช่วย

"เดินไหมไหว...ฉันจะพากลับบ้าน"ฉันเกลียดน้ำเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกว่าเขาเป็นห่วงเป็นใยฉันเหลือเกิน

"ไหว"ฉันตอบกลับแบบห้วน ๆ แล้วพยายามจะยืนขึ้น แต่ขาฉันกลับเหมือนกับไม่มีแรง ทำให้ล้มลงไปนั่งที่เดิม

"หึ"ไคเปล่งเสียงออกมาจากลำคอ ก่อนที่จะเข้ามาอุ้มฉันในท่าเจ้าสาว.

"ปล่อย..ฉันเดินเองได้"ฉันดิ้นที่จะลง.แต่ไคก็จับฉันไว้แน่น แล้วส่งเสียงดุดัน

"อยู่เฉย ๆ ไม่งั้นฉันจะโยนเธอลงไป"ฉันไม่ได้กลัวหรอกนะ แค่ไม่อยากเจ็บตัวเฉย ๆ พรุ่งนี้ฉันจะต้องเริ่มทำงานแล้วด้วย ไม่อยากจะผิดคำพูดกับแม่ (เอาจริง ๆ ก็กลัวนั้นแหละ) จึงทำตัวนิ่ง ๆ จากนั้นไคก็อุ้มฉันลงไปที่จอดรถ

ฉันแกล้งหลับมาตลอดทาง เพราะไม่อยากจะคุยอะไรกับเขา แต่ดันหลับจริง ตื่นขึ้นมารู้สึกตัวเย็น ๆ พอลืมตา เด็กบ้ามันกำลังเช็ดตัวให้ฉัน โอ๊ย ร่างกายฉันตอนนี้นอนเปลือยเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ไคมันมืออาชีพมากถอดเสื้อผ้าฉันโดยที่ฉันไม่รู้สึกตัวเลย

ฉันทำตัวไม่ถูกจึงต้องแกล้งหลับต่อ และก็หลับจริง โดยที่ไคทำอะไรตัวฉันบ้างก็ไม่รู้เลย พอตื่นมาก็เช้าพอดี ฉันเห็นไคยังนอนอยู่ข้างกายและมือเขาก็ยังโอบกอดฉันอยู่ ฉันจ้องไปที่ชายหนุ่มรุ่นน้องที่นอนข้าง ๆ เขามีใบหน้าหล่อเหลา ขนตายาวงอน จมูกโด่ง คิ้วเข้ม เวลาเขาหลับก็ดูน่าเอ็นดูเหมือนกันนะเนี่ย

ฉันกำลังชื่นชมใบหน้าที่หล่อเหลาคมคายอยู่ จู่ ๆ ในหัวก็ผุดคิดถึงเรื่องเมื่อวาน ด้วยความโกรธ จึงยกมือฟาดที่ต้นแขนเขาอย่างแรง แล้วทำเป็นละเมอ หรี่ตามองเห็นไคสะดุ้ง เอามือลูบต้นแขนตัวเอง แล้วยกหัวมองฉันใบหน้าเหวอ ๆ ฉันก็แสร้งหลับตาพูดละเมอไป

"ไอ้ยุงร้าย บังอาจมากัดฉัน"แล้วยกมือจะฟาดแขนเขาอีกรอบ แต่ไคคว้ามือฉันไว้ทัน

"ยุงบ้าอะไรตัวใหญ่ขนาดนี้ ฉันผัวเธอ"ไคจับแขนฉันแล้วเขย่าแรง ๆ ฉันถึงเอามือขยี้ตาแล้วลืมขึ้น

"เอ้า..นายเองเหรอ"

"ลุกได้แล้ว...วันนี้ทำงานวันแรกไม่ใช่หรือไง"

"อืม ๆ "ฉันลุกขึ้นแล้วหันหลังมาอมยิ้มอย่างสะใจ เพราะเหลือบเห็นต้นแขนเขาแดงเป็นรอยนิ้วห้านิ้วของฉันประทับอยู่

ไคเสนอหน้ามาที่บริษัทฉันด้วยจ้า...แม่ได้จัดห้องทำงานไว้ให้ฉันเรียบร้อย พร้อมกับส่งผู้ช่วย มาคอยซัพพอร์ตฉัน

"มีอะไรไม่เข้าใจถามดวงได้เลยนะคะ"ผู้ช่วยฉันชื่อดวงใจ อายุราว ๆ สามสิบต้น ๆ โต๊ะทำงานของเธออยู่เยื้องกับห้องทำงานฉัน แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกไป

"จริง ๆ แล้ววันนี้คุณไอมีประชุมงานกับคุณกัชนะคะ แต่เขาขอเลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้"ไคยืนล้วงกระเป๋ากางเกงจ้องหน้าฉัน

"ทำไมเหรอคะ พี่กัชไม่สบาย?"

"เปล่าหรอกค่ะ...ได้ยินว่าครอบครัวคุณกัชไปสังสรรค์กับครอบครัวของว่าที่คู่หมั้น"พอพี่ดวงพูดจบ ไคก็เดินหนีไปนั่งที่โซฟา

"เห็นว่าพรุ่งนี้คุณวิชิตพ่อของว่าที่คู่หมั้นคุณกัชจะต้องเดินทางไปเยอรมันแล้ว"

"อ๋อ"ก็อยากที่โบวี่บอกเมื่อวันนั้นว่าอีกสองวันจะบิน แต่ทำไมไคไม่ได้สนใจหรือเป็นทุกข์เป็นร้อนอะไรเลย ราวกับเขาไม่เคยเป็นแฟนกันมาก่อน ..นายคนนี้ช่างใจแข็ง ใจดำจริง ๆ

หรือว่าเขาไม่มีหัวใจ

วันนี้ไคช่วยงานฉันได้เยอะมาก ถึงแม้ว่าเขาจะพูดจากับฉันไม่ค่อยดี ฉันยอมรับเลยว่าเขาเป็นคนเก่ง ขนาดฉันเรียนจบนอก แต่ไคยังเรียนไม่จบ เขายังเรียนรู้งานได้ไว และเข้าใจมากกว่าฉันเสียอีก

"ฉันนัดคุณอานัสให้แล้วนะ"คุณอานัสเป็นเจ้าของบริษัทที่แม่อยากให้กลับมาเป็นลูกค้า

"ขอบใจ"

"ไม่อยากได้แค่คำว่าขอบใจ"

"...."ฉันขมวดคิ้วจ้องมองเขา

"คืนนี้จัดให้หน่อย"ว่าจบ ก็ก้มหน้าลงไปที่เป้ากางเกงตัวเอง ปากกาที่อยู่ในมือฉันถูกปาไปที่เป้ากางเกงเขาทันที

"ทะลึ่ง"

"ฮ่า ๆ ๆ "ไคหัวเราะออกมาพร้อมกับหยิบปากกาที่คาอยู่ที่เป้า รอยยิ้มเขาน่ารักจัง มีลักยิ้มทั้งสองข้างด้วย นาน ๆ ฉันจะได้เห็นเขาหัวเราะแบบนี้

ผู้ชายคนนี้เขาเป็นคนอย่างไรกัน..เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย ผีเข้า ผีออก ฉันรับอารมณ์เขาไม่ทันจริง ๆ

เช้าของอีกวัน ฉันต้องสะดุ้งเมื่อมีเสียงโทรศัพท์ดังไม่หยุด ฉันลืมตาขึ้นเห็นไคกำลังนอนหลับอยู่ เขาหลับลึกจริง ๆ ขนาดโทรศัพท์ดังขนาดนี้ยังไม่ได้ยิน ฉันเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์ของฉันที่ดังมา ก็เห็นว่าเป็นเบอร์เอม จึงรีบกดรับ

"ฮาโหล...โทรมาทำไมแต่เช้าเนี่ย"

(กะ แก คลิปแก..คลิปแก) ติ๊ด จู่ ๆ ก็มีเสียงข้อความดัง ซึ่งเป็นเอมที่ส่งลิงก์วีดีโออะไรบางอย่างเข้ามา ฉันจึงกดเข้าไปดู

"กรี๊ดดดดด"ฉันร้องออกมาสุดเสียง เมื่อเห็นวีดีโอ นั้นเป็นคลิปที่ไคถ่ายตอนที่เขาข่มขืนฉัน ไคเด้งตัวลุกขึ้นเอามือขยี้ตา

"ละเมออะไรอีกล่ะ"

(แก คลิปมันว่อนทั่วเน็ตแล้วทำไงดี)เอมพูดเข้ามาในสาย เพราะฉันยังไม่ได้กดวางสายไป

ฉันนั่งนิ่ง ราวกับคนโดนสาปให้เป็นหิน แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา ไคมองฉันแล้วดึงโทรศัพท์จากมือไป

"เชี้ย!!"

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥